III SA/Wa 926/19

Dnia 17 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2019 r. znak [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz R.T. kwotę 100 zł (słownie sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. R.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2019 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 17 kwietnia 2019 r., pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302., dalej: p.p.s.a.) poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W związku z brakiem odpowiedzi pełnomocnika strony skarżącej na ww. wezwanie, na podstawie zarządzenia z 7 czerwca 2019 r. wezwano bezpośrednio stronę skarżącą w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do podpisania skargi (złożenia podpisanego egzemplarza skargi). Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie oraz powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogiem formalnym skargi jest m.in. podpis strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, co wynika z treści art. 46 par. 1 pkt 4 p.p.s.a. Z kolei zgodnie z dyspozycją art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przy czym, zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, co wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi (złożenia podpisanego egzemplarza skargi) wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach niedochowania obowiązku zostało doręczone stronie skarżącej 12 czerwca 2019 r. W zakreślonym przez sąd terminie nie podpisano skargi, ani też nie złożono podpisanego egzemplarza skargi. W związku z powyższym należało uznać, iż skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.