III SA/Wa 914/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant Alicja Bogusz, po rozpoznaniu w dniu 26 października 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie: odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego p o s t a n a w i a 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy w kwocie 100zł (słownie: sto złotych) Pismem z 30 kwietnia 2009 r. K. C. (zwany dalej "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2009 r. w przedmiocie odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego. W piśmie z [...] października 2009 r. Skarżący oświadczył, że cofa skargę na wskazane wyżej postanowienie. Na rozprawie w dniu 26 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "ppsa") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z powyższego przepisu wynika, że sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten bowiem musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Z akt sprawy wynika, że Skarżący złożył stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd rozpoznając ten wniosek nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 ppsa. Zatem, Sąd jest związany cofnięciem skargi. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, oświadczenie zawarte w piśmie z 19 października 2009 r. stanowi skuteczne cofnięcie skargi. Wobec powyższego należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 ppsa, orzec jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.