III SA/Wa 961/14

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu (radcy prawnego) w sprawie ze skargi B.B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a przyznać skarżącej prawo pomocy we wnioskowanym zakresie I. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.) i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym, o który wnioskujący ubiega się, obejmuje zwolnienie od opłat sądowych, czyli wpisu i opłaty kancelaryjnej oraz zwrot wydatków i ustanowienie pełnomocnika z urzędu (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, jeśli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt u.p.p.s.a.). Jeżeli skarżący zamierza skorzystać z instytucji prawa pomocy powinien uprawdopodobnić okoliczności, od zaistnienia których zależy możliwość zastosowania przez Sąd z tej instytucji, natomiast Sąd jest zobowiązany do analizy przedstawionych materiałów, także z uwzględnieniem zasad logicznego myślenia, a przede wszystkim - doświadczenia życiowego. II. B. B., dalej jako strona lub skarżąca, w skardze, a następnie na urzędowym formularzu PPF z 16 kwietnia 2014 r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu (radcy prawnego). W uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy strona powołała się na to, że: - we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z małoletnim wnukiem; - nie posiada jakiegokolwiek majątku,; - wynajmuje mieszkanie; - osiąga 988 zł z tytułu świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej oraz 270 zł z tytułu zasiłku okresowego; - czynsz za mieszkanie wynosi 700 zł. Nadsyłając, w wykonaniu wezwania referendarza sądowego, kserokopie PIT- 11, historię rachunku bankowego, zaświadczenie z urzędu pracy o statusie osoby bezrobotnej, decyzję o przyznaniu pomocy pieniężnej z MOPS, skarżąca poinformowała, ze przekazuje tylko mte dokumenty, które udało jej się zgromadzić w terminie siedmiu dni. III. Referendarz zadecydował o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu i zwolnienia od wymagalnych kosztów sądowych (kosztów wpisu) uwzględniając zestawienie rzeczywistych kosztów działania pełnomocnika z urzędu wynikających tak z zapisów z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach .... (Dz.U. z 2013, poz461 tj.), jak ze średnich cen profesjonalnej obsługi prawnej stosowanych w praktyce, z możliwościami majątkowymi skarżącej. Na stopień zdolności płatniczych skarżącej wskazuje zarówno rozmiar posiadanego przez nią majątku (a właściwie brak majątku), jak wysokość aktualnie uzyskiwanych przez nią stałych dochodów oraz uzyskiwana pomoc z MOPS. Zdaniem referendarza sądowego, uzasadnione jest oczekiwanie skarżącej, co do przyznania jej pomocy, skoro niezakwestionowany pozostał jej status samotnej, bezrobotnej kobiety wychowującej, bez pomocy osób trzecich, małe dziecko (wieki ok. 4 lat). Zarazem z przedstawionych dokumentów wynika, ze strona jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną we właściwym urzędzie pracy i zajmuje lokal mieszkalny nie należący do niej, za który ponosi wszystkie miesięczne wydatki związane z utrzymaniem ww. lokalu, w tym czynsz (722,53 zł) i opłaty z tytułu zużycia: gazu oraz energii elektrycznej. Zdaniem referendarza sądowego, jedyne źródło utrzymania strony, tj. pomoc pieniężna na częściowe pokrycie kosztów utrzymania jej wnuka przebywającego w rodzinie zastępczej w kwocie 988,20 zł, nie umożliwia wygospodarowania środków na potrzeby kosztów postępowania sądowego. Także na rachunku bankowym strony nie są zdeponowane środki pieniężne umożliwiające samodzielne pokrycie przez stronę kosztów postępowania. Na wynik sprawy nie ma wpływu to, że sytuacja majątkowa skarżącej została podobnie oceniona w innych sprawach w postępowaniu przed sądami powszechnymi i administracyjnymi, w których zwracała się o przyznanie prawa pomocy. IV. Z tych powodów referendarz sądowy uznał, na podstawie art.243 § 1, art. 245 § 1, § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., jak w sentencji.