III SA/Wa 905/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, Sędzia WSA Jarosław Trelka, po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.K. o wyłączenie składu orzekającego: Sędziego WSA Macieja Kurasza, Sędziego WSA Matyldy Arnold – Rogiewicz, Sędziego WSA Agnieszki Olesińskiej w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. postanawia oddalić wniosek J.K. (zwany dalej "Skarżącym") złożył w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. W dniu 20 lutego 2018 r. Skarżący wystąpił z wnioskiem o wyłączenie całego składu orzekającego w niniejszej sprawie, tj. Sędziego WSA Macieja Kurasza, Sędziego WSA Matyldy Arnold – Rogiewicz oraz Sędziego WSA Agnieszki Olesińskiej. Z uzasadnienia wskazanego wniosku wynika, iż, zdaniem Skarżącego, Sąd wezwał na rozprawę niewłaściwe osoby, podczas gdy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia postępowania kontrolnego (załącznik nr 1 do przedmiotowego wniosku) było skierowane do E.K. posiadającej inny numer PESEL niż żona Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek Skarżącego o wyłączenie składu orzekającego w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać w tym miejscu należy, iż instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez Sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Ponadto sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (art. 18 § 3 P.p.s.a.). Natomiast przepis art. 19 P.p.s.a. zakreśla tzw. względne przesłanki wyłączenia. Wskazuje mianowicie, że niezależnie od przyczyn wyłączenia wymienionych w art. 18 P.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w danej sprawie. Przepis art. 19 P.p.s.a., podobnie jak inne przepisy dotyczące wyłączenia sędziego, stanowi gwarancję procesową bezstronności sędziego i nie powinien być wykorzystywany do innych celów. Dlatego też stosowanie wykładni rozszerzającej przepisów tylko dla usunięcia pozorów braku bezstronności powinno być ostrożne, wyważone i racjonalne. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić dopiero wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione. W niniejszej sprawie z treści oświadczeń złożonych w dniu 20 lutego 2018 r. przez Sędziego WSA Macieja Kurasza, Sędziego WSA Matyldę Arnold – Rogiewicz oraz Sędziego WSA Agnieszkę Olesińską wynika, iż nie zachodzą między nimi a Skarżącym przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 P.p.s.a., a także nie istnieją inne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości, co do ich bezstronności przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy. Odnosząc się do przedmiotowego wniosku Skarżącego wskazać należy, że nie zawarł on w nim żadnych przesłanek wymienionych w powołanych wyżej przepisach, które adresowane byłyby do konkretnego członka lub członków składu sędziowskiego orzekającego w niniejszej sprawie. We wniosku Skarżący zakwestionował jedynie wezwanie na rozprawę, w jego ocenie, niewłaściwych osób, uzasadniając to skierowaniem zawiadomienia o zamiarze wszczęcia postępowania kontrolnego do E.K. posiadającej inny numer PESEL niż żona Skarżącego. Domaganie się zatem przez Skarżącego wyłączenia wskazanych we wniosku osób, bez podania konkretnych okoliczności, do których te zarzuty miałyby odniesienie, nie może zostać przez Sąd uznane za przesłankę skutkującą ich wyłączeniem. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 22 § 1 i § 2 w zw. z art. 19 i art. 18 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.