III SA/Wa 939/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, , po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... lutego 2007 r. Nr ... w przedmiocie umorzenia odsetek oraz rozłożenia na raty zaległości podatkowej z tytułu podatku od środków transportowych postanawia -umorzyć postępowanie- M. L. pismem z dnia ... marca 2007r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... lutego 2007 r. nr ... w przedmiocie umorzenia odsetek oraz rozłożenia na raty zaległości podatkowej z tytułu podatku od środków transportowych. Skarżący jednocześnie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 19 czerwca 2007 r. pozostawił wniosek o przyznania prawa pomocy bez rozpoznania, ze względu na niezłożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, do czego Sąd go wcześniej wezwał. Następnie, Skarżący pismem z dnia 13 lipca 2007r. wniósł o wycofanie "zażalenia" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... lutego 2007r. nr ... Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W myśl art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiążę sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Po rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa ani też utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. Sąd postanowił, jak w sentencji.