III SA/Wa 991/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2013 r. nr IPPB5/423-730/13-2/MW w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Ministra Finansów na rzecz Skarżącej – E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. , dalej "Skarżąca", wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Pismem z dnia 3 listopada 2014 r. Minister Finansów poinformował, iż uwzględnił w całości skargę Skarżącej na interpretację indywidualną z dnia 29 listopada 2013 r. Do korespondencji załączył interpretację indywidualną Ministra Finansów z 3 listopada 2014 r. wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej "p.p.s.a."), mocą której uwzględnił w trybie autokontroli skargę i zmienił zaskarżoną interpretację indywidualną, uznając w całości stanowisko Skarżącej za prawidłowe. Powyższą interpretację indywidualną z 3 listopada 2014 r. doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 6 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 (zd. pierwsze) p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co też Minister Finansów uczynił wydając w dniu 3 listopada 2014 r. interpretację, którą zmienił zaskarżoną interpretację w ten sposób, że uznał stanowisko Skarżącej za prawidłowe. Z chwilą doręczenia interpretacji z 3 listopada 2014 r. pełnomocnikowi Skarżącej, co nastąpiło w dniu 6 listopada 2014 r. przestał więc istnieć przedmiot skargi, jakim była interpretacja z 29 listopada 2013 r. W tej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd postanowił umorzyć postępowanie w niniejszej sprawie. Uwzględnienie skargi przez organ zasadnym czyni orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie do kosztów tych, na mocy art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490), zalicza się uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł, wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 240 zł oraz inne udokumentowane wydatki pełnomocnika (opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł).