III SA/Wa 950/07

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata B. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 292,80zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote 80/100), w tym: tytułem opłaty kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52,80 zł (pięćdziesiąt dwa złote 80/100) Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2007 r. Sąd przyznał Skarżącemu W. N. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Pismem z dnia 15 stycznia 2008 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała adwokata B. K., iż wyznaczyła go pełnomocnikiem z urzędu dla wyżej wymienionego. Na rozprawie w dniu 13 maja 2008 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem z dnia 28 września 2002 r. W § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) tego rozporządzenia przewiduje się, że stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, a do takiej właśnie należy niniejsza sprawa, wynoszą 240 zł. Zaznaczyć jednocześnie należy, że w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W tym stanie rzeczy, uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.