III SA/Wa 956/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska, Protokolant Alicja Bogusz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2008 r. sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienie bez rozpoznania wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2007r. nr [...] 2) stwierdza, że uchylone postanowienia nie mogą być wykonane w całości Pismem z dnia 11 października 2007r. B. S. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z wnioskiem o udzielenie odpowiedzi co do sposobu rozliczenia się przez nią z podatku od wyrobów akcyzowych za towary, które zakupiła za granicą. Do wniosku dołączyła druk zgłoszenia opodatkowania podatkiem akcyzowym oraz rachunki za dokonane zakupy. Wyjaśniła, że dane te potrzebuje do skargi do Strassburga. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P., traktując to pismo jako wniosek o interpretację przepisów prawa podatkowego, pismem z dnia 17 października 2007 r. przekazał go do Dyrektora Izby Skarbowej w K. ([...]), stosownie do treści § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770). Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. w imieniu Ministra Finansów, pozostawił wniosek B. S. bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zgodnie z art. 14f § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) - dalej jako "Ordynacja", wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 75 zł w terminie 7 dni od daty złożenia wniosku. Wnioskodawczyni opłaty tej nie uiściła w tym terminie jak też nie złożyła wniosku na stosownym druku. B. S. wniosła zażalenie, gdyż nie zostały jej przekazane wszystkie szczegóły, a nadto wniosła o przywrócenie terminu i ponowne rozpatrzenie wniosku. Dyrektor Izby Skarbowej w K. w imieniu Ministra Finansów, postanowieniem z dnia [...] lutego 2008r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wyjaśnił, że pismem z dniał 11 grudnia 2007r. skarżąca złożyła zażalenie, które w jego ocenie nie odpowiadało warunkom formalnym, określonym w art.222 w związku z art. 239 Ordynacji, wobec czego wezwał wnioskodawczynię do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. W związku z tym, iż B. S. nie uzupełniła braków skargi, w zakreślonym jej terminie, utrzymał w mocy postanowienie pozostawiające jej wniosek z dnia 11 października 2007r. bez rozpatrzenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na to postanowienie, Skarżąca zarzuciła Ministrowi Finansów, iż rozpatrując jej sprawę, działa zbyt długo, a przez to jest ona ukarana, bezpodstawnie płacąc dług celny. Wobec tego wniosła o naprawienie wyrządzonej jej szkody. Minister Finansów w odpowiedzi na skargę podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "ppsa", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Opisane przesłanki stały się przyczyną, uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonego postanowienia Ministra Finansów, gdyż Sąd rozpoznający sprawę, z urzędu stwierdził naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przepisami tymi są przepisy art. 14 § 3, art. 121 § 1 oraz art.169 § 1 Ordynacji. Po pierwsze – Naczelnik Urzędu Skarbowego w P., w ocenie Sądu, w sposób niewłaściwy ocenił pismo B. S. jako wniosek o interpretację, którego podstawą miał być przepis art. 14b § 1 Ordynacji. Tymczasem B.S. w opisanym piśmie wniosła o wskazanie jej sposobu wypełnienia zeznania podatkowego w podatku akcyzowym, przedkładając dane do tej czynności, nie określając ani przepisu, którego zinterpretowania żąda, ani też proponowanej przez nią interpretacji. Z tego względu przesłanie go do pełnomocnika Ministra Finansów, przed wyjaśnieniem z zainteresowaną motywu złożenia tegoż wniosku i przed otrzymaniem jej wyjaśnień co do treści wniosku, było przedwczesne. Po drugie – Dyrektor Izby Skarbowej w K. w imieniu Ministra Finansów, w wydanym postanowieniu z dnia [...] grudni 2007 r. nie zauważył, że wniosek nie odpowiada warunkom art. 14b § 2 i § 3 Ordynacji, skoro w uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że przyczyną pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia był brak opłaty do której uiszczenia zobowiązany jest z mocy prawa każdy wnioskodawca, na podstawie art. 14f § 1Ordynacji. Po trzecie – Dyrektor Izby Skarbowej w K. w imieniu Ministra Finansów po stwierdzeniu, że po otrzymaniu przez wnioskodawczynię postanowienia, opłata została już uiszczona, a nadto wnioskodawczyni złożyła wniosek o przywrócenie terminu do rozpatrzenia "zażalenia", które było złożone w terminie, nie podjął czynności w tym kierunku lecz utrzymał w mocy pierwotne postanowienie o odmowie jego rozpatrzenia. W uzasadnieniu jednak podkreślił, że wniosek będzie rozpatrzony, ale nie w tej sprawie, gdyż w tej, podatniczka pomimo wezwania, nie złożyła prawidłowego zażalenia i nie uzupełniła jego braków. Powstała więc wewnętrzna sprzeczność pomiędzy rozstrzygnięciem, a jego uzasadnieniem sprowadzająca się do pytania – czy odmową rozpatrzenia pisma B. S., klasyfikowanego jako wniosek o interpretację, był brak opłaty od wniosku, co stało się podstawą do pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia czy brak sprecyzowanych zarzutów zażalenia na postanowienie Ministra Finansów. W ocenie Sądu przedstawiony przebieg postępowania na pewno wskazuje na naruszenie przepisu art. 121 § 1 Ordynacji to jest naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Przyczyną tego stanu, w ocenie Sądu, była zakwalifikowanie pisma podatnika z dnia 11 października 2007 r. jako wniosku o interpretację bez wyjaśnienia czy właśnie taki zamiar miał podatnik składając to pismo, a jeżeli tak - to który z przepisów ustawy dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29 poz. 257) miał podlegać interpretacji i jakie jest stanowisko podatnika co do jego treści. Zauważyć należy, że może nie bez przyczyny B. S. nie opłaciła wniosku i nie złożyła go na obowiązującym druku dla interpretacji podatkowych, gdyż nie taki cel przyświecał jej czynnościom. Zamiast więc wydawać kolejne postanowienia, zdaniem Sądu, należało wezwać podatnika do uzupełnienia wniosku, po przedstawieniu mu treści przepisów, które stanowić miały podstawę pytania. W sprawach interpretacji podatkowych poza przepisami podstawowymi, określonymi w art. 14a – 14p Ordynacji, stosowane są również, zgodnie z art. 14h, przepisy art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 169 § 1 i 1a, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5, 6,10 i 23 działu IV Ordynacji. Wśród wymienionych znajduje się przepis art. 169 § 1 Ordynacji o treści " jeżeli podatnie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podatnie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia". Dopiero wówczas istnieje podstawa do wydania stosownego . W tej sprawie zaniechano wezwania B. S. do sprecyzowania żądania. Z przytoczonych względów Sąd uznał, że Minister Finansów kolejnymi postanowieniami naruszył przepisy art. 14b § 3 i §, art. 121 § 1 i art. 169 § 1 Ordynacji, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ponownym rozpoznaniu sprawy winno się w pierwszej kolejności ustalić prawny sens pisma B. S. i dopiero wówczas podjąć czynności oceniające jej stanowisko. W tej sytuacji skarga została przez Sąd oceniona jako uzasadniona, a podstawą uchylenia postanowienia stanowił przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ppsa.