III SA/Wa 968/06

WyrokWSA w Warszawie2007-01-26

Skład orzekający: Joanna Tarno, Jerzy Płusa, Dariusz Turek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy prawidłowo zaliczył nadpłatę w opłacie targowej na poczet zaległości z tytułu podatku od nieruchomości, pomimo zarzutów skarżącej o przedawnieniu tych zaległości?
Ratio decidendi
Organ podatkowy prawidłowo zaliczył nadpłatę w opłacie targowej na poczet zaległości z tytułu podatku od nieruchomości zgodnie z art. 76 § 1 i art. 76a Ordynacji podatkowej. Postępowanie w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości nie jest właściwe do rozstrzygania kwestii przedawnienia zobowiązań podatkowych ani zasadności naliczania opłaty targowej czy podatku od nieruchomości.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła o naliczenie podatku od nieruchomości od swojego pawilonu. Organ stwierdził nadpłatę w opłacie targowej i postanowieniem zaliczył jej część na poczet zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2000, 2001 i 2005. Skarżąca zarzuciła, że zaległości podatkowe uległy przedawnieniu i kwestionowała sposób zaliczenia nadpłaty. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, wskazując na brak przedawnienia i prawidłowość zaliczenia. Skarżąca wniosła skargę do WSA, podnosząc zarzuty dotyczące naruszenia prawa, przedawnienia i świadomej bezczynności organu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę. Zasądzono od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz pełnomocnika skarżącej kwotę 240 złotych tytułem nieopłaconego zastępstwa procesowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Tarno, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Płusa, Asesor WSA Dariusz Turek (sprawozdawca), Protokolant Monika Kawa-Ogorzałek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... grudnia 2005 r. nr ... w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w opłacie targowej na poczet zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2000, 2001 i 2005 1) oddala skargę, 2) zasądza od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz pełnomocnika skarżącej działającego z urzędu kwotę 240 złotych (słownie: dwieście czterdzieści złotych) tytułem nieopłaconego zastępstwa procesowego. Wnioskiem z dnia ... grudnia 2003 r. M. G. zwróciła się do Urzędu Miasta W. o naliczenie za lata 1998 – 2001r. należnego podatku od nieruchomości od pawilonu będącego jej własnością, usytuowanego na targowisku "H.". Podatnik opłacał w tym okresie opłatę targową. Decyzją z dnia ... marca 2004 r. Prezydent W. ustalił podatniczce wysokość podatku od nieruchomości za lata 1999 – 2001 od w/w pawilonu. Decyzją z dnia ... października 2005r. Prezydent W stwierdził nadpłatę opłaty targowej za lata 1999- 2001. Prezydent W. postanowieniem z dnia ... października 2005 r. zaliczył na podstawie art. 76 § 1 oraz art. 76a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej O.p.) cześć nadpłaty w opłacie targowej, w kwocie 212, 10 zł na poczet zaległość z tytułu podatku od nieruchomości w następujący sposób: kwotę 100, 50 zł zaliczył na poczet zaległości za 2000 r., kwotę 111 zł zaliczył na poczet zaległości za 2001 r., 0,60 zł zaliczył na poczet zaległości za 2005 r. W uzasadnieniu wskazał, iż decyzją z dnia ... października 2005 r. znak ...; ... organ podatkowy stwierdził nadpłatę z tytułu opłaty targowej. Ponadto wskazał, iż na dzień wydania decyzji na koncie podatnika widniała zaległość z tytułu podatku od nieruchomości za 2000r., 2001r. oraz część III raty 2005 r. w łącznej kwocie 212,10 zł. W zażaleniu z dnia ... listopada 2005 r. Skarżąca podniosła zarzut zaliczenia niezasadnie kwoty 211,50 zł, gdyż w myśl art. 72 Ordynacji podatkowej kwotę nadpłaty powiększoną o odsetki należy zwrócić w całości wraz z odsetkami naliczonymi na dzień zwrotu. Stwierdziła, iż zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2000r. i 2001r. uległo przedawnieniu w dacie podjęcia decyzji o zwrocie nadpłaty. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia ... grudnia 2005r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. Wskazano, iż Skarżąca przez kilka lat nie składała deklaracji podatkowej oraz, co było tego skutkiem, nie uiszczała podatku od nieruchomości. Prezydent W. decyzją nr ... z dnia ... marca 2004 r. ustalił wysokość podatku od nieruchomości za lata 1999 – 2001. Stwierdzono, iż Podatnik nie uiścił podatku we wskazanym terminie, co spowodowało powstanie zaległości podatkowej z tego tytułu. Ponadto wyjaśnił, iż termin przedawnienia z tego tytułu zgodnie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej upłynie z dniem 1 stycznia 2010 r. Odnosząc się do zarzutów Skarżącej wskazano, iż stwierdzona nadpłata z tytułu opłaty targowej części została z urzędu prawidłowo zaliczona na poczet zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości za 2000 r., 2001 r., oraz część III raty za rok 2005 r., zgodnie z art. 76 § 1 i art. 76 a O.p., na podstawie decyzji Prezydenta W. z dnia ... października 2005 r. znak ... Skarżąca nie godząc się z rozstrzygnięciem, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia organu II instancji. W skardze zarzuciła, iż zostało wydane bez wnikliwej oceny stanu faktycznego oraz dowodów zgromadzonych, a także analizy stanu prawnego sprawy, z pominięciem istotnych zapisów ustawy - O.p. Stwierdziła, iż brak jest podstaw do zaliczenia przedmiotowej kwoty wraz z odsetkami na poczet zaległości podatkowej. Podniosła zarzut świadomej bezczynności pracowników organu, które doprowadziło do przedawnienia roszczeń, w związku z uchylaniem się organu przed naliczeniem podatku od nieruchomości. Wskazała, iż organ podatkowy z naruszeniem prawa zdecydował o poborze opłaty targowej od pawilonów, zamiast podatku od nieruchomości. Ponadto wyjaśniła, iż organ podatkowy gminy B. miał świadomość powstania zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości od powstałych (w 1994 r.) pawilonów na targowisku "H." i mimo tego nie naliczył właścicielom podatku z urzędu. Wskazała, na datę nabycia przedmiotowej nieruchomości – ... czerwca 1995 r. oraz podniosła, iż wydanie przez organ w lutym 2002 r. decyzji za lata 1995-2001 było, świadomym działaniem organu zmierzającym w jej ocenie do uniknięcia konieczności zwrotu kupcom nadpłaconych w opłacie targowej sum, za kilka lat prowadzenia działalności handlowej. Podsumowując, zarzuciła organowi podatkowemu działanie mające cechy przestępstwa z art. 286 Kodeksu karnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi. W uzasadnieniu powtórzyło argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej powoływanej jako p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy trzeba stwierdzić, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu dającym podstawę do jej uchylenia. Na podstawie art. 76 § 1 O.p. nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych. Natomiast na podstawie art. 76a § 1 O.p., w sprawach zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie. W przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych przepisy art. 55 § 2 i art. 62 § 1 O.p. stosuje się odpowiednio. § 2. Zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem: 1) powstania nadpłaty - w przypadkach, o których mowa w art. 73 § 1 pkt 1, 2 i 5 oraz § 2; 2) złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Powstała nadpłata nie jest zwracana bezpośrednio na rzecz podatnika, płatnika, inkasenta. W komentowanym przepisie określone zostały zasady postępowania z nadpłatą na etapie jej "zwracania" przez organ podatkowy. W pierwszym rzędzie, kwota nadpłaty jest zaliczana z urzędu na poczet zaległości podatkowych (z odsetkami). W sprawie niniejszej decyzją z dnia ... marca 2004 r. ustalono wysokość podatku od nieruchomości w kwocie 212,10 zł., a decyzją z dnia ... października 2005 r. organ podatkowy stwierdził nadpłatę z tytułu opłaty targowej. Zatem z urzędu należało zaliczyć część nadpłaty na poczet zaległości z tytułu podatku od nieruchomości. Podnoszone przez Skarżącą zarzuty odnoszą się do postępowania wymiarowego w podatku od nieruchomości albo co do zasadności opłaty targowej. Kwestie te natomiast nie mogą być rozważane w postępowaniu o zaliczeniu nadpłaty na poczet zaległości, które następuje z urzędu, w zależności od treści decyzji wymiarowych. Mając na względzie wszystkie przytoczone okoliczności sprawy, Sąd nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi. ----------------------- 1

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło