III SA/Wa 9/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi R. W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia - przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata - Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu (PPF) R. W. (zwany dalej "Skarżącym") wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z synami. Jeden z nich jest uczniem liceum, a drugi uczęszcza do szkoły wyższej. Skarżący argumentował, że posiada zaległości w opłatach za telefon, czynsz, wodę i wywóz śmieci. Obecnie jest zatrudniony i uzyskuje dochód w kwocie 1316 zł brutto. Poprzedni pracodawca nie wypłacał Skarżącemu wynagrodzenia. Skarżący podniósł, że jeden z synów otrzymuje stypendium w kwocie 150, a drugi z synów refundację dojazdów do szkoły w kwocie 165 zł. obydwoje synowie otrzymują po 150 zł z funduszu alimentacyjnego. Skarżący oświadczył, że posiada jedynie meble, 15 – letni telewizor oraz komputer. Na wezwanie referendarza sądowego Skarżący przedstawił wezwanie do zapłaty kwoty 2.492,01 zł z tytułu zaległości czynszowych, wypowiedzenie umowy najmu, rachunek za energię elektryczną na kwoty 136,17 zł oraz 173,68 zł, rachunek za wodę na kwotę 139,18 zł oraz niezapłacone faktury za 2009 r. Z przedstawionego zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) PIT-37 wynika, ze Skarżący w 2009 r. uzyskał dochód w kwocie 11.613,12 zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej P.p.s.a), właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 powołanej ustawy, czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika jakim jest adwokat. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W niniejszej sprawie Skarżący zobowiązany jest do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 100 zł. Rozpatrując niniejszy wniosek o przyznanie prawa pomocy, wziąwszy pod uwagę sytuację majątkową oraz rodzinną Skarżącego, należy przyjąć, iż spełnia on przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z przedłożonych przez Skarżącego informacji wynika bowiem, iż nie jest on w stanie ponieść żadnych kosztów. Skarżący oświadczył, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dwoma uczącymi się synami, utrzymuje się jedynie z wynagrodzenia za pracę w kwocie 1316,00 zł (brutto). Synowie otrzymują stypendium w kwocie 150 zł, zasiłek na dojazd do szkoły w kwocie 165 oraz kwotę po 150 zł z funduszu alimentacyjnego. Ponadto Skarżący posiada znaczne zadłużenie z tytułu zaległości czynszowych, telefon, wodę energię. Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.