III SA/Wa 937/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza sądowego z 28 lutego 2018r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2016r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2003r. postanawia odrzucić wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 28 lipca 2017r. odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku z 18 maja 2017r. (III SA/Wa 937/16) w sprawie ze skargi Skarżącego M. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] stycznia 2016r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2003r. Postanowieniem z 17 listopada 2017r. Sąd odrzucił zażalenie Skarżącego na powyższe postanowienie, z uwagi na nieusunięcie braków formalnych zażalenia. Skarżący zaskarżył ww. postanowienie zażaleniem, jednocześnie składając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z 28 lutego 2018r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał Skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, a w pozostałym zakresie wniosek oddalił. W dniu 30 kwietnia 2018r. pełnomocnik z urzędu wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w W. do reprezentowania Skarżącego został poinformowany o umocowaniu do działania w przedmiotowej sprawie (k. 124-125 akt sądowych). Pismem z 11 czerwca 2018r. (data nadania) pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2018r. w zakresie dotyczącym odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W myśl zaś art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Przepisy P.p.s.a. nie regulują trybu zaskarżania postanowień w przedmiocie prawa pomocy przez pełnomocnika z urzędu wyznaczonego po ich wydaniu, dlatego też w tym zakresie stosownie do treści art. 260 § 2 P.p.s.a. należy stosować przepisy o zażaleniu, a w efekcie w zakresie nieuregulowanym w tych przepisach również przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 P.p.s.a.). Stosownie natomiast do treści art. 177 § 3 P.p.s.a w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy pełnomocnika z urzędu po wydaniu orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem stronie. W przypadku zatem ustanowienia pełnomocnika z urzędu po wydaniu postanowienia w przedmiocie prawa pomocy, termin do wniesienia sprzeciwu od tego postanowienia należy więc liczyć od dnia, w którym pełnomocnik otrzymał zawiadomienie o wyznaczeniu, przy uwzględnieniu terminu procesowego na dokonanie tej czynności wskazanego w art. 259 § 1 P.p.s.a. W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego odebrał zawiadomienie z Okręgowej Rady Adwokackiej w dniu 30 kwietnia 2018r. (k. 124-125 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upływał zatem w dniu 7 maja 2018r. Natomiast sprzeciw wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu pełnomocnik wniósł dopiero 11 czerwca 2018r., czyli po upływie siedmiodniowego terminu do wniesienia sprzeciwu liczonego od dnia doręczenia zawiadomienia o wyznaczeniu, tj. po dniu 7 maja 2018r. We wniosku z 11 czerwca 2018r. o przywrócenie terminu pełnomocnik podniósł, powołując się na poglądy judykatury, że dniem w którym ustała przyczyna uchybienia terminu jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia środka zaskarżenia po zapoznaniu się z aktami sprawy. Pełnomocnik wskazał też na okoliczność doręczenia mu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w dniu 4 czerwca 2018r. Jak wynika natomiast z akt sprawy, pełnomocnik Skarżącego zapoznał się z aktami sądowymi niniejszej sprawy w dniu 25 maja 2018r. (informacja na obwolucie akt o przeglądaniu akt przez K. Z. w dniu 25 maja 2018r., godz. 12:28). W dniu 25 maja 2018r. ustała zatem wskazana przez pełnomocnika przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia sprzeciwu. Pełnomocnik Skarżącego zapoznając się bowiem w tym dniu z aktami sprawy, zapoznał się tym samym również z treścią postanowienia z 28 lutego 2018r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz z treścią zarządzenia z 28 lutego 2018r., jak też treścią pisma z 1 marca 2018r. adresowanego do Skarżącego, z których jednoznacznie wynika, że na to postanowienie z 28 lutego 2018r. przysługuje sprzeciw, który winien być wniesiony w terminie 7 dni (art. 167a § 2-5 w zw. z art. 259 § 1 P.p.s.a.) [k. 106-111 akt sądowych]. Zatem siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu upływał w dniu 1 czerwca 2018r. Tymczasem pełnomocnik wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu złożył 11 czerwca 2018r., a więc wniosek ten uznać należy za spóźniony. Podkreślenia wymaga, że w świetle wskazanych okoliczności - fakt, iż w dniu 4 czerwca 2018r. pełnomocnikowi Skarżącego doręczono odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia, nie jest okolicznością, która może być uznana za moment, w którym ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia sprzeciwu. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, wniosek pełnomocnika Skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu jest spóźniony. Przywołane powyżej okoliczności sprawy nie pozwalają na przyjęcie, że pełnomocnik z urzędu zachował termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Dodać należy, że w dniu 11 czerwca 2018r. Skarżący uiścił wpis sądowy od zażalenia w kwocie 100 zł (k. 137 akt sądowych). Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w sentencji.