III SA/Wa 934/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie odmowy zwrotu kosztów postępowania postanawia - odmówić wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 934/08. W. J. (zwany dalej "Skarżącym") wniósł do Sądu o dokonanie wykładni postanowienia z dnia [...] grudnia 2008 r. odrzucającego skargę z powodu nieuiszczenia wpisu i wyjaśnienie uzasadnienia tego postanowienia w części, w której Sąd napisał: "W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych na dzień 29 grudnia 2008 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy". W uzasadnieniu swego wniosku Skarżący wyjaśnił, że w sprawie III SA/Wa 933/08, w której również jest stroną skarżącą, oświadczył: "kwotę 100 zł niezwłocznie uiszczę w kasie Sądu po zauważeniu w aktach sprawy realizacji wniosków przez Sąd w sposób zgodny z ustawą". Dodał, że w niniejszej sprawie dotyczy to wniosku z dnia 27 czerwca 2008 r. o sprostowanie na posiedzeniu jawnym orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił co następuje. Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stwierdzić przy tym należy, że konieczność dokonania wykładni, której podlegać może zarówno sentencja orzeczenia jak i jego uzasadnienie zachodzi wówczas, gdy treść orzeczenia jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, czy też sposobu jego wykonania (por. T. Ereciński, w: T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, Warszawa 1995 r., s. 581, postanowienie NSA z dnia 25 listopada 2005 r., sygn. akt I OZ 702/08, niepubl.). W ramach wykładni nie jest natomiast dopuszczalne formułowanie przez Sąd dodatkowych powodów podjętego rozstrzygnięcia, zmiana uprzednio wskazanych motywów, jak również prowadzenie jakiejkolwiek polemiki w tych kwestiach, a także tłumaczenie powodów podjętego rozstrzygnięcia sprawy. Wniosek o wykładnię nie może zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów (por. postanowienia NSA z dnia 25 listopada 2005 r., sygn. akt I OZ 702/05 oraz z dnia 8 grudnia 2005 r., sygn. akt I OZ 125/05, niepubl.). Sąd w drodze wykładni nie może też naprawiać wad orzeczenia lub wad jego uzasadnienia. Wykładnia nie może bowiem zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia lub jego poszerzenia o nowe (nawet istotne) elementy (por. postanowienie NSA z dnia 4 lutego 2005 r., sygn. akt OZ 1312/04, LexPolonica nr 390082). Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż Skarżący wniósł o wyjaśnienie części uzasadnienia, w której Sąd stwierdził, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych na dzień 29 grudnia 2008 r. nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi. Treść wniosku wskazuje jednak, że Skarżący rozumie wypowiedź Sądu. Jego wątpliwości wzbudziły natomiast działania Sądu, który odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu, w sytuacji gdy Skarżący w swoich pismach uzależnił jego zapłatę od dokonania określonych czynności przez Sąd. W ocenie Sądu wskazany we wniosku fragment uzasadnienia nie wymaga wyjaśnienia. Oczywiste jest, że Sąd odrzucił skargę, ponieważ pomimo wezwania Skarżący nie zapłacił wpisu sądowego i wpłaty nie odnotowano w dokumentach księgowych. Treść wniosku wskazuje, że skarżący wie czego dotyczy postanowienie i rozumie jego treść, a jego wątpliwości wzbudziła jedynie kolejność czynności podjętych przez Sąd. Odnosząc się do tej części rozważań Skarżącego przypomnieć należy, że Sąd zawiadomieniem z 9 lipca 2008 r. udzielił Skarżącemu informacji dotyczących między innymi art. 156 P.p.s.a., art. 158 P.p.s.a. oraz art. 159 P.p.s.a. Stwierdzić zatem należy, że żądanie Skarżącego o wykładnię postanowienia nie wyczerpuje znamion art. 158 P.p.s.a. Sąd stwierdza, że przepis art. 158 P.p.s.a. dopuszcza możliwość rozpoznania wniosku na posiedzeniu niejawnym. Istotne jest również, że wykładni dokonuje Sąd, który wydał orzeczenie. W niniejszej sprawie, postanowienie odrzucające skargę wydał Sąd w składzie jednego sędziego. W takim samym składzie zapadło również niniejsze postanowienie. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 158 w związku z art. 166 P.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.