III SA/Wa 917/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Krawczak, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (sprawozdawca), sędzia WSA Waldemar Śledzik, Protokolant referent stażysta Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu wraz ze spółką oraz drugim członkiem zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2011 r. oddala skargę Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. decyzją z dnia [...] września 2013 r. orzekł o solidarnej ze Spółką i drugim członkiem zarządu odpowiedzialności podatkowej Z. B. (dalej: "Skarżący" lub "Strona"), członka zarządu Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. (dalej: "Spółka") za zaległości podatkowe Spółki w podatku od towarów i usług za okresy styczeń, luty 2011r. w łącznej kwocie 68.661 zł wraz z odsetkami za zwłokę od tych zaległości w łącznej wysokości 22.929,00 zł. Skarżący w odwołaniu z dnia 9 września 2013 r. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji organu I instancji w całości i umorzenie należności. W uzasadnieniu Skarżący stwierdził, że całkowitą odpowiedzialność za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług Spółki winien ponosić drugi członek zarządu ww. Spółki – G. L. . Zdaniem Skarżącego przedmiotowe zobowiązania Spółki powstały z winy i wskutek prowadzonej działalności przez drugiego członka zarządu, który wyprowadził cały majątek Spółki. Strona również dodała, że wskazany wspólnik popełnia przestępstwa karno-skarbowe oraz dokonuje prania brudnych pieniędzy. Skarżący nadmienił, iż od wielu lat nie uzyskuje żadnych dochodów z tytułu działalności Spółki i z tego powodu ponad rok temu wystąpił do Sądu Gospodarczego z wnioskiem o rozwiązanie Spółki w trybie przymusowym. Ponadto Skarżący podniósł także, że jest osobą bardzo chorą ([...]), wymagającą stałej opieki lekarskiej, bez szansy na całkowity powrót do zdrowia. W związku z powyższym, jak wskazał, pozbawiony jest również możliwości podjęcia dodatkowego zatrudnienia i pozyskania środków finansowych na spłatę przedmiotowego zadłużenia. Podkreślił także, że źródłem jego utrzymania jest renta (ok. 400 zł), obciążona dokonanym zajęciem egzekucyjnym. W Sądzie Okręgowym w W. toczy się postępowanie o wyjęcie spod egzekucji komorniczej prawa do zajmowanego przez niego lokalu mieszkalnego. Dyrektor Izby Skarbowej W. decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ powołał się na art. 107 § 1, art. 108 i art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej "O.p.") i wskazał, że przed oceną wystąpienia przesłanek odpowiedzialności członków zarządu konieczne jest ustalenie istnienia i wymagalności zaległości podatkowych Spółki. Podkreślił, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Spółka nie uregulowała w terminie płatności (do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy) należności wynikających ze złożonych deklaracji podatkowych VAT-7 za styczeń i luty 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił także powołując się na art. 108 § 2 pkt 3 i § 3, że przed wszczęciem postępowania wobec osoby trzeciej, zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne wobec Spółki. Według Dyrektora Izby Skarbowej z akt sprawy wynikało, że Skarżący pozostawał w terminach płatności zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za ww. okres członkiem zarządu Spółki. Termin płatności podatku od towarów i usług za ww. okres został określony na podstawie art. 103 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 54 poz. 535 ze zm.; dalej jako ustawa o VAT) i przypadał w okresie od 25 lutego 2011r. do 25 marca 2011r. Zgodnie ze znajdującym się w aktach sprawy odpisem pełnym Krajowego Rejestru Sądowego dla Spółki, Strona pozostaje członkiem zarządu od 2 kwietnia 2003r. i do chwili obecnej nie została wykreślona. Powyższe świadczy o spełnieniu przesłanki odpowiedzialności wskazanej w art. 116 § 2 O.p. Dyrektor wyjaśnił, że Skarżący w terminach płatności zobowiązań podatkowych w VAT za okresy objęte zaskarżoną decyzją był jednym z dwóch członków zarządu Spółki. Obok niego członkiem zarządu był także G.L. . O odpowiedzialności drugiego członka zarządu Pana G. L. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. orzekł w odrębnej decyzji z dnia [...] września 2013r., od której nie złożono odwołania. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że kolejną przesłanką odpowiedzialności członka zarządu jest bezskuteczność (całkowita lub częściowa) egzekucji z majątku zarządzanej przez niego spółki. Organ II instancji wskazał, że pomimo podjęcia przez organ egzekucyjny szeregu czynności zmierzających do pozyskania informacji o majątku Spółki i wyegzekwowania zaległości, postępowanie egzekucyjne nie doprowadziło do uregulowania przedmiotowych zobowiązań podatkowych. W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że w sprawie w odniesieniu do zaległości podatkowej spółki wystąpiła druga z przesłanek pozytywnych orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu. W odniesieniu do kwestii przesłanek egzoneracyjnych Organ odwoławczy zauważył, iż w sprawie zostało wykazane również wystąpienie stanu niewypłacalności, o którym mowa w art. 11 ustawy z dnia z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 60, poz. 535 ze zm.). Według Dyrektora Izby Skarbowej, przesłanki uzasadniające wystąpienie z wnioskiem o ogłoszenie upadłości Spółki wystąpiły już w 2005r. Ustalenia w tym zakresie organ I instancji wywiódł z faktu, iż ww. Spółka zaprzestała płacenia swoich zobowiązań w podatku od towarów i usług już w 2005r. Organ odwoławczy wskazał ponadto, że z raportu listy zaległości na dzień 2 września 2013r. załączonych do akt przedmiotowej sprawy wynika, że już w połowie 2005r., tj. od czerwca 2005r. Spółka zaprzestała wykonywania wymagalnych zobowiązań publicznoprawnych. Spółka zalegała także z płatnościami na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Na podstawie powyższych ustaleń organ II instancji stwierdził, że Spółka zaprzestała regulowania wymagalnych zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług począwszy od czerwca 2005r. Powyższa sytuacja niewypłacalności Spółki pogłębiła się na przestrzeni drugiej połowy 2005r. i w 2006r., kiedy Spółka dalej zalegała z płatnością na rzecz Skarbu Państwa. Faktem jest, że Spółka stała się niewypłacalna w 2005r. jednakże od momentu zaprzestania regulowania wymagalnych zobowiązań na rzecz kolejnego wierzyciela, tj. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu składek na ubezpieczenia zdrowotne za marzec 2006r. zaistniała przesłanka złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki i wniosek ten winien być złożony przez zarząd Spółki w terminie 14 dni licząc od terminu płatności ww. zobowiązania. Poczynione ustalenia wskazują, że w okresie pełnienia przez Skarżącego obowiązków w zarządzie Spółki, miało miejsce trwałe niepłacenie wymagalnych należności publicznoprawnych, w tym podatkowych. Strona miała świadomość, iż kierowany przez nią podmiot nie wywiązuje się z zapłaty wymagalnych wierzytelności, nie podjęła jednak czynności, do których zobligowana była przepisami ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze. Dyrektor Izby Skarbowej po przeanalizowaniu sprawozdań finansowych złożonych za lata 2007- 2010 stwierdził, że na koniec 2007r. wystąpiła również określona w art. 11 ust. 2 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze przesłanka ogłoszenia upadłości, gdyż zobowiązania Spółki znacznie przewyższały wartość jej majątku. Sytuacja ta utrzymała się również w latach następnych. W związku z powyższym zaszła zatem sytuacja wskazana w powołanych wyżej przepisach art. 21, art. 10 i art. 11 ust. 1 i 2 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, stanowiąca podstawę do złożenia w Sądzie wniosku o ogłoszenie upadłości w związku z niewypłacalnością Spółki. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów nie wynika natomiast, aby Skarżący przedłożył jakiekolwiek dokumenty świadczące o złożeniu lub próbie złożenia wniosku o upadłość lub wszczęcia postępowania zapobiegającego upadłości Spółki lub, że nie zgłoszenie takiego wniosku nastąpiło bez jego winy. Ponadto brak jest dowodów na to, aby Skarżący wskazał mienie w/w Spółki, z którego możliwe byłoby wyegzekwowanie przedmiotowej zaległości podatkowej w znacznej części. Dyrektor Izby Skarbowej odniósł się do problemów zdrowotnych Skarżącego i uznał, że okoliczność ta nie ma znaczenia w sprawie, w szczególności nie stanowi przesłanki wyłączającej winę w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości spółki. Organ podkreślił, że pełnienie funkcji członka zarządu jest dobrowolne i wymaga zgody osoby powołanej na to stanowisko, członek zarządu może zrezygnować w każdym czasie ze swojej funkcji. Przesłanka odpowiedzialności w postaci "pełnienia obowiązków członka zarządu" jest rozumiana jedynie formalnie tzn. posiadania przez Stronę formalnych uprawnień członka zarządu za konkretny okres, niezależnie od tego, czy obciążony odpowiedzialnością członek zarządu faktycznie zajmował się interesami spółki i czy w ogóle posiadał taką możliwość. Również z wykładni językowej wynika, że przepis nie odwołuje się do pojęcia "wykonywania obowiązków" a jedynie do ich "pełnienia", czyli zajmowania stanowiska członka zarządu. Organ podkreślił, że problemy zdrowotne nie stanowiły dla Strony przeszkody w prowadzeniu spraw spółki. Jak wynika ze znajdujących się w aktach sprawy kserokopii sprawozdań finansowych za lata 2008-2010 i deklaracji VAT-7 za 01/2011r. i 02/2011r., tylko na ww. deklaracjach nie widnieje podpis Skarżącego. Problemy zdrowotne Skarżącego nie dają podstaw do uznania zaistnienia okoliczności z art. 116 § 1 pkt 1 b) o.p., gdyż w czasie choroby Skarżący faktycznie pełnił obowiązki członka zarządu. Miał wiedzę na temat kondycji finansowej Spółki, co organy wykazały w zebranym materiale dowodowym (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 27.09.2013r. sygn. akt I SA/Ke 509/13). Uwzględniając powyższe, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w W. , nie wystąpiła przesłanka uwalniająca Stronę od odpowiedzialności za zaległości Spółki, jaką jest brak winy w niezłożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki. Dyrektor Izby Skarbowej uznał za niezasadny zarzut odwołania, iż odpowiedzialność za zobowiązania Spółki winien ponieść wyłącznie G.L. . Również bez znaczenia dla rozstrzygnięcia jest fakt, iż Strona nie uzyskuje żadnych dochodów z działalności spółki. Okoliczność ta nie stanowi również przesłanki uwalniającej Stronę od odpowiedzialności. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenie: 1) art. 116 § 1 o.p. poprzez brak wykazania bezskuteczności egzekucji z majątku Spółki, 2) art. 116 § 1 pkt 1 lit. b o.p. poprzez nie odniesienie się do braku winy Skarżącego za niezgłoszenie wniosku o upadłość, 3) art. 121 § 1 o.p. poprzez naruszenie zasady zaufania przy prowadzeniu postępowania przez organy podatkowe, 4) art. 122 o.p. poprzez brak odniesienia się do twierdzeń i zarzutów odwołania. W uzasadnieniu Skarżący podniósł, że już w odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego wskazywał, że całkowitą odpowiedzialność za zaległości Spółki w VAT winien ponosić drugi członek zarządu tej Spółki. Zdaniem Skarżącego, to z winy i wskutek działalności prowadzonej przez drugiego członka zarządu, powstały przedmiotowe zaległości Spółki. Ponadto Z. B. podniósł, że jest osobą bardzo chorą ([...] ), wymagającą stałej opieki lekarskiej, bez szansy na całkowity powrót do zdrowia. W związku z powyższym wskazał, że jest pozbawiony również możliwości podjęcia dodatkowego zatrudnienia i pozyskania środków finansowych na spłatę zadłużenia. Skarżący zarzucił organowi I instancji, iż wydał decyzję w oparciu o błędne dane, zgromadzone w toku postępowania podatkowego i oświadczył, że nigdy nie pracował w K.. W ocenie Skarżącego, z treści art. 116 o.p. wynikają zarówno pozytywne, jak i negatywne przesłanki odpowiedzialności członka zarządu. O ile jedna z pozytywnych przesłanek, tj. fakt pełnienia przez funkcji członka zarządu w okresie powstania zobowiązań, nie budzi zastrzeżeń, to druga z tych przesłanek - bezskuteczność egzekucji prowadzonej do majątku Spółki, wobec braku formalnego jej stwierdzenia, nie pozwala na uznanie, iż została spełniona. W zakresie negatywnych przesłanek Skarżący podniósł, że okolicznością wyłączającą odpowiedzialność subsydiarną członka zarządu jest wykazanie braku winy za niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości. Wyjaśnił, że w związku z samowolną działalnością drugiego członka zarządu, w dniu 1 sierpnia 2011r. złożył wniosek do Sądu Gospodarczego o przymusowe rozwiązanie Spółki, wcześniej zaś nie brał udziału w jej funkcjonowaniu, z czego wynikają braki podpisów w oświadczeniu pod składanymi deklaracjami VAT-7 za styczeń i luty 2011r. oraz sprawozdaniami finansowymi za lata 2008-2010. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W sprawie zaistniały przesłanki zastosowania wobec Skarżącego art. 116 § 1 o.p., zgodnie z którym za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej lub spółki akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu nie wykazał, że: a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo b) niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy. Wykazanie tych okoliczności należy wyłącznie do członka zarządu: to nie organ ma mu udowodnić, że we właściwym czasie wszczął postępowanie upadłościowe albo że niezgłoszenie wniosku w tym przedmiocie nastąpiło bez jego winy. Literalna treść cytowanego przepisu w części, zaczynającej się od słów: "a członek zarządu nie wykazał, że" nakazuje twierdzić, że ustawodawca ciężar dowodu w tym zakresie przerzucił właśnie na członka zarządu. Jeżeli chce się on (oczywiste jest, że nie musi) uwolnić od odpowiedzialności określonej w art. 116 § 1 in principio, spoczywa na nim ciężar udowodnienia zaistnienia którejkolwiek z analizowanych wyżej przesłanek egzoneracyjnych. Zdaniem Sądu, w sprawie niniejszej zaistniały pozytywne przesłanki odpowiedzialności, o której mowa, a równocześnie nie zaistniała żadna z przesłanek negatywnych, zwalniających stronę od odpowiedzialności. Stosownie do art. 107 § 1, art. 108 i art. 116 o.p., przed oceną wystąpienia przesłanek odpowiedzialności członków zarządu konieczne jest ustalenie istnienia i wymagalności zaległości podatkowych Spółki. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Spółka nie uregulowała w terminie płatności (do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy) należności wynikających ze złożonych deklaracji podatkowych VAT-7 za styczeń i luty 2011r. Według Dyrektora Izby Skarbowej z akt sprawy wynikało, że Skarżący pozostawał w terminach płatności zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za ww. okres członkiem zarządu Spółki. Termin płatności podatku od towarów i usług za ww. okres został określony na podstawie art. 103 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 54 poz. 535 ze zm.; dalej "ustawa o VAT") i przypadał w okresie od 25 lutego 2011r. do 25 marca 2011r. Zgodnie ze znajdującym się w aktach sprawy odpisem pełnym Krajowego Rejestru Sądowego dla Spółki, Strona pozostaje członkiem zarządu od 2 kwietnia 2003r. i do chwili wydania decyzji nie została wykreślona. Powyższe świadczy o spełnieniu przesłanki odpowiedzialności wskazanej w art. 116 § 2 o.p. Skarżący w terminach płatności zobowiązań podatkowych w VAT za okresy objęte zaskarżoną decyzją był jednym z dwóch członków zarządu Spółki. Obok niego członkiem zarządu był także G.L. . O odpowiedzialności drugiego członka zarządu tj. G.L. , Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. orzekł w odrębnej decyzji z dnia [...] września 2013r., od której nie złożono odwołania. W tej sytuacji należało zbadać kolejną przesłankę odpowiedzialności członka zarządu, jaką jest bezskuteczność (całkowita lub częściowa) egzekucji z majątku zarządzanej przez niego spółki. Stosownie do art. 108 § 2 pkt 3 i § 3 o.p., przed wszczęciem postępowania wobec osoby trzeciej, zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne wobec Spółki, egzekucja okazała się jednak bezskuteczna. W uzasadnieniach decyzji organy wykazały, że pomimo podjęcia przez organ egzekucyjny szeregu czynności zmierzających do pozyskania informacji o majątku Spółki i wyegzekwowania zaległości, prowadzone postępowanie egzekucyjne nie doprowadziło do uregulowania przedmiotowych zobowiązań podatkowych. Spółka nie posiada bowiem żadnych nieruchomości ani pojazdów, na rachunku bankowym spółki brak środków umożliwiających całkowitą lub częściową realizacje wierzytelności. Spółka nie jest też udziałowcem ani wspólnikiem innych podmiotów, wpisanych do KRS (vide- dokumenty w aktach administracyjnych sprawy). W związku z powyższym w sprawie w odniesieniu do zaległości podatkowej spółki wystąpiła druga z przesłanek pozytywnych orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu. W sprawie zostało wykazane również występowanie stanu niewypłacalności, o którym mowa w art. 11 ustawy z dnia z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 60, poz. 535 ze zm.). Sąd podziela stanowisko organów, iż przesłanki uzasadniające wystąpienie z wnioskiem o ogłoszenie upadłości Spółki wystąpiły już w 2005r. Ustalenia w tym zakresie organy wywiodły z faktu, iż ww. Spółka zaprzestała płacenia swoich zobowiązań w podatku od towarów i usług już w 2005r. Ponadto z raportu listy zaległości na dzień 2 września 2013r., załączonej do akt przedmiotowej sprawy wynika, że już w połowie 2005r., tj. od czerwca 2005r. Spółka zaprzestała wykonywania wymagalnych zobowiązań publicznoprawnych. Spółka zalegała także z płatnościami na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Zatem prawidłowe są ustalenia organów, że Spółka zaprzestało regulowania wymagalnych zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług począwszy od czerwca 2005r. Powyższa sytuacja niewypłacalności Spółki pogłębiła się na przestrzeni drugiej połowy 2005r. i w 2006r., kiedy Spółka dalej zalegała z płatnością na rzecz Skarbu Państwa. Jakkolwiek Spółka stała się niewypłacalna w 2005r., przesłanka złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości zaistniała od momentu zaprzestania regulowania wymagalnych zobowiązań na rzecz kolejnego wierzyciela, tj. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (z tytułu składek na ubezpieczenia zdrowotne za marzec 2006r.). Wniosek o ogłoszenie upadłości Spółki powinien być złożony przez zarząd Spółki w terminie 14 dni licząc od terminu płatności ww. zobowiązania. Zatem w okresie pełnienia przez Skarżącego obowiązków w zarządzie Spółki miało miejsce trwałe niepłacenie wymagalnych należności publicznoprawnych, w tym podatkowych. Strona miała zatem świadomość, iż kierowany przez nią podmiot nie wywiązuje się z zapłaty wymagalnych wierzytelności, nie podjęła jednak czynności, do których zobligowana była przepisami ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze. Na koniec 2007r. wystąpiła określona w art. 11 ust. 2 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze przesłanka ogłoszenia upadłości, gdyż zobowiązania Spółki znacznie przewyższały wartość jej majątku, sytuacja ta utrzymała się również w latach następnych. Zaistniała zatem sytuacja wskazana w powołanych wyżej przepisach art. 21, art. 10 i art. 11 ust. 1 i 2 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, stanowiąca podstawę do złożenia w Sądzie wniosku o ogłoszenie upadłości w związku z niewypłacalnością Spółki. Skarżący nie przedłożył jakichkolwiek dokumentów, świadczących o złożeniu w odpowiednim czasie (lub próbie złożenia) wniosku o upadłość lub wszczęciu postępowania zapobiegającego upadłości, nie wykazał też, że nie zgłoszenie takiego wniosku nastąpiło bez jego winy. Skarżący nie wskazał mienia Spółki, z którego możliwe byłoby wyegzekwowanie przedmiotowej zaległości podatkowej w znacznej części. Problemy zdrowotne Skarżącego nie mogą mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Pełnienie funkcji członka zarządu jest funkcją dobrowolną, wymagającą zgody osoby powołanej na to stanowisko, przy czym członek zarządu może zrezygnować w każdym czasie ze swojej funkcji. Przesłanka "pełnienia obowiązków członka zarządu" jest rozumiana jedynie formalnie i dotyczy posiadania przez Stronę formalnych uprawnień członka zarządu za konkretny okres, niezależnie od tego, czy obciążony odpowiedzialnością członek zarządu faktycznie zajmował się interesami spółki i czy w ogóle posiadał taką możliwość. Powoływany przepis nie odwołuje się do pojęcia "wykonywania obowiązków" a jedynie do ich "pełnienia", czyli zajmowania stanowiska członka zarządu. Nadto, jak ustaliły orzekające w sprawie organy, problemy zdrowotne nie stanowiły dla Strony przeszkody w prowadzeniu spraw spółki. Jak wynika ze znajdujących się w aktach sprawy kserokopii sprawozdań finansowych za lata 2008-2010 i deklaracji VAT-7 za 01/2011r. i 02/2011r., tylko na ww. deklaracjach nie widnieje podpis Skarżącego. Problemy zdrowotne Skarżącego nie dają podstaw do uznania zaistnienia okoliczności z art. 116 § 1 pkt 1 b) o.p. W czasie choroby Skarżący faktycznie pełnił obowiązki członka zarządu i miał wiedzę na temat kondycji finansowej Spółki, co organy wykazały w zebranym materiale dowodowym (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 27.09.2013r. sygn. akt I SA/Ke 509/13). Sad podziela zatem ocenę Dyrektora Izby Skarbowej w W. , iż nie wystąpiła przesłanka uwalniająca Stronę od odpowiedzialności za zaległości Spółki, w postaci braku winy w niezłożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia jest fakt, iż Strona nie uzyskuje żadnych dochodów z działalności spółki. Okoliczność ta nie stanowi również przesłanki uwalniającej Stronę od odpowiedzialności. Kwestia, czy Skarżący kiedykolwiek pracował w K. , nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Dowody, którymi dysponowały organy w dacie jej wydania były wystarczające dla ustalenia ponoszenia przez niego odpowiedzialności za zobowiązania Spółki. Mając na uwadze powyższe analizy obowiązujących przepisów prawa oraz dokonane w sprawie ustalenia, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 151 p.p.s.a.