III SA/Wa 936/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska, po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2018r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2015r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżący M.B. wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] stycznia 2018r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2015r. złożył do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, że zaskarżoną decyzją został zobowiązany do zapłaty podatku w łącznej wysokości 3 143 138 zł. Podkreślił, iż kwota zaległości podatkowej znacznie przekracza jego przyszłe i obecne możliwości zarobkowe. Zaznaczył, iż utrzymuje się wyłącznie z wynagrodzenia w kwocie 5110,85 zł i obecnie nie prowadzi działalności gospodarczej. Skarżący podkreślił, iż ciąży na nim zobowiązanie z tytułu alimentów na małoletnich synów w kwocie 2600 zł, nie posiada żadnych ruchomości i nieruchomości, w związku z rozwodem przejściowo mieszka z rodzicami. Do miesięcznych wydatków na utrzymanie Skarżący zalicza jedzenie w kwocie 900 zł, ubranie w kwocie 200 zł, środki czystości w kwocie 150 zł, wydatki związane z mieszkaniem w kwocie 300 zł, wydatki związanie z kontaktami z dziećmi w kwocie 300 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.- dalej "p.p.s.a."), po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Złożenie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącego we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku, Sąd wziął przede wszystkim pod uwagę fakt, że Skarżący nie dysponuje w chwili obecnej kwotą pieniędzy umożliwiającą dokonanie zapłaty zaległego podatku bez uszczerbku dla bieżącego własnego utrzymania oraz utrzymania małoletnich dzieci. Wprawdzie nałożony na Skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne to w ocenie Sądu, skutków zapłaty należności pieniężnej, nie można jednak rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w przedmiotowym przypadku wielokrotnie przekracza możliwości majątkowe i zarobkowe skarżącego. Podkreślić również należy, iż z dokumentów złożonych w toku postępowania w przedmiocie prawa pomocy (sprawa o sygn. akt. III SO/Wa 5/18) wynika, iż od dnia 30 kwietnia 2018 r. dotychczasowy pracodawca rozwiązał z nim umowę o pracę, co wiąże się z utrudnieniami w bieżącej realizacji zobowiązań. W ocenie Sądu zgodzić się należy ze stanowiskiem Skarżącego, że z zestawienia kwoty wymaganego zobowiązania podatkowego Skarżącego z ogólną sytuacją majątkową przedstawioną przez Skarżącego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, w tym wysokością środków finansowych, którymi może dysponować, wynika, że wykonanie zaskarżonej decyzji, zanim zostanie zbadana jej legalność, doprowadzić może do nieodwracalnych skutków. Tym samym uznać należało, że w sprawie zaistniały podstawy do udzielenia mu ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez Sąd pod kątem zgodności z prawem. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.