III SA/Wa 974/10
PostanowienieWSA w Warszawie2010-07-15
Skład orzekający: Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej, której dochód po potrąceniach egzekucyjnych wynosi 671,51 zł, a która ponosi wysokie koszty utrzymania mieszkania i opłat za media, należy przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w kwocie 100 zł?Ratio decidendi
Instytucja prawa pomocy ma na celu zapewnienie dostępu do sądu osobom, które nie mogą ponieść kosztów postępowania. W przypadku skarżącej, której dochód jest niski, a wydatki na utrzymanie mieszkania i mediów wysokie, zapłata wpisu od skargi w kwocie 100 zł stanowiłaby uszczerbek dla jej podstawowych potrzeb życiowych. Dlatego zasadne jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od tego kosztu.Stan faktyczny
Skarżąca E. C. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując na niską emeryturę (671,51 zł po potrąceniach), wysokie koszty utrzymania mieszkania i mediów, chorobę oraz opiekę nad niepełnosprawną siostrą. Do wniosku dołączyła szereg dokumentów potwierdzających jej sytuację materialną i życiową. Sprawa dotyczyła skargi na postanowienie Ministra Finansów w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne.Rozstrzygnięcie
1. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych); 2. odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne postanawia 1. przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych); 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie
1. Skarżąca E. C. wniosła na formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na następujące okoliczności: niska emerytura, potrącenia komornicze, podeszły wiek, choroba, opieka nad niepełnosprawną siostrą, spłata remontów. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach Skarżąca wskazała, że gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, posiada mieszkanie o powierzchni użytkowej 90m2 oraz udział w nieruchomości rolnej (100m2). Jej dochód stanowi emerytura w wysokości 671,51 zł. Skarżąca nie korzysta z opieki. Do wniosku dołączyła m. in. rozliczenie lokalu za 2009 r., faktury za gaz, energię elektryczną, oświadczenie o sprawowaniu opieki nad siostrą J. K., zawiadomienie o wszczęciu egzekucji, umowę pożyczki od córki i zięcia, dokumentację w sprawie egzekucji, wyciągi z rachunku bankowego, zeznania podatkowe, decyzje o waloryzacji emerytury.
Uwzględniając powyższe zważono, co następuje:
2. Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z brzmienia tego przepisu jednoznacznie wynika, że ciężar dowodu w zakresie przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie.
3. Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W niniejszej sprawie wpis od skargi wynosi 100 zł i jest to jedyny wymagany na tym etapie postępowania koszt sądowy.
4. Z oświadczeń Skarżącej wynika, że źródłem jej utrzymania jest emerytura, która po pomniejszeniu z powodu egzekucji wynosi 671,51 zł. Wydatki związane z zajmowanym mieszkaniem wynoszą 110 zł. Dodatkowo Skarżącą obciążają wysokie opłaty za gaz, nawet przy uwzględnieniu tego, że opłaty te ponosi ona wspólnie z siostrą (z racji wspólnego ogrzewania). Przykładowe trzy faktury za okres październik 2009 r. – luty 2010 r. opiewają na kwotę odpowiednio 926,84 zł; 644,72 zł; 1.447,18 zł. Opłata za energię elektryczną wynosi natomiast 358,17 zł (za 3 miesiące).
Mając na uwadze wysokość osiąganego dochodu oraz ponoszonych kosztów referendarz sądowy doszedł do przekonania, iż zapłata wpisu od skargi w kwocie 100 zł, musiałaby się odbyć kosztem środków przeznaczonych na zaspokojenie potrzeb życiowych Skarżącej. O tym, że dochód nie pokrywa w całości koniecznych wydatków świadczy m. in. pomoc finansowa, jaką Skarżąca otrzymuje od córki i zięcia (pomoc uzyskaną w styczniu br. przeznaczyła na opłacenie rachunku za gaz).
W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie Skarżącej od wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Zwolnienie z obowiązku jego zapłaty pozwoli jednocześnie na rozpoznanie tej skargi.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło