III SA/Wa 939/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] , [...] w sprawie ze skargi E. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] , [...] Skarżąca – E.P. , pismem z dnia 24 lutego 2014 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w W. z dnia [...] października 2013 r. odmawiającej umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 i 2011 r., odmawiającej umorzenia zaległości w podatku od towarów u usług za miesiące czerwiec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 2011 oraz styczeń 2012 r. a także umarzającej postępowanie w części dotyczącej umorzenia podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zarówno zaskarżonego postanowienia jak również decyzji organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "P.p.s.a." Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Niezależnie od powyższego należy wyjaśnić, że wstrzymanie wykonania orzeczeń organów administracji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. nie jest instytucją, którą można zastosować do wszystkich aktów wydawanych przez organy administracji. W świetle poglądów wyrażanych w doktrynie możliwość wstrzymania wykonania wykluczono, gdy zaskarżonym aktom nie można nadać w postępowaniu administracyjnym rygoru natychmiastowej wykonalności (por. Z. Kmieciak Ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Państwo i Prawo 2003/5/18). Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Wstrzymanie wykonania związane jest bowiem jedynie z elementem realizacji przyznanych stronie uprawnień bądź wypełnienia nałożonych na nią obowiązków, a więc strefą zdeterminowanych przez normę zachowań. Wstrzymanie wykonania może zatem dotyczyć wyłącznie aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. W doktrynie stwierdza się też, że problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, s. 217). W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie organu odwoławczego stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 i 2011 r., odmawiającej umorzenia zaległości w podatku od towarów u usług za miesiące czerwiec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 2011 oraz styczeń 2012 r. a także umarzającej postępowanie w części dotyczącej umorzenia podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r. Skarżąca w skardze złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zarówno zaskarżonego postanowienia jak również decyzji organu pierwszej instancji. Należy zaznaczyć, iż zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie dotyczy wyłącznie kwestii proceduralnych, natomiast decyzja organu pierwszej instancji nie nakłada na jej adresata żadnych obowiązków i nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej, w związku z czym w ocenie Sądu nie korzysta z przymiotu wykonalności, nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.