III SA/Wa 997/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, , , po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia - odrzucić skargę kasacyjną - Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. P. – zwanego "Skarżącym", na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2010 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych. W dniu 4 kwietnia 2011r. wpłynęło do Sądu pismo Skarżącego z dnia 26 marca 2011 r. zatytułowane "zażalenie". Przewodnicząca Wydziału zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2011 r. uznała pismo zatytułowane "zażalenie" – zgodnie z jego treścią – jako skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej jako "p.p.s.a." – skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższego wymogu nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Skarga kasacyjna w sprawach obowiązków podatkowych może być sporządzona przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego. Z uwagi na to, że przedmiotowa skarga nie była sporządzona przez żadną z osób wymienionych w przepisie 175 § 1-3 p.p.s.a. fakt ten czyni skargę niedopuszczalną. Dodatkowo za niedopuszczalnością złożonej skargi przemawia fakt, że nie przytoczono w niej podstaw kasacyjnych, których mowa w art. 174 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: -naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwie zastosowanie, -naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy stwierdzić, że skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w art. 176 p.p.s.a., który stanowi że skarga kasacyjna powinna zawierać między innymi przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.