III SA/Wa 997/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Kocewiak po rozpoznaniu w dniu 14 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie ze skargi "A." w P. w likwidacji na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji określającej podatek od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2000 r. postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata A.I. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę [...] zł (słownie: [...], 60/100) w tym: tytułem opłaty - kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych), tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę [...] zł (słownie: [...]złotych 60/100). Postanowieniem z 13 maja 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 997/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał "A." w P. w likwidacji (dalej "skarżąca") prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adwokata – A. I. W dniu 16 czerwca 2008 r. skarżąca umocowała A. I. do jej reprezentowania w sprawie dotyczącej wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2007 r. (sygn. akt III SA/Wa 997/07). W dniu 10 lipca 2008 roku do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika, w którym adwokat poinformowała Sąd, że po zapoznaniu się z aktami sprawy III SA/Wa 997/07 nie stwierdziła podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Poinformowała również, że opinia w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została wysłana "A." w likwidacji oraz Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej w W.. W tym samym piśmie adwokat wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych. Oświadczyła, że koszty pomocy prawnej nie zostały jej uiszczone. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.; dalej "rozporządzenie"). Stosownie do § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innych sprawach niż te, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna lub skarga na decyzję albo postanowienie Urzędu Patentowego, stawka minimalna za czynności adwokata wynosi 240 zł. Na mocy § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. uchylająca decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Wynagrodzenie adwokata według zasad określonych w rozporządzeniu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi [...] zł, w tym podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł. W związku z powyższym na podstawie art. 250 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.