III SA/Wa 981/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Piotr Przybysz, sędzia WSA Jarosław Trelka, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 lutego 2018 r. sprawy ze skargi A.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego W. (dalej "NUS" lub "organ pierwszej instancji") prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec majątku A.W. (dalej "Skarżąca), na podstawie własnego tytułu wykonawczego z dnia 20 października 2015 r. nr [...], obejmującego zaległości z tytułu podatku dochodowego na kwotę 77.397,00 zł należności głównej. Podstawę wystawienia tytułu wykonawczego stanowiła decyzja NUS z dnia [...] lipca 2015 r. W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego Skarżąca wniosła zarzuty oparte na przesłankach wymienionych w art. 33 § 1 pkt 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2016 r., poz. 599, ze zm., dalej "u.p.e.a."). Skarżąca wskazała, że tytuł wykonawczy z dnia 20 października 2015 r. nr [...] nie spełnia wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a. , gdyż w rubryce E.3.3. jako podstawę prawną wskazuje "orzeczenie" a w rubryce E.3.4. wskazuje ciąg cyfr, liczb i znaków. W rubryce E.1. jako oznaczenie przepisu prawa, z którego wynika należność pieniężna wskazano " akt normatywny Ordynacja PODATKOWA Dz. U. Z 2015 R. POZ. 613". Skarżąca wskazała, że tytuł wykonawczy nie spełnia wymogu określonego w art. 27 § 1 pkt 12 u.p.e.a. Podniosła też, że tytuł wykonawczy nie wskazuje stanowiska służbowego osoby, która podpisała tytuł wykonawczy. Pieczątki znajdujące się na tytule wykonawczym zostały odciśnięte niewyraźnie w wyniku czego nie można ustalić stanowiska służbowego ww. osoby. W dniu 14 grudnia 2015 r., w związku z decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. (dalej "DIS") z dnia [...] listopada 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję NUS z dnia [...] lipca 2015 r., NUS jako Wierzyciel zaktualizował tytuł wykonawczy nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. NUS uznał zarzuty Skarżącej za niezasadne. W wyniku złożonego przez Skarżącą zażalenia DIS postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. uchylił w całości postanowienie NUS z dnia 2 marca 2016 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, celem uzupełnienia braku formalnego zaskarżonego postanowienia w postaci braku podpisu osoby upoważnionej do jego wydania. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, NUS wydał w dniu [...] września 2016 r. postanowienie, którym uznał zarzuty wniesione przez Skarżącą za niezasadne. W kwestii zarzutu, o którym mowa w art. 33 § 1 pkt 7 u.p.e.a., wyjaśnił, że jak wynika z § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r. w sprawie określenia należności pieniężnych, których egzekucja może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia (Dz.U. z 2014 r. poz. 1494, dalej "Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r.") należności pieniężne wynikające z orzeczeń, którym nadano rygor natychmiastowej wykonalności nie wymagają uprzedniego doręczenia upomnienia przed wszczęciem egzekucji administracyjnej. Odnośnie zaś zarzutu zgłoszonego na podstawie art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. NUS wskazał, że w przedmiotowym tytule wykonawczym zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 16 maja 2014 r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (Dz.U. z dnia 20 maja 2014 r. poz. 650): - w bloku E. poz. 3 zakreślono kwadrat 3 "orzeczenie", ponieważ zobowiązanie wynika z decyzji wydanej w przedmiocie określenia Skarżącej wysokości zobowiązania podatkowego (decyzja z dnia [...] lipca 2015 r.); - w bloku E. poz. 4 wpisano identyfikację podstawy prawnej obowiązku wskazanej w bloku E. poz. 3, tj. numer decyzji "[...]" określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. w kwocie 77.397,00 zł; - w bloku E. poz. 1 wpisano oznaczenie przepisu prawa, z którego wynika należność pieniężna wskazana w bloku E.I., tj. "ORDYNACJA PODATKOWA DZ. U. Z 2015R POZ. 613", na podstawie której działają urzędy skarbowe oraz "ART. 30C W ZW. Z ART. 45 UST. 4 USTAWY Z 26.07.1991R O POD. DOCH. OD OS. FIZ. (TJ. DZ. U. Z 2012R POZ. 367, Z PÓŹN. ZM.)" określający w sposób szczegółowy przepis prawa. Ponadto NUS stwierdził, że tytuł wykonawczy nr [...] zawiera adnotacje dotyczące oznaczenia i wniosku wierzyciela, jak i oznaczenie i klauzulę organu egzekucyjnego. Odciśnięte są pieczęcie zawierające zarówno podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela, jak i nazwę, adres siedziby organu egzekucyjnego oraz imię, nazwisko, stanowisko służbowe i podpis osoby upoważnionej do działania w imieniu organu egzekucyjnego. Następnie organ egzekucyjny wyjaśnił, że zgodnie z upoważnieniem z dnia 23 maja 2016 r. nr [...] NUS, działając na podstawie art. 268a K.p.a. upoważnił R.O. - Kierownika Działu Egzekucji Administracyjnej m.in. do podpisywania i ostatecznej akceptacji "postanowień z zakresu ustawy Kodeks postępowania administracyjnego" oraz "postanowień z zakresu ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji". Skarżąca złożyła zażalenie na ww. postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. Skarżąca nie zgodziła się z tym, że wskazanie jako "przepisu prawa" Ordynacji podatkowej jest wystarczające. Według Skarżącej takie podejście jest nie tylko zbyt ogólne, ale sugeruje niezrozumienie pojęcia "przepis prawa", które jest przecież czymś innym od "aktu prawnego" składającego się z wielu przepisów. W tytule wykonawczym należy podać "oznaczenie przepisu prawa, z którego wynika należność pieniężna wskazana w bloku E.1.". Tymczasem organ egzekucyjny powołał ogólnie "akt normatywny ORDYNACJA PODATKOWA Dz. U. z 2015 r, poz. 613" bez wskazania jakiejkolwiek jednostki redakcyjnej tej ustawy, dlatego też uznać należy, że tytuł wykonawczy został wystawiony niezgodnie z wymogami prawa. Zdaniem Skarżącej tytuł wykonawczy nie wskazuje również stanowiska służbowego osoby, która go podpisała. Z pieczątek, które widnieją na tytule wykonawczym nie można tego odczytać. Poza tym nie wiadomo, czy osoby, które podpisały tytuł wykonawczy zostały do tego upoważnione. Ponadto Skarżąca wskazała, że w wiadomości przesłanej za pośrednictwem ePUAP, do której dołączono postanowienie w formie załącznika pojawił się komunikat "Podpis nieprawidłowy – R.O.". W ocenie Skarżącej postępowanie takie jako sprzeczne z treścią art. 124 § 1 K.p.a. powoduje, że postanowienie NUS nie weszło do obrotu prawnego. DIS postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. utrzymał w mocy postanowienie NUS z dnia [...] września 2016 r. Organ drugiej instancji w uzasadnieniu postanowienia wyjaśnił, że § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r. wyłącza zastosowanie art. 15 § 1 u.p.e.a. i stanowi, iż egzekucja administracyjna może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia w przypadku, gdy dotyczy należności pieniężnych wynikających z orzeczeń, którym nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Zaś w aktach niniejszej sprawy znajduje się postanowienie NUS z dnia [...] września 2015 r., na mocy którego nadał on rygor natychmiastowej wykonalności decyzji NUS z dnia [...] lipca 2015 r. określającej Skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. w kwocie 77.397 zł. Wobec powyższego było możliwe wszczęcie postępowania egzekucyjnego wobec Skarżącej bez doręczenia upomnienia. Odnosząc się do zarzutu nie wskazania przepisu prawa w tytule wykonawczym, DIS nie zgodził się z nim podkreślając, że tytuł ten zawiera w pozycji E.1. wskazanie art. 30c w zw. z art. 45 ust. 4 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 367 z późn. zm.). Skarżąca zarzuciła też, że nie jest wiadomym czy tytuł wykonawczy [...] podpisały osoby upoważnione. DIS ustosunkowując się do tego zarzutu wskazał, że ze znajdujących się w aktach sprawy "Zakresów obowiązków, odpowiedzialności i uprawnień pracownika" z dnia 1 kwietnia 2015 r. wynika, że NUS powierzył zarówno W.B., jak i W.Z. m.in. wystawianie i przekazywanie do organów egzekucyjnych tytułów wykonawczych i wniosków egzekucyjnych. Z zakresu czynności z dnia 5 sierpnia 2015 r. wynika natomiast, że E.M. została przez NUS upoważniona do nadawania tytułom wykonawczym klauzuli wykonalności. Wobec powyższego, w ocenie DIS brak jest podstaw do podważenia zgromadzonych w sprawie dokumentów i dokonywanych na ich podstawie przez pracowników Urzędu Skarbowego W. czynności. DIS mając na uwadze zarzut podpisania postanowienia przez osobę nieupoważnioną wyjaśnił, że ze zgromadzonego materiału wynika, że R.O., który je podpisał był do tego uprawniony na podstawie upoważnienia nr [...] z dnia 23 maja 2016 r. Skarżąca nie zgodziła się z wydanym postanowieniem i złożyła skargę do Sądu. Postanowieniu zarzuciła naruszenie: art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a., art. 27 § 1 pkt 3, 6, 7 i 12 w zw. z art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. W uzasadnieniu skargi Skarżąca zawarła te same argumenty, co w zażaleniu, tj. brak wskazania w tytule wykonawczym podstawy prawnej prowadzenia egzekucji, przez wskazanie konkretnego przepisu, oraz brak obowiązku doręczenia upomnienia. Skarżąća wskzała, że tytuł wykonawczy z dnia 20 października 2015 r. jako podstawę prowadzenia egzekucji wskzuje decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] lipca 2015 r. natomiast zaktualizowany tytuł wykonawczy, jako podstawę prowadzenia egzekucji wskazuje decyzję organu drugiej instancji z dnia [...] listopada 2015 r. Skarżąca stwierdziła, że skoro egzekucja jest prowadzona na podstawie decyzji organu drugiej instancji nieprawidłowe jest stanowisko organu o braku doręczenia upomnienia. Ponadto zdaniem Skarżącej postanowienie NUS z dnia [...] września 2016 r. nie weszło do obrotu prawnego, ponieważ w wiadomości przesłanej za pośrednictwem ePUAP, do której dołączono postanowienie w formie załącznika pojawia się komunikat "Podpis nieprawidłowy – R.O.". DIS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonym postnowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z kolei art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") przewiduje, że sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie natomiast do regulacji art. 145 § 1 pkt 1 lit a-c P.p.s.a. zaskarżony akt podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Należy przy tym wyjaśnić, że złożona w tej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje regulacja art. 119 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie. Oznacza to, że w przypadku skargi na takie postanowienie organu administracji publicznej w obecnym stanie prawnym skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony. Oceniając pod kątem opisanych wyżej kryteriów zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie DIS z [...] grudnia 2016 r. oraz poprzedzające je postanowienie NUS z [...] września 2015 r. oddalające skargę na czynność egzekucyjną, Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego, a zatem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wyjaśnić należy, że art. 33 § 1 u.p.e.a. stanowi podstawę wniesienia zarzutów i enumeratywnie je wymienia. Procedurę postępowania przy rozpatrywaniu zgłoszonych zarzutów regulują zaś przepisy art. 34 u.p.e.a. Zgodnie z art. 33 § 1 u.p.e.a., podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być: 1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku; 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej; 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4; 4) błąd co do osoby zobowiązanego; 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym; 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego; 7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1; 8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego; 9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny; 10) niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27, a w zagranicznym tytule wykonawczym - wymogów określonych w art. 102 ustawy o wzajemnej pomocy. Skarżąca wniosła do prowadzonego postępowania egzekucyjnego zarzuty oparte na przesłankach wymienionych w art. 33 § 1 pkt 7 i 10 u.p.e.a. W ocenie Sądu organ egzekucyjny w sposób prawidłowy ocenił podniesione zarzuty i uznał je za niezasadne. Odnośnie braku obowiązku doręczenia Skarżącej jako zobowiązanej, upomnienia zauważyć należy, że ogólna zasada wynikająca z art. 15 § 1 u.p.e.a. ograniczona jest przez ustawodawcę odesłaniem do przepisów szczególnych, które mogą wyłączać zastosowanie wymienionego przepisu. Zdaniem Sądu rację mają organy obu instancji, iż takie wyłączenie zawiera § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r., w myśl którego egzekucja administracyjna może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia w przypadku, gdy dotyczy należności pieniężnych wynikających z orzeczeń, którym nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W aktach niniejszej sprawy znajduje się postanowienie NUS z dnia [...] września 2015 r., na mocy którego nadał on rygor natychmiastowej wykonalności decyzji NUS z dnia [...] lipca 2015 r., określającej Skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. w kwocie 77.397 zł. Z akt sprawy wynika także, że w/w postanowienie zostało doręczone ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 9 października 2015 r. Powyższe przesądzało zatem o braku obowiązku doręczenia Skarżącej upomnienia, a tym samym o możliwości wszczęcia egzekucji bez dowodu jego doręczenia. Podstawa prawna braku obowiązku doręczenia upomnienia w postaci w/w rozporządzenia została natomiast wskazana w tytule wykonawczym, w części E poz. 9. Wbrew twierdzeniom Skarżącej brak obowiązku doręczenia jej upomnienia nie może wynikać z tego, że w podstawie prawnej zmienionego tytułu wykonawczego, który został wystawiony w dniu 14 grudnia 2015 r., zostało podane orzeczenie organu drugiej instancji, tj. decyzja z dnia [...] listopada 2015 r. Wyjaśnić należy, że to "pierwotny" tytuł wykonawczy stanowi podstawę wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Aktualizacja tytułu wykonawczego ma natomiast charakter czynności technicznej, polegającej na usunięciu rozbieżności pomiędzy stanem faktycznym istniejącym w momencie wystawienia tytułu wykonawczego, a stanem faktycznym z chwili obecnej, zaistniałym na skutek różnych zdarzeń prawnych powstałych w toku postępowania egzekucyjnego. Nie można go zatem traktować jako wystawienia nowego tytułu wykonawczego z pełnią konsekwencji prawnych stąd wypływających (np. prawo do wniesienia zarzutów). Dokonując natomiast oceny stanowiska organów egzekucyjnych odnośnie zarzutu, zgłoszonego na podstawie art. 33 § 1 pkt 10 w związku z art. 27 § 1 pkt 3 i 6 u.p.e.a., w pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że zgodnie z treścią art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a., tytuł wykonawczy zawiera treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek. W niniejszej sprawie tytuł wykonawczy nr [...], sporządzony został wg wzoru stanowiącego załącznik do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 maja 2014 r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (Dz. U. z 2014, poz. 650) i zawiera: treść podlegającego egzekucji obowiązku: podatek dochodowy w wysokości 19% pobierany od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej; podstawę prawną egzekwowanego obowiązku: decyzja z dnia [...] lipca 2015 r. wraz z numerem; stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny: cześć E. DANE DOTYCZĄCE NALEŻNOŚCI PIENIĘŻNYCH, pomiędzy rubrykami 10 i 11 tytułu; wysokość należności pieniężnej: 77.397 zł; termin, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie: 1 maja 2010 r; rodzaj i stawka odsetek: odsetki za zwłokę, stawka 8%. Tym samym słusznie organy egzekucyjne uznały za bezpodstawny nie tylko zarzut niespełnienia wymogu określonego w pkt 3 art. 27 § 1 u.p.e.a., ale również pkt 6 tego przepisu, według którego tytuł wykonawczy winien zawierać wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej. Przez wskazanie podstawy prawnej egzekwowanego obowiązku należy rozumieć powołanie decyzji lub postanowienia albo innego rodzaju rozstrzygnięcia, z mocy których na zobowiązanym ciąży egzekwowany obowiązek, a w przypadku gdy egzekwowany obowiązek wynika wprost z przepisu prawa - wskazanie aktu prawnego, miejsca jego publikacji oraz numeru (oznaczenia) przepisu nakładającego obowiązek. W przedmiotowym tytule wykonawczym, w części E w poz. 3 zatytułowanej "Podstawa prawna obowiązku" zaznaczony został kwadrat nr 3 "orzeczenie", ponieważ, podstawę prawną wystawienia tytułu wykonawczego nr [...] stanowi orzeczenie w postaci decyzji NUS z dnia [...] lipca 2015 r. Konsekwencją zaznaczenia kwadratu nr 3 w części E poz. 3 było natomiast wskazanie w kolejnej poz. 4 zatytułowanej "Identyfikacja podstawy prawnej obowiązku", numeru orzeczenia, tj. [...]. Taki sposób wypełnienia tytułu wykonawczego wynika z "Objaśnień dotyczących sporządzania tytułu wykonawczego (TW-1)", dołączonych do wzoru tytułu wykonawczego, stanowiącego, załącznik do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 maja 2014 r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej. W objaśnieniach tych, odnośnie części E wskazano, że pod poz. 4 wpisuje się identyfikację podstawy prawnej obowiązku wskazanej w poz. 3, zaś w przypadku zakreślenia kwadratu nr 3, czyli tak jak w niniejszej sprawie, wpisuje się rodzaj i numer orzeczenia, co też miało miejsce. Ponadto, wbrew twierdzeniom Skarżącej, w części E w poz. 1 zatytułowanej "Akt normatywny", gdzie jak wynika z objaśnień dotyczących sporządzania tytułu wykonawczego, wpisuje się oznaczenie przepisu prawa, z którego wynika należność pieniężna wskazana w bloku E.1., oprócz powołania ogólnie "ORDYNACJA PODATKOWA DZ.U. Z 2015 R. POZ. 613", wpisany został również "ART. 30C W ZW. Z ART. 45 UST. 4 USTAWY Z 26.07.1991R O POD. DOCH. OD OS. FIZ. (TJ. DZ. U. Z 2012R POZ 367, Z PÓŹN. ZM.)". Zatem słusznie organy egzekucyjne za bezzasadny uznały zarzut powołania jedynie ogólnego aktu normatywnego, bez wskazania jakiejkolwiek jednostki redakcyjnej. Prawidłowo w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia DIS wyjaśnił, że poprzez wskazanie podstawy prawnej egzekwowanego obowiązku należy rozumieć powołanie decyzji lub postanowienia albo innego rodzaju rozstrzygnięcia, z mocy których na zobowiązanym ciąży egzekwowany obowiązek, a w przypadku gdy egzekwowany obowiązek wynika wprost z przepisu prawa - wskazanie aktu prawnego, miejsca jego publikacji oraz numeru (oznaczenia) przepisu nakładającego obowiązek. Sąd stoi na stanowisku, że zarzut niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a. może stanowić podstawę do zakwestionowania prawidłowości postepowania egzekucyjnego w sytuacji, gdy objęte nim uchybienia mają na tyle poważny charakter, że mogą mieć wpływ na toczące się postępowanie egzekucyjne. Może mieć to miejsce w szczególności w sytuacji, gdy zobowiązany nie będzie mógł na podstawie tytułu wykonawczego ustalić, jaka należność jest od niego dochodzona, w jakiej wysokości za jakie okresy. Generalnie chodzi w tym wypadku o uchybienia formalne uniemożliwiające obronę przed prowadzeniem niezasadnej egzekucji. Wszystkie podnoszone przez Skarżącą uchybienia formalne, jakie miały wystąpić w tytule wykonawczym wystawionym w niniejszej sprawie, bez wątpienia takiego charakteru nie miały, co wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. W skardze powtórzono ponadto zarzut, przedstawiony wcześniej w zażaleniu dotyczący tego, że w wiadomości przesłanej za pośrednictwem e-PUAP, do której dołączono postanowienie w formie załącznika, pojawił się komunikat "Podpis nieprawidłowy – R.O." co powoduje, że postanowienie NUS nie weszło do obrotu prawnego. Sąd zauważa, że DIS przeprowadził w tym zakresie postępowanie wyjaśniające. Wystąpił do NUS o ustosunkowanie się do tego zarzutu, a następnie zwrócił się z prośbą do pełnomocnika Skarżącej o udzielenie wyjaśnień w powyższej kwestii. Z przedłożonego przez NUS dokumentu wynika, że postanowienie z dnia [...] września 2016 r. zostało opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, a prawidłowy podpis złożył R.O. Dokument, o którym mowa powyżej to wydruk zrzutu ekranu, na którym obok wyświetlonej treści postanowienia, w zakładce "Podpisy", widnieje komunikat "Podpisano. Wszystkie podpisy są poprawne. Podpisane przez R.O." Ponadto zgodnie z upoważnieniem z dnia 23 maja 2016 r. nr [...] NUS, działając na podstawie art. 268a K.p.a. upoważnił R.O. - Kierownika Działu Egzekucji Administracyjnej m.in. do podpisywania i ostatecznej akceptacji "postanowień z zakresu ustawy Kodeks postępowania administracyjnego" oraz "postanowień z zakresu ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji". Zatem brak było podstaw do twierdzenia, że postanowienie organu pierwszej instancji nie weszło do obrotu oprawnego. Wobec powyższego słusznie DIS ocenił, iż ww. postanowienie NUS spełnia wymogi określone przepisem art. 124 § 1 K.p.a. i weszło do obrotu prawnego. Zdaniem Sądu nie doszło też wbrew zarzutom skargi do naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a., ponieważ dwa postanowienia NUS, jedno z dnia 2 marca 2016 r. drugie z dnia 8 września 2016 r. zostały podpisane przez tą samą osobę, tj. R.O. Doszło do tego wskutek uchylenia przez organ drugiej instancji postanowienia organu pierwszej instancji i podpisania przez ww. osobę postanowienia wydanego po uchyleniu pierwotnego postanowienia. Słusznie DIS wyjaśnił, że żaden przepis prawa nie wyklucza takiej możliwości. Zaś badanie nieważności ww. postanowień nie wchodzi w zakres postępowania dotyczącego zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art 151 P.p.s.a. skargę oddalił.