III SA/Wa 94/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Kamińska (spr.), Sędziowie Asesor WSA Sylwester Golec, Asesor WSA Hieronim Sęk, Protokolant Urszula Hoduń, po rozpoznaniu w dniu 7 września 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi I. U. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w K. z dnia [...] października 2005 r. Nr [...] w przedmiocie : odmowy odroczenia spłaty kary pieniężnej za samowolne zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: stu złotych) tytułem połowy uiszczonego wpisu od skargi. Dnia 10 listopada 2005 r. I. U. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję z dnia [...] października 2005 r. Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w K. nr[...], którą organ utrzymał decyzję własną z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie nie wyrażenia zgody na odroczenie I. U. spłaty kary pieniężnej. Sprawa z powyższej skargi została skierowana na posiedzenie Sądu w dniu 7 września 2006 r., o czym strony zostały zawiadomione. I. U. zawiadomienie o rozprawie odebrała w dniu 7 sierpnia 2006 r. Pismem z dnia 18 sierpnia 2006 r. I. U. cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako "u.p.p.s.a." Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący cofnął skargę. Cofnięcie skargi powoduje skutek w postaci umorzenia postępowania tylko wówczas, gdy nastąpi wszczęcie postępowania, a skarga poddana kontroli przewodniczącego nie będzie zawierała braków formalnych. W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, iż I. U. na wezwanie Sądu uiściła należny wpis sądowy, a skarga nie zawierała braków formalnych. Następnie skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Tym samym należy uznać, że prowadzenie postępowania sądowego w sprawie stało się bezprzedmiotowe. W takim stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 161 § 2 u.p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.