III SA/Wa 958/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Maciej Kurasz po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M., K. C., M. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego zwolnienie zbycia rzeczy i praw majątkowych w podatku od spadków i darowizn postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2008 r. w ten sposób, że w oznaczeniu jednej ze stron skarżących zamiast "M. M." wpisać "M. M." Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej "p.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Instytucja sprostowania służy wyeliminowaniu z obiegu prawnego wadliwych orzeczeń, a tym samym zagwarantowaniu pewności obrotu prawnego. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być w związku z tym takie nieprawidłowości, które mają oczywisty charakter. W żadnej natomiast mierze sprostowanie nie może prowadzić do zmiany zapadłego rozstrzygnięcia. Oczywistość wadliwości może jednak wynikać tak z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. W niniejszej sprawie ze skargi oraz zarządzenia rejestrującego skargę wynika, że oznaczenie w sentencji wyroku z dnia 1 października 2008 r. jednej ze stron skarżących jako "M. M." było wynikiem oczywistej omyłki, bowiem stroną skarżącą jest M. M. Wobec oczywistości zaistniałej omyłki, nieprawidłowe oznaczenie jednej ze stron skarżących uznać należało za błąd podlegający wyeliminowaniu w drodze sprostowania. Stosownie do tego na mocy art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.