III SA/Wa 918/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Pismem z dnia 9 lutego 2011 r. M. B. (zwana dalej "skarżącą") złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podatkowej uzasadnione jest niebezpieczeństwem wystąpienia nieodwracalnych, niekorzystnych skutków postępowania egzekucyjnego i poniesieniem dużych strat materialnych. Skarżąca wskazała, że z racji bardzo ubogiego trybu życia nawet obniżenie wiarygodności kredytowej w banku prowadzącym rachunek i spłaty kredytów konsolidacyjnych zadłużenia ma dla niej duże znaczenie. Zwiększenie kredytu na potrzeby ewentualnej spłaty rozważa jako możliwość rozwiązania problemu w przypadku niekorzystnego rozstrzygnięcia obok źródła dochodów z wynagrodzenia za pracę. Ponadto stwierdziła, że od dnia 1 marca 2011 r. po 350 zł miesięcznie będzie starała się odłożyć na cele ewentualnej płatności, rezygnując z innych potrzebnych wydatków, nie podejmowania odkładanych remontów mieszkania, leczenia i zakupu lekarstw. Ewentualne zajęcie i wyprzedaż przez komornika (zawsze po cenach niższych od wartości) sprzętu gospodarstwa domowego grozi olbrzymią stratą. Podniosła, iż brak środków na skromne wyżywienie i dojazdy do pracy byłby największą tragedią. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania Sygn. akt III SA/Wa 918/11 zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tymczasem skarżąca ograniczyła się w istocie do sformułowania wniosku oraz ogólnikowego wskazania, iż może zostać narażona na niekorzystne skutki postępowania egzekucyjnego i poniesienie dużych strat materialnych. Wskazanie, iż ewentualne zajęcie i wyprzedaż przez komornika, po cenach niższych od wartości sprzętu gospodarstwa domowego grozi olbrzymią stratą oraz brak środków na skromne wyżywienie i dojazdy do pracy bez przedstawienia stosownych dokumentów w tym zakresie, uniemożliwia Sądowi rzeczywistą ocenę sytuacji w jakiej znajduje się skarżąca. W istocie nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Również sama obawa skarżącej o możliwości narażenia na możliwości wystąpienia nieodwracalnych skutków w wyniku wykonania decyzji nie spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Należy też zauważyć, iż skarżąca zobowiązana jest uiścić kwotę 4.747 zł. Ponadto z akt administracyjnych spraw III SA/Wa 918/11 i IIII SA/Wa 919/11 wynika, iż skarżąca złożyła zeznania podatkowe za 2008 r. i 2009 r. (PIT-37), w których wykazała dochody 63.074 zł oraz 65.110 zł nie przedstawiając jednocześnie obecnej sytuacji finansowej, uzasadniającej wstrzymanie wykonanie decyzji. W związku z powyższym, przy uwzględnieniu dochodów z lat poprzednich oraz braku wykazania trudnej bieżącej sytuacji finansowej nie można twierdzić, iż wykonanie decyzji doprowadzi do nieodwracalnych skutków czy też zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji.