III SA/Wa 930/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Przybysz, po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2015 r. postanawia: odrzucić skargę N. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2015 r. We wskazanej skardze Skarżąca zawarła również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Po rozpoznaniu powyższego wniosku, starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 26 czerwca 2017 r. odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Pismem z dnia 11 lipca 2017 r. Skarżąca wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia. Na skutek powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie referendarza sądowego. Następnie na podstawie zarządzenia z dnia 22 listopada 2017 r. wezwano Skarżącą za pośrednictwem jej pełnomocnika do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 55.240 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 29 listopada 2017 r. Na podstawie danych zawartych w ewidencji księgowej tut. Sądu według stanu na dzień 14 grudnia 2017 r., ustalono że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu od skargi do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl zaś art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 30 listopada 2017 r. Termin ten upłynął zaś z dniem 6 grudnia 2017 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 14 grudnia 2017 r. nie odnotowano wpływu wpisu, należało uznać, że Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi.