III SA/Wa 990/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz po rozpoznaniu w dniu 25 października 2019r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia H. S. na postanowienie z dnia 25 września 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 990/19 w sprawie ze skargi H. S. na czynności Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w postaci doręczeń pism za pośrednictwem poczty w postępowaniu dotyczącym odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] listopada 2018r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości spółki postanawia: odrzucić zażalenie Skarżący – H. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynności Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w postaci doręczeń pism za pośrednictwem poczty w postępowaniu dotyczącym odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. ..z [...] listopada 2018r. nr [...]w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości spółki. Postanowieniem z dnia 25 września 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 990/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Pismem z dnia 5 października 2019 r. pełnomocnik Skarżącego r. pr. R.B. złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 9 października 2019 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do wskazania w terminie 7 dni, czy pismo z dnia 5 października 2019 r. stanowi zażalenie na postanowienie z dnia 25 września 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 990/19, czy też należy je traktować jako skargę kasacyjną, pod rygorem przyjęcia, iż ww. pismo pełnomocnika Skarżącego jest zażaleniem na postanowienie z 25 września 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 990/19. Pismem z dnia 16 października 2019 r. Skarżący w związku z wezwaniem sądu poinformował, iż pismo z dnia 5 października 2019 r. należy kwalifikować jako zażalenie na postanowienie z dnia 25 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie należało odrzucić. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie niedopuszczalne podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie postanowienie z dnia 25 września 2019r., w którym tut. Sąd odrzucił skargę, zostało wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., co oznacza, że przysługiwała od niego skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Ten ostatni środek zaskarżenia przysługuje bowiem na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. (art. 194 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Sąd zauważa, że o charakterze pisma procesowego nie przesądza jego nazwa lecz treść. Dlatego też, pomimo nazwania przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego Skarżącego wniesionego pisma zażaleniem, Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącego do wskazania jaki w istocie wniósł środek zaskarżenia. Skarżący w odpowiedzi powyższe na wezwanie poinformował, iż jego wolą jest zakwalifikowanie przedmiotowego pisma jako zażalenia. Wobec czego Sąd będąc związany oświadczeniem strony skarżącej reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika uznał pismo pełnomocnika Skarżącego z dnia 5 października 2019 r. za zażalenie na postanowienie z dnia 25 września 2019 r. Zażalenie na postanowienie, od którego przysługuje skarga kasacyjna podlega odrzuceniu (vide: postanowienie NSA z dnia 29 lipca 2004 r., OZ 120/04, dostępne: LEX nr 123461, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia