III SA/Wa 946/24

WyrokWSA w Warszawie2024-10-25

Skład orzekający: Jarosław Trelka, Piotr Dębkowski, Piotr Wróbel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo procesowe stanowiące załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę e-PUAP, należy uznać za prawidłowo podpisane, jeśli zostało odrębnie podpisane stosownym podpisem elektronicznym?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że pismo procesowe stanowiące załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę e-PUAP, należy uznać za podpisane jedynie wówczas, gdy zostało ono odrębnie podpisane stosownym podpisem elektronicznym (kwalifikowanym, zaufanym lub osobistym). Brak takiego odrębnego podpisu załącznika, mimo prawidłowego podpisania pisma ogólnego, skutkuje uznaniem, że braki formalne nie zostały skutecznie uzupełnione.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o wydanie opinii zabezpieczającej. Szef Krajowej Administracji Skarbowej wezwał do uzupełnienia braków formalnych wniosku, wskazując m.in. na brak prawidłowego podpisu na pełnomocnictwie. Pełnomocnik skarżącego przesłał drogą elektroniczną odpowiedź na wezwanie, podpisując elektronicznie pismo ogólne, lecz nie podpisał odrębnie załączników zawierających pełnomocnictwo i inne dokumenty. Szef KAS pozostawił wniosek bez rozpatrzenia, uznając braki za nieuzupełnione. Skarżący zaskarżył postanowienie Szefa KAS, zarzucając naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka, Sędziowie sędzia WSA Piotr Dębkowski, asesor WSA Piotr Wróbel (sprawozdawca), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 października 2024 r. sprawy ze skargi M. T. na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie opinii zabezpieczającej oddala skargę. Postanowieniem z [...] lutego 2024 r. Szef Krajowej Administracji Skarbowej (dalej: Szef KAS) utrzymał w mocy postanowienie Szefa KAS z [...] listopada 2023 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku M. T. (dalej: Skarżący, Strona) o wydanie opinii zabezpieczającej. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. W dniu 2 czerwca 2023 r. do Szefa KAS wpłynął wniosek wspólny z 24 maja 2023 r. o wydanie opinii zabezpieczającej. Wniosek złożony został przez Skarżącego – jako stronę postępowania – oraz zainteresowanych, niebędących stronami postępowania – U. Sp. z o.o., T. SP. z o.o., B. Sp. z o.o., C. Sp. z o.o., p. U. T., p. K. T. oraz p. P. T. Pismem z [...] września 2023 r. Szef KAS na podstawie art. 119x § 3 w zw. z art. 119 § 1 pkt 3, pkt 3a, pkt 6, pkt 6a, i pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.; dalej: O.p.) wezwał do uzupełnienia braków formalnych wniosku, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Postanowieniem z [...] listopada 2023 r. Szef KAS pozostawił wniosek bez rozpatrzenia. Organ uznał, że złożona przez profesjonalnego pełnomocnika – T. K. – odpowiedź na wezwanie organu nie sanowała wskazanych braków formalnych wniosku, z tego względu, że dokument pełnomocnictwa udzielonego przez Skarżącego profesjonalnemu pełnomocnikowi nie został opatrzony prawidłowym podpisem. Po przeprowadzeniu postępowania zażaleniowego Szef KAS wskazanym na wstępie postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie z [...] listopada 2023 r. Organ II instancji przypomniał, że w sprawie nie jest kwestionowane, że profesjonalny pełnomocnik – p. T. K. – złożył 3 października 2023 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP pismo zatytułowane "[...]" z załączonymi do niego plikami. Podpisem elektronicznym podpisane zostało jedynie pismo przewodnie. Natomiast załączniki nie zawierały podpisu Strony jako mocodawcy – w szczególności załączony formularz pełnomocnictwa szczególnego PPS-1 nie zawierał podpisu Strony, nie wskazywał również na zakres pełnomocnictwa (Załącznik 1). Z kolei inny z załączników stanowi wydruk (skan) pełnomocnictwa z 25 sierpnia 2023 r., który uwierzytelniony został przez pełnomocnika podpisem własnoręcznym, a następnie zeskanowany (załącznik nr 2). P. T. K. złożył 6 października 2023 r. drogą elektroniczną, poprzez platformę e-PUAP pismo zatytułowane "[...]", z załączonym do niego plikiem: "[...]." Także w przypadku tej korespondencji podpisem elektronicznym pełnomocnika zostało opatrzone jedynie pismo przewodnie, a załącznik stanowi skan dokumentu wytworzonego w postaci papierowej. Szef KAS uznał, że korespondencja – stanowiąca odpowiedź na wezwanie organu – została przez p. T. K. opatrzona podpisem elektronicznym wyłącznie jeśli chodzi o pismo przewodnie. Takiego podpisu elektronicznego nie zawierał właściwy dokument – tj. "[...]" – stanowiący załącznik do pisma przewodniego. Dodatkowo p. T. K. nie dołączył do korespondencji kierowanej do organu I instancji pliku zawierającego podpisane podpisem elektronicznym pełnomocnictwo, a jedynie skan (odwzorowanie cyfrowe) dokumentu pełnomocnictwa – bez podpisu elektronicznego. W ocenie organu, przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy należało odwołać się do poglądów wyrażonych w uchwale NSA z 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21. Organ podkreślił, że pomimo, iż sentencja tej uchwały dotyczy przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) to jednak uzasadnienie tej uchwały zawiera tezy mające zastosowanie także do przepisów O.p. Szef KAS stwierdził, że skoro zarówno skan odpowiedzi na wezwanie organu, co do usunięcia braków formalnych wniosku, jak i powiązany z nim skan pełnomocnictwa, mającego stanowić podstawę do działania w sprawie wniosku o wydanie opinii zabezpieczającej, przez Pana T. K., w imieniu Skarżącego, nie został podpisany podpisem elektronicznym, to wniosek musiał zostać pozostawiony przez organ I instancji bez rozparzenia, co w niniejszej sprawie uczyniono. Braku tego podpisu nie może sanować skan "tradycyjnego" podpisu pełnomocnika w sytuacji, w której podpisem elektronicznym zostało podpisane pismo ogólne, stanowiące swoistą "kopertę" dla odpowiedzi na wezwanie organu I instancji, czy też przesłanego odrębnym pismem skanu pełnomocnictwa, mające na celu wyłącznie dostarczenie "podpiętych" dokumentów do organu podatkowego. To skan dokumentu potwierdzający umocowanie Pana T. K. do działania w imieniu Strony jest w rzeczywistości pełnomocnictwem i to ten dokument elektroniczny (plik) powinien zawierać podpis osoby uprawnionej. Pismo mające zaś na celu przesłanie właściwego podania do organu podatkowego nie może być uznane za podanie w rozumieniu przepisów: art. 126 § 1 i § 4 O.p.. Organ podkreślił, że w niniejszej sprawie załącznik nr 1 stanowiący formularz pełnomocnictwa szczególnego PPS-1, choć został sporządzony w formie elektronicznej i opatrzony podpisem elektronicznym przez pełnomocnika, to przy założeniu, że mamy do czynienia z uwierzytelnionym odpisem dokumentu pełnomocnictwa, musi on być naturalnym efektem właściwego sporządzenia odpisu dokumentu pełnomocnictwa. Natomiast nie wskazuje na to treści formularza PPS-1 znajdującego się w aktach sprawy, bowiem w poz. 31, w której to powinien zostać umieszczony podpis Skarżącego jako mocodawcy, nie znajduje się stosowny podpis, natomiast zamiast podpisu wskazano: cyt. "NA ORYGINALE PEŁNOMOCNICTWA". Dodatkowo organ wskazał, że w treści formularza nie wypełniono pól w poz. 33 (oświadczenie o zgodności składanego odpisu pełnomocnictwa z oryginałem dokumentu) oraz poz. 34 (podpis pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym uwierzytelniającego udzielone mu pełnomocnictwo). Z kolei w poz. 62 formularza, która powinna zawierać wskazanie sprawy podatkowej lub innej sprawy należącej do właściwości organu podatkowego lub wskazanie zakresu do działania w sprawie podatkowej lub innej sprawie należącej do właściwości organu podatkowego, nie umieszczono zakresu pełnomocnictwa, wskazano tylko: cyt. "ZAKRES UMOCOWANIA WSKAZANY NA ORYGINALE DOKUMENTU PEŁNOMOCNICTWA". W ocenie Szefa KAS za odpis pełnomocnictwa złożonego na formularzu PPS-1 może zostać uznany jedynie dokument stanowiący odpis oryginalnego dokumentu pełnomocnictwa sporządzonego i podpisanego przez mocodawcę na formularzu PPS-1. Tak sporządzony odpis pełnomocnictwa powinien zostać następnie przez pełnomocnika uwierzytelniony poprzez wypełnienie poz. 33, 34, 35 formularza. W związku z powyższym, opisany powyżej załącznik nr 1 - formularz pełnomocnictwa szczególnego PPS-1 sporządzony w formie elektronicznej nie może zostać uznany za odpis pełnomocnictwa. Oryginalne pełnomocnictwo nie zostało bowiem sporządzone na formularzu, niemożliwe jest zatem sporządzenie odpisu tego pełnomocnictwa na takim formularzu. Z uwagi na fakt, że przedstawiony dokument w ogóle nie stanowi odpisu pełnomocnictwa, bezpodstawne są rozważania czy został on prawidłowo uwierzytelniony przez pełnomocnika. Dalej Szef KAS wskazał, że załącznik nr 2 do ww. pisma wniesionego do organu I instancji drogą elektroniczną w 3 października 2023 r., stanowi wydruk pełnomocnictwa z 25 sierpnia 2023 r. podpisany przez Skarżącego prawdopodobnie podpisem elektronicznym, a uwierzytelniony przez pełnomocnika podpisem własnoręcznym. W ocenie Szefa KAS pełnomocnictwo załączone w formie dokumentu elektronicznego nie może być jedynie skanem dokumentu uwierzytelnionego podpisem własnoręcznym. W celu dokonania uwierzytelnienia wymagane jest jego oddzielne podpisanie kwalifikowanym elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, czego Pan T. K. nie uczynił w realiach sprawy, na etapie prowadzonej sprawy przez organem I instancji (uczynił to dopiero na etapie postępowania zażaleniowego). Szef KAS wskazał ponadto, że z akt sprawy wynika, że część dokumentów załączonych do pism przewodnich, a także zażalenie, inicjujące niniejszą sprawę, została podpisana podpisem elektronicznym przecz Pana T. K.. Oznacza to, że nie istniały żadne faktyczne przeszkody, by jako załącznik do pisma przewodniego, wysyłanego przez platformę e-PUAP, dodać podpisane uprzednio pliki. W ocenie Szefa KAS potwierdza to, że nic nie stało na przeszkodzie, aby odpowiedź na wezwanie organu i dokument, wykazujący umocowanie Pana T. K. do reprezentowania Strony, zostały przesłane do organu podatkowego, w sposób pozwalający Szefowi KAS na merytoryczną ocenę sprawy, na podstawie art. 119y O.p. Skoro jednak Pan T. K. nie wypełnił wymogów płynących z wezwania organu, kierowanego do Strony w trybie art. 119x § 3 O.p., to spełnione zostały przesłanki o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. Wobec tego, skarżone postanowienie, należy uznać za uzasadnione i zgodne z prawem, a zażalenie i zarzuty sformułowane w ramach jego petitum, za nieznajdujące oparcia w przepisach weń powołanych. W skardze do tut. Sądu na postanowienie Szefa KAS z [...] lutego 2024 r. Skarżący – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – zarzucił naruszenie: - art. 169 § 4 w zw. z art. 119x § 3 i art. 119f O.p. poprzez błędne uznanie, że wniosek Skarżącego zawierał braki formalne w postaci braku opatrzenia właściwym podpisem załącznika do pisma ogólnego podpisanego elektronicznie i przesłanego za pośrednictwem e-PUAP w odpowiedzi na wezwanie organu z [...] września 2023 r.; - art. 126 § 1 i § 4 O.p. poprzez błędne uznanie przez organ, iż opatrzenie podpisem zaufanym całości korespondencji kierowanej do organu podpisem zaufanym na platformie e-PUAP jest działaniem wadliwym. W ocenie Skarżącego własnoręcznie podpisana przez pełnomocnika i zeskanowana odpowiedź na wezwanie stanowiąca oficjalny załącznik do formularza, na którym przygotowano pismo ogólne w serwisie e-PUAP jest działaniem poprawnym i spełnia określone w O.p. kryteria prawidłowego podpisania pisma utrwalonego w formie elektronicznej; - art. 168 § 3 w zw. § 1 O.p. – poprzez nieprawidłowe uznanie, że ww. sposób podpisania odpowiedzi na wezwanie przez pełnomocnika Skarżącego jest równoznaczny ze złożeniem tego pisma bez podpisu; - art. 119x § 3 w zw. z art. 119x § 1 O.p. poprzez uznanie, że ww. wada odpowiedzi na wezwanie czyni wniosek niespełniającym wymogów określonych w art. 119x § 1 O.p.; - art. 138a § 1, § 2 i § 4 w zw. z art. 138i § 2 oraz art. 138 § 1 O.p. poprzez uznanie, ze wadliwy jest przedłożony Szefowi KAS za pośrednictwem e-PUAP – wraz z podpisanym elektronicznie pismem ogólnym – uwierzytelniony przez doradcę podatkowego, sporządzony na formularzu PPS-1 i podpisany przez doradcę podatkowego podpisem zaufanym odpis pełnomocnictwa z 25 sierpnia 2023 r., które to pełnomocnictwo zostało w oryginale sporządzone w formie tradycyjnego pisma (plik PDF) i opatrzone przez mocodawcę podpisem elektronicznym a następnie przez pełnomocnika wydrukowane, uwierzytelnione w sposób tradycyjny oraz zeskanowane (do pliku PDF) i w tej formie dołączone (jako załącznik) do wspomnianego odpisu; - art. 120 i art. 125 § 1 O.p. poprzez pominięcie przedłożonych przez pełnomocnika Strony dokumentów usuwających braki wniosku oraz potwierdzających prawidłowe umocowanie do reprezentowania Strony i w następstwie – odmowę rozpoznania wniosku w sposób naruszający zasadę legalizmu oraz zastosowaniu przez organ podejścia ściśle formalistycznego w celu odmowy wydania decyzji zabezpieczającej, o którą wnioskowała Strona, - art. 121, art. 124, art. 127 i art. 210 § 6 O.p. poprzez powielenie w zaskarżonym postanowieniu argumentacji wyrażonej w I instancji, a przez to nierozpoznanie i nieodniesienie się w sposób wyczerpujący i zindywidualizowany do zarzutów zażalenia. W oparciu o podniesione zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji celem doprowadzenia do merytorycznego rozpatrzenia/załatwienia wniosku przez organ – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Zasadniczy spór w sprawie dotyczy tego, czy pismo procesowe stanowiące załącznik do pisma ogólnego (podpisanego podpisem elektronicznym), przesłanego przez platformę e- PUAP należy uznać za prawidłowo podpisane jedynie wówczas, gdy zostało odrębnie podpisane stosownym podpisem elektronicznym (podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym). Takie stanowisko w sprawie prezentuje organ. W sprawie nie jest sporne, że w odpowiedzi na wezwanie z [...] września 2023 r. do uzupełnienia braków formalnych wniosków p. T. K. (doradca podatkowy) złożył drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy e-PUAP: 1) w dniu 3 października 2023 r. pismo zatytułowane "[...]" z m.in. następującymi plikami: - "[...]" (załącznik nr 1), - "[...]" (załącznik nr 2). 2) w dniu 6 października 2023 r. pismo zatytułowane "[...]" z załączonym do niego plikiem "[...]" (załącznik nr 3). Strony nie pozostają w sporze co do faktu, że zarówno w przypadku korespondencji z 3 października 2023 r. jak i z 6 października 2023 r. właściwym podpisem elektronicznym opatrzone zostało pismo ogólne złożone za pośrednictwem e-PUAP. Natomiast takim podpisem elektronicznym nie zostały opatrzone ww. załączniki nr 2 i nr 3. Natomiast załącznik nr 1 (formularz pełnomocnictwa szczególnego PPS-1), choć został sporządzony w formie elektronicznej i opatrzony podpisem elektronicznym pełnomocnika to nie może być uznany za odpis pełnomocnictwa ze względu, iż oryginalne pełnomocnictwo nie zostało sporządzone na formularzu. W ocenie organu brak opatrzenia właściwym podpisem elektronicznym załączników dołączonych do pisma ogólnego złożonego za pośrednictwem e-PUAP nie pozwala uznać, że Skarżący skutecznie uzupełnił braki formalne w reakcji na wezwanie organu z [...] września 2023 r. Natomiast Strona wywodzi, że załączniki stanowią integralną część pisma, które zostało podpisane podpisem elektronicznym i wniesione za pośrednictwem platformy e-PUAP. Pismo ogólne, podpisane podpisem elektronicznym, zawiera załączniki do tego pisma, a tak ujęta całość jest jednym dokumentem elektronicznym. Na potwierdzenie prezentowanego stanowiska Strona powołała się m.in. na oficjalne zasady funkcjonowania platformy e-PUAP, w tym instrukcje tej platformy oraz powołała orzecznictwo sądów administracyjnych (s. 7-8 skargi). W tak zarysowanym sporze Sąd przyznał rację Szefowi KAS. W pierwszej kolejności należy wskazać, że stosownie do art. 126 § 1 i § 4 O.p., pismo kierowane do organów podatkowych mogą być sporządzane na piśmie utrwalonym również w postaci elektronicznej. W takim przypadku opatruje się je kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zgodnie zaś z art. 194a § 2a O.p., jeżeli odpis dokumentu został sporządzony w postaci elektronicznej, poświadczenia jego zgodności z oryginałem dokonuje się przy użyciu kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego lub podpisu osobistego. W myśl art. 3 pkt 13 O.p., ilekroć w ustawie jest mowa o dokumencie elektronicznym - rozumie się przez to dokument elektroniczny, o którym mowo w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z 2021 r. poz. 2070 oraz z 2022 r poz. 1087). Na podstawie art. 3 pkt 2 tej ustawy, określenie dokument elektroniczny oznacza stanowiący odrębną całość znaczeniową zbiór danych uporządkowanych w określonej strukturze wewnętrznej i zapisany na informatycznym nośniku danych. Jednocześnie zgodnie z art. 61 ust 1 pkt 2 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, ilekroć w przepisach dotyczących informatyzacji zawartych w odrębnych ustawach jest mowa o danych elektronicznych, danych w postaci elektronicznej, danych w formie elektronicznej, danych informatycznych, informacjach w postaci elektronicznej albo informacjach w formie elektronicznej - należy przez to rozumieć, w przypadku wątpliwości interpretacyjnych, dokument elektroniczny, o którym mowo w art. 3 pkt 2 niniejszej ustawy. W myśl art. 138e § 1 O.p. pełnomocnictwo szczególne upoważnia do działania we wskazanej sprawie podatkowej lub innej wskazanej sprawie należącej do właściwości organu podatkowego. Pełnomocnictwo szczególne może być udzielone na piśmie lub zgłoszone ustnie do protokołu (art 138e § 2 O.p.). Pełnomocnictwo szczególne udzielone na piśmie oraz zawiadomienie o jego zmianie, odwołaniu lub wypowiedzeniu w przypadku, gdy zostały utrwalone w postaci papierowej, składa się do akt sprawy według wzoru określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 138j § 1 pkt 2, w oryginale lub jego notarialnie poświadczony odpis (art. 138e § 3 O.p.). Adwokat, radca prawny i doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Organ podatkowy może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony (art. 138a § 4 O.p.). Jeżeli odpis dokumentu został sporządzony w postaci elektronicznej, poświadczenia jego zgodności z oryginałem, o którym mowa w § 2, dokonuje się przy użyciu kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego lub podpisu osobistego (art. 194a § 2a O.p.). Stosownie zaś do postanowień art. 119x § 3 O.p. Szef Krajowej Administracji Skarbowej wzywa wnoszącego wniosek o wydanie opinii zabezpieczającej niespełniający wymogów określonych w § 1 lub innych wymogów określonych przepisami prawa do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. Na wstępie prowadzonych rozważań należy wskazać, że jak zasadnie podnosi organ, problem analogiczny do podnoszonego w niniejszej sprawie (choć powstały przede wszystkim na gruncie art. 46 § 2b P.p.s.a.) w związku z pojawiającymi się rozbieżnymi wypowiedziami sądów administracyjnych był przedmiotem wypowiedzi Naczelnego Sądu Administracyjnego. NSA w uchwale z 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21, stwierdził, że: "Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b P.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym". Wprawdzie powyższa uchwała podjęta została na gruncie przepisów p.p.s.a, niemniej jednak mając na uwadze, że przepisy O.p oraz p.p.s.a. obligują zarówno wnoszącego podanie do organu podatkowego jak i wnoszącego skargę do sądu – w formie dokumentu elektronicznego – do podpisania podania/skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, Sąd uznał że argumenty powołane w niniejszej uchwale za przyjęciem określonego stanowiska nie mogły zostać pominięte przy rozstrzyganiu niniejszego sporu. Należy przy tym uwzględnić, że pomimo pewnych oczywistych różnic w brzmieniu przepisów p.p.s.a. i O.p. w tym zakresie chodzi w istocie o analogiczną kwestię – tj. weryfikacji prawidłowości opatrzenia stosownym podpisem pism wnoszonych za pośrednictwem tej samej platfromy (tj. e-PUAP). Trzeba zauważyć, że platforma e-PUAP służy do kontaktu z podmiotami publicznymi w celu załatwiania spraw. Umożliwia jednocześnie podpisanie dokumentu elektronicznego podpisem zaufanym. Nie jest natomiast wyłącznym narzędziem podpisywania dokumentów elektronicznych. Formularz pisma ogólnego można podpisać zarówno podpisem zaufanym, jak i kwalifikowanym, natomiast nie ma technicznej możliwości podpisania z poziomu e-PUAP samego załącznika. Brak ten nie wyklucza w ogóle możliwości podpisania takiego dokumentu w inny sposób, a następnie dołączenia go do formularza pisma ogólnego. Poza tym należy wskazać, że do podpisywania dokumentów elektronicznych dedykowane są inne narzędzia: do podpisywania podpisem zaufanym służy tzw. Podpisywarka, zamieszczona na platformie gov.pl, do podpisu kwalifikowanego służą narzędzia komercyjne, natomiast do podpisu osobistego przeznaczona jest aplikacja "e-dowód". Dokument elektroniczny podpisany przy pomocy tych narzędzi może zostać wysłany do sądu za pośrednictwem platformy e-PUAP, która umożliwia załączenie podpisanego dokumentu elektronicznego do formularza pisma ogólnego. Powyższe oznacza, że nie ma technicznych przeszkód aby korespondencja kierowana do organu za pomocą platformy e-PUAP była podpisana zarówno podpisem zaufanym, jak i kwalifikowanym lub podpisem osobistym. W powołanej uchwale NSA, odniósł się do kwestii technicznych, które przemawiają za stanowiskiem, że dla podpisania pisma stanowiącego załącznik do podpisanego formularza pisma ogólnego, w ramach profilu zaufanego e-PUAP, konieczne jest odrębne podpisanie tego załącznika. W uchwale z 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21 NSA przypominając założenia wprowadzenia platformy e-PUAP wskazał, ze jej podstawowym jej celem nie jest zagwarantowanie skutecznego podpisywania pism, ale ich doręczanie przez podmiot publiczny lub do podmiotu publicznego. Z tego względu nie można nadawać przesądzającego znaczenia zapisom instrukcji do platformy e-PUAP, a w szczególności wywodzić, że celem platformy e-PUAP jest zapewnienie wnoszenia skutecznie pism sądowych bez ich odrębnego podpisywania. Jak wskazano wyżej, w ocenie Sądu, argumentacja NSA zaprezentowana w uchwale z 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21 pozostaje aktualna również na gruncie O.p. Sąd nie znajduje podstaw do odmiennego traktowania pism wnoszonych do organów administracyjnych oraz sądów administracyjnych za pośrednictwem platformy e-PUAP, stanowiącym w istocie – jeden z możliwych środków komunikacji organu/sądu ze Stroną. W ocenie Sądu zasady korzystania z e-PUAP, zarówno z punktu widzenia organów administracji jak i obywateli (podmiotów prywatnych) powinny być jak najbardziej spójne, co sprzyja eliminacji ewentualnych pomyłek, które mogą rodzić negatywne dla Stron skutki prawno-procesowe. W tym kontekście dodatkowo Sąd nie znajduje istotnego rozróżnienia w zakresie wymogu poświadczania podpisem elektronicznym pisma ogólnego/załączników do takiego pisma w zależności od tego czy chodzi o wniesienie pisma do organu czy też do sądu za pośrednictwem e-PUAP. Słusznie zatem przyjął w zaskarżonym postanowieniu Szef KAS, że w ustalonych okolicznościach nie można było przyjąć, że Skarżący w prawidłowy sposób uzupełnił braki formalne, do usunięcia których został wezwany pismem z [...] września 2023 r. To bowiem merytoryczna treść pism zawartych w dokumentach załączonych do pism ogólnych przesłanych za pośrednictwem e-PUAP stanowiła istotę realizacji wezwania z [...] września 2023 r. Zasadnie organ uznał, że brak opatrzenia spornych załączników właściwym podpisem elektronicznym nie może być sanowany poprzez właściwe opatrzenie podpisem elektronicznym pisma ogólnego, do którego zostały one dołączone. Oceny tej nie zmienia powołane na s. 7-8 skargi orzecznictwo sądowoadministracyjne. Jest tak już z tego powodu, że powołane judykaty zostały wydane przed podjęciem uchwały NSA z 6 grudnia 2021 r. I FPS 2/21, a dodatkowo stanowią one orzeczenia reprezentatywne dla linii orzeczniczej sądów administracyjnej opowiadającej się za poglądem zakwestionowanym w ww. uchwale. W konsekwencji w ocenie Sądu, zasadnie Szef KAS uznał, że w sprawie zachodziły przesłanki do pozostawienia wniosku wspólnego z 24 maja 2023 r. o wydanie opinii zabezpieczającej bez rozpatrzenia. W konsekwencji powyższej oceny za pozbawione uzasadnionych podstaw Sąd uznał podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 169 § 4 w zw. z art. 119x § 3 i art. 119zf O.p., art. 168 § 3 w zw. z § 1 O.p., art. 138a § 1, § 2 i § 4 w zw. z art. 138i § 2 oraz art. 138 §1 pkt 2 O.p. oraz art. 120 i art. 125 § 1 O.p. Istota ww. zarzutów sprowadza się do kwestionowania przez Stronę stanowiska organu w zakresie konieczności opatrzenia stosownym podpisem elektronicznym załączników dołączonych do formularza pisma ogólnego przesłanego za pośrednictwem platformy e-PUAP, a w tym zakresie Sąd podzielił stanowisko prezentowane w sprawie przez Szefa KAS. Szef KAS w wystarczający i jasny sposób wskazał, jakie powody uzasadniają uwzględnienie w sprawie tez wynikających z uchwały NSA z 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21, wyraźnie zaznaczając, że sentencja tejże uchwały nie odnosi się do przepisów O.p. Jak wskazano wyżej w ocenie Sądu takie stanowisko Organu było prawidłowe. Zaskarżone postanowienie zawiera wystarczające uzasadnienie ze wskazaniem okoliczności, które przesądziły o konieczności pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku z 24 maja 2023 r. o wydanie opinii zabezpieczającej. Sąd nie stwierdził również, by rozpatrując sprawę jako organ odwoławczy Szef KAS nie odniósł się do kwestii podniesionych w zażaleniu. Mimo że Strona nie jest zadowolona ze sposobu rozpatrzenia jej zażalenia nie można stwierdzić, aby organ nie odniósł się do zarzutów zażalenia. Wobec powyższego zarzut naruszenia art. 121, art. 124, art. 127 oraz art. 210 § 6 O.p. uznać należało za niezasadny. W świetle przywołanych okoliczności Sąd nie stwierdził żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności. Uznawszy zatem zarzuty podniesione w skardze za niezasadne jak i nie znajdując podstaw do stwierdzenia z urzędu, że wydane w sprawie postanowienia naruszają prawo (art. 134 § 1 p.p.s.a.) Sąd oddalił wniesioną skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzekł jak w sentencji wyroku Wszystkie orzeczenia sądów administracyjnych powołane w niniejszym orzeczeniu dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło