III SA/Wa 960/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Kurasz, Sędziowie sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz (sprawozdawca), sędzia WSA Jarosław Trelka, Protokolant sekretarz sądowy Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi H. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 1966-2015 oddala skargę Prezydent Miasta L. (dalej: "Prezydent") decyzją z [...] lutego 2019 roku umorzył postępowanie podatkowe prowadzone wobec H. L. (dalej: "Skarżąca", "Strona"), A. L. i K. L. w sprawie stwierdzenia nadpłaty z tytułu podatku od nieruchomości za lata 1966-2015 za nieruchomość nr ewid. [...] w obr. ewid. [...] położoną w L. przy ul. [...]. Prezydent wskazał, że postępowanie w sprawie stwierdzenia przedmiotowej nadpłaty zostało już prawomocnie zakończone, więc umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. Odwołanie od decyzji złożyła Skarżąca żądając uchylenia decyzji w całości. Strona podniosła, że budynek gospodarczy należy do niej od 1966 roku i nie wyraża zgody na zwrot podatku jedynie za ostatnie 5 lat. Decyzją z [...] marca 2019 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej: "SKO") utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny. Decyzją z [...] grudnia 2018 r., sygn. akt [...] SKO uchyliło decyzję Prezydenta z [...] czerwca 2018 roku umarzającą postępowanie podatkowe w sprawie decyzji podatkowych ustalających wysokość podatku za lata 1966-2015 za nieruchomość nr ewid. [...] (przed podziałem [...]) w obr. ewid. [...] położoną w L. przy ul. [...] wobec Skarżącej, A. L. i K. L. Powodem uchylenia decyzji był brak jednoczesnego określenia w jej rozstrzygnięciu w jakiej sprawie organ podatkowy umorzył postępowanie. Skarżąca 2 czerwca 2016 r. złożyła wniosek "o zwrot niesłusznie nadpłaconego podatku za Budynek Gospodarczy znajdujący się na działce przy ulicy [...] w L. za lata 1966 2015". Organ pierwszej instancji potraktował to pismo jako wniosek o wznowienie postępowania podatkowego i decyzją z [...] czerwca 2016 r. odmówił wznowienia postępowania w sprawie decyzji ustalających wysokość podatku za lata 1966-2015. Decyzja ta została uchylona decyzją SKO z [...] października 2016 roku, sygn. akt [...], a sprawa została skierowana do ponownego rozpatrzenia. SKO zaleciło m.in. aby organ pierwszej instancji wyjaśnił jakie jest żądanie strony. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2018 roku, sygn. akt III SA/Wa 3462/16 skarga na decyzję SKO została oddalona. Organ podatkowy pierwszej instancji pismem z [...] maja 2018 r. wezwał strony o doprecyzowanie żądania. Skarżąca, A. L. i K. L. doprecyzowali żądanie przez wskazanie, że wnoszą o zwrot nadpłaconego podatku za okres 1966-2016 domagając się kwoty 15.000 zł. Na podstawie wniosku z [...] czerwca 2016 r. toczyły się jednocześnie dwa postępowania podatkowe: przedmiotowe postępowanie i postępowanie dotyczące zwrotu nadpłaty. Postępowanie dotyczące zwrotu nadpłaty zakończone zostało decyzją [...] z [...] lipca 2016 r., w której Prezydent: 1. umorzył postępowanie dotyczące zwrotu nadpłaty z tytułu podatku od nieruchomości położonej w L. przy ul. [...] za lata 1966-2010 z uwagi na jego bezprzedmiotowość; 2. stwierdził nadpłatę podatku od nieruchomości położonej w L. przy ul. [...] za lata 2011-2015 w kwocie 1.505,00 zł. Od decyzji złożone zostało odwołanie. SKO decyzją z [...] listopada 2016 r., sygn. akt [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Skarga na decyzję została odrzucona prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2017, sygn. akt II SA/Wa 280/17. Mając na uwadze powyższe SKO uznało, że zasadnie organ pierwszej instancji uznał, że wniosek z [...] czerwca 2016 roku dotyczący nadpłaty podatku za okres 1996-2015 został już rozpoznany, tym samym należało uznać postępowanie za bezprzedmiotowe i je umorzyć. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca podniosła, że nie zgadza się z wydaną decyzją i wniosła o ponowne zbadanie sprawy przez organ pierwszej instancji. Skarżąca wskazała, że nie jest dla niej satysfakcjonujący zwrot kwoty 1.505 zł, ponieważ należy jej się dużo większy zwrot nadpłaty. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi oraz podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie Skarżąca poparła skargę i okazała kserokopię aktu notarialnego nr [...] oraz kserokopię pozwu K. Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej także "P.p.s.a."), sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Sądy te kontrolują, czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czy też stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność. Jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanej decyzji bądź stwierdzenie jej nieważności w trybie art. 145 § 1 P.p.s.a. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia uprawnienia Skarżącej do zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 1966-2015, w trybie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm., dalej: "Op"). Stosownie do treści art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1445 ze zm., dalej także: "u.p.o.l.") opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: 1) grunty; 2) budynki lub ich części; 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3. Stosownie do art. 6 ust. 7 zd. 2 u.p.o.l. podatek jest płatny w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego, w terminach: do dnia 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego. W stosunku do osób fizycznych (a taką osobą jest Skarżąca) wydawane są decyzje ustalające (wymiarowe, konstytutywne), a zobowiązanie podatkowe powstaje po doręczeniu decyzji. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na przesłankę, która stoi za decyzją o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty z tytułu podatku od nieruchomości za lata 1966-2015, a mianowicie przedawnienie zobowiązania podatkowego, którego dotyczy wniosek Skarżącej. Stosownie do treści art. 79 § 2 Ordynacji podatkowej prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty oraz wniosku o zwrot nadpłaty wygasa po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, chyba że ustawy podatkowe przewidują inny tryb zwrotu podatku. Zgodnie z art. 70 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 3 marca 2016 r. (sygn. akt I SA/Po 1711/15) stwierdził, że "W wyniku złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania, organ podatkowy orzeka o wysokości nadpłaty bądź odmawia jej stwierdzenia w całości lub w części. Jest to możliwe także po upływie terminu przedawnienia. Zwrócić jednak należy uwagę, że z art. 79 § 2 Ordynacji podatkowej wynika, iż termin przedawnienia zobowiązania jest datą graniczną, po której nie można już zgłosić żądania zwrotu nienależnie zapłaconego podatku. Prawo podatnika do żądania zwrotu nadpłaconego bądź nienależnie zapłaconego podatku jest zatem ograniczone czasowo. W takiej sytuacji, postępowanie podatkowe ograniczone jest wyłącznie do tych okoliczności, które wynikają z wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Organ podatkowy nie ma bowiem w takim wypadku obowiązku, a przede wszystkim możliwości wszczęcia postępowania podatkowego w przedmiocie wysokości zobowiązania podatkowego." Przepisy Ordynacji podatkowej przewidują zatem swego rodzaju przedawnienie co do możliwości skutecznego złożenia przez stronę wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Jak już było wskazane powyżej, prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wygasa po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. W ten sposób uprawnienia podatnika do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty zostały zrównane czasowo z uprawnieniami organów podatkowych w zakresie kwestionowania prawidłowości jego rozliczeń. Tak więc prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za wygasa z upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Skarżąca natomiast swój wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku od nieruchomości za lata 1966-2015 złożyła [...] czerwca 2016 r., a więc po upływie terminu wynikającego z art. 79 § 2 O.p. Tymczasem Prezydent Miasta L. na mocy decyzji z dnia [...] czerwca 2016 r. uchylił decyzje określające wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za lata 2011-2015 i ustalił wysokość tego zobowiązania w niższej niż we wcześniejszych decyzjach wysokości. Działanie Prezydenta w tym zakresie, jak również w zakresie umorzenia postępowania o stwierdzenie nadpłaty, należy uznać za prawidłowe. W świetle art. 79 § 2 Ordynacji podatkowej, wniosek o stwierdzenie nadpłaty w przedziale lat 1966-2010 został złożony po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a tym samym Skarżąca utraciła prawo do skutecznego wniesienia takiego żądania. W takiej sytuacji organ podatkowy nie mógł orzec o powstaniu nadpłaty za lata 1966-2010. Tym samym, zgodnie z art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej - gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności w razie przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Powyższy przepis ma również zastosowanie do umorzenia postępowania wszczętego w przypadku, gdy do nadpłaty zastosowanie będą miały przepisy o przedawnieniu, jak w niniejszej sprawie. Jednocześnie Sąd wskazuje, że okazane przez Skarżącą na rozprawie kserokopie aktu notarialnego nr [...] oraz pozwu K. Z. z 1982 r. są tożsame z kserokopiami znajdującymi się już w aktach administracyjnych sprawy (k. 19-18 i k. 17-16). Dokumenty te zostały złożone przez Skarżącą wraz z wnioskiem z dnia [...] czerwca 2016 r. o stwierdzenie nadpłaty, lecz nie mają one znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Z aktu notarialnego z dnia [...] grudnia 1996 r. Rep. A nr [...] wynika, że K. Z. był właścicielem działki gruntu oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], położonej w L. przy ul. [...]. Tymczasem, jak wynika z decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] (k. 12-3 akt administracyjnych), podatek od nieruchomości był ustalany Skarżącej za nieruchomość działkę ewidencyjną o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie ewidencyjnym [...] położoną w L. przy ul. [...]. Rozpoznając sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa materialnego, które miałoby wpływ na wynik sprawy, ani też naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również nie dostrzegł podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.