III SA/Wa 912/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi J.L . na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; ustanowić na jej rzecz radcę prawnego Skarżąca – J. L. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika (radcy prawnego). W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że jest osobą bezrobotną. Utrzymuje się z zasiłków z opieki społecznej. Nie posiada wiedzy prawniczej, a sprawa jest zawiła. Z oświadczeń skarżącej wynika, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Do swojego majątku zaliczyła jedynie 1/3 z połowy mieszkania o pow. 21 m² o wartości ok. 9.000 zł. Skarżąca wskazała, że otrzymuje zasiłek z MOPS w wysokości 250 zł. Miesięczne koszty mieszkania i opłat za energię elektryczną to ok. 70 zł. W toku postępowania skarżąca nadesłała decyzję Prezydenta Miasta P. o przyznaniu skarżącej zasiłku mieszkaniowego w wysokości 286,31 zł miesięcznie, zaświadczenie z urzędu pracy o posiadaniu przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej oraz zaświadczenie z MOPS w P. o wypłaceniu skarżącej zasiłku okresowego i celowego. Ponadto skarżąca wyjaśniła, że w zakupach żywności i środków czystości pomaga jej córka. Skarżąca korzysta również z paczek z [...] . Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej – "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca wykazała bowiem, że nie jest w stanie nie tylko zgromadzić żadnych środków na poczet wymagalnych kosztów postępowania oraz minimalnych nawet kosztów działania profesjonalnego pełnomocnika, ale też niezbędnych środków na podtrzymanie egzystencji. Jak wynika bowiem z oświadczeń skarżącej, jest ona osobą bezrobotną i utrzymuje się ze środków z pomocy społecznej. Trudna sytuacja finansowa skarżącej znajduje potwierdzenie w załączonych do akt sprawy decyzjach Prezydenta Miasta P. o przyznaniu skarżącej dodatku mieszkaniowego oraz zaświadczenie z MOPS o wypłacie zasiłków. W związku z powyższym zasadne jest zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.