III SA/Wa 956/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, , po rozpoznaniu w dniu 20 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej M. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 956/17 w sprawie ze skargi M. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od maja do grudnia 2014 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. z siedzibą w W. (zwana dalej: "Skarżącą") wystąpiła w niniejszej sprawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca wniosła następnie pismem z dnia 3 lipca 2017 r. sprzeciw od ww. orzeczenia referendarza sądowego, po rozpatrzeniu którego tut. Sąd postanowieniem z dnia 25 lipca 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Następnie pismem z dnia 22 sierpnia 2017 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł skargę kasacyjną od postanowienia tut. Sądu z dnia 25 lipca 2017 r. w przedmiocie odmowy przyznania Skarżącej prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 11 września 2017 r. tut. Sąd odrzucił powyższą skargę kasacyjną jako niedopuszczalną. Pismem z dnia 5 października 2017 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł skargę kasacyjną od postanowienia tut. Sądu z dnia 11 września 2017 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej z dnia 22 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a", skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Natomiast przepis art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Z treści powołanych powyżej przepisów wynika zatem, że skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, natomiast w odniesieniu do postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej stronie przysługuje prawo do wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z powyższych względów wniesioną przez pełnomocnika Skarżącej skargę kasacyjną należało uznać za niedopuszczalną, przez co podlega ona odrzuceniu stosownie do treści przepisu art. 178 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł jak w sentencji.