III SA/Wa 958/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący: Asesor WSA Maciej Kurasz, , po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. M., K. C., M. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B. M., K. C., M. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego zwolnienie nabycia rzeczy i praw majątkowych w podatku od spadków i darowizn postanawia -przywrócić termin do wniesienia skargi- Postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego zwolnienie nabycia rzeczy i praw majątkowych w podatku od spadków i darowizn. Jak wynika z akt sprawy, postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 13 lutego 2008 r. W dniu 17 marca 2008 r. została wniesiona za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W. skarga na wymienione wyżej postanowienie, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 kwietnia 2008 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do nadesłania w terminie 7 dni, dokumentów uprawdopodabniających okoliczności powołane we wniosku o przywrócenie terminu. W odpowiedzi na ww. wezwanie pełnomocnik skarżących zachowując wskazane terminy wskazał, że do dnia 14 marca 2008 r. był niezdolny do pracy z powodu choroby, natomiast w pierwszym dniu roboczym czyli w dniu 17 marca 2008 r. niezwłocznie złożył skargę. Pełnomocnik Skarżących nadesłał zaświadczenie lekarskie świadczące o chorobie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", Sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Z cytowanego przepisu wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Termin powyższy został zachowany w sprawie niniejszej. Stwierdzić też należy, iż jednocześnie ze złożeniem wniosku Skarżący wnieśli skargę i ją opłacili, a tym samym dokonali czynności, której pierwotnie nie dokonali w terminie. Przechodząc do merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, należy podkreślić, iż w niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 13 lutego 2008 r. a więc ostatnim dniem, w którym mogła zostać wniesiona skarga był 14 marca 2008 r. Skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 17 marca 2008 r. a więc z trzydniowym uchybieniem terminowi. Zachowanie pełnomocnika Skarżących w uchybieniu terminowi podlega ocenie w ramach konkretnych okoliczności, które wskazuje on jako swoje usprawiedliwienie w przekroczeniu terminu, przy jednoczesnym uwzględnieniu całokształtu okoliczności towarzyszących temu przekroczeniu. W niniejszej sprawie przekroczenie terminu spowodowane było niezdolnością do pracy pełnomocnika skarżących poświadczoną zaświadczeniem lekarskim, która uniemożliwiła mu zachowania terminu do wniesienia skargi. Wobec powyższego uznać należało, że pełnomocnik Skarżących uprawdopodobnił, iż niedochowanie przez niego terminu do wniesienia skargi jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, niezawinionych. Wniosek o przywrócenie terminu złożono ponadto w terminie, dokonując jednocześnie czynności, które pierwotnie w terminie nie wykonano. W takim stanie rzeczy, wobec zaistnienia podstaw do przywrócenia uchybionego terminu, należało termin doniesienia skargi należało przywrócić. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.