III SA/Wa 935/12

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Skarżąca A. P. zwróciła się na formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego, motywując to trudną sytuacją materialną. W związku z tym pismem z 6 kwietnia 2012 r., doręczonym Skarżącej w dniu 25 kwietnia 2012 r. w trybie doręczenia zastępczego (dwukrotne awizo), referendarz sądowy wezwał ją do nadesłania w terminie 7 dni dodatkowej dokumentacji dotyczącej jej stanu majątkowego. Z obowiązku nadesłania tej dokumentacji Skarżąca jednak nie wywiązała się. Z tych względów referendarz sądowy uznał, że nie wykazała ona w sposób bezsprzeczny i nie budzący wątpliwości, iż jej sytuacja materialna uniemożliwia poniesienie kosztów postępowania, jak tego wymaga art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a."). W myśl tego przepisu przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym (tak w niniejszej sprawie) następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z użytego w tym przepisie zwrotu "gdy wykaże" wynika, iż ciężar dowodu w zakresie powyższej przesłanki spoczywa na stronie. To strona zatem ma przekonać Sąd, że znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia jej poniesienie kosztów postępowania. Strona powinna więc należycie uzasadnić i udokumentować okoliczności, na które powołuje się we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jeżeli zawarte w nim oświadczenie strony okaże się niewystarczające lub budzi wątpliwości, strona ma obowiązek złożyć - na wezwanie - dodatkowe informacje lub dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Możliwość wezwania daje Sądowi przepis art. 255 p.p.s.a. W niniejszej sprawie z możliwości tej referendarz sądowy skorzystał, uznając, że dane zawarte w formularzu PPF nie są wystarczające do podjęcia rozstrzygnięcia. W formularzu tym Skarżąca jedynie ogólnikowo wskazała, że spłaca kredyty i mimo przychodów nie posiada wolnych środków. Wysokości rat tych kredytów jednak nie podała. Nie ujawniła także sytuacji finansowej męża, z którym – jak zaznaczyła – pozostaje w rozdzielności majątkowej. Wezwanie z 6 kwietnia 2012 r. precyzyjnie określało jakich oświadczeń referendarz sądowy oczekuje i jakie dokumenty miały zostać przedstawione, a także jakie dane budzą wątpliwości. Brak reakcji na wspomniane wezwanie oznacza, że nie można w pełni ocenić sytuacji majątkowej Skarżącej. Tym samym nie można stwierdzić, że spełniła ona przesłankę przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tej przyczyny na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.