III SAB/Wa 1/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, sędzia WSA Dominik Gajewski (sprawozdawca), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi M.sp. z o.o. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie bezczynności w postępowaniu podatkowym w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2012 r i 2013 oddala skargę Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. (dalej: "Naczelnik US") wszczął wobec M. sp. z o.o. (dalej: "Skarżąca") postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. postępowanie podatkowe w sprawie rozliczenia podatku VAT za miesiące od maja 2012 r. do marca 2013 r. na skutek ustaleń przeprowadzonej wobec Skarżącej kontroli podatkowej w zakresie sprawdzenia zasadności dokonania zwrotu różnicy podatku od towarów i usług wykazanego w deklaracji VAT-7 za marzec 2013 r., w części dotyczącej nieprawidłowości rozliczenia podatku naliczonego z poprzednich okresów rozliczeniowych od maja 2012 r. do lutego 2013 r. Następnie decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. Organ podatkowy określił zobowiązanie Skarżącej za miesiące od maja 2012 do października 2012 r oraz za styczeń 2013 r. a także umorzył postępowanie podatkowe za miesiące listopad i grudzień 2012 r. oraz za luty i marzec 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. uchylił wydaną dla Skarżącej ww. decyzję Naczelnik US w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, uznając, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części oraz wskazując okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Naczelnik US postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. na podstawie art. 139 § 1 oraz art. 216 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późno zrn., dalej: "O.p."), zawiadomił Skarżącą, że postępowanie podatkowe w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące od maja 2012 r. do marca 2013 r. będzie zakończone do dnia 11 maja 2016 r. Naczelnik US pismem z dnia 3 czerwca 2016 r., wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z udzielenie informacji, czy przeprowadzono wobec M.K. postępowanie podatkowe oraz o przekazanie potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii decyzji wraz z informacją, czy decyzja jest prawomocna. Przy piśmie z dnia 15 czerwca 2016 r. organ przekazał uwierzytelnioną kopię decyzji z dnia 12 grudnia 2014 r. wydanej dla M.K. w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2012 r. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. Naczelnik US wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 11 sierpnia 2016 r., wskazując w uzasadnieniu postanowienia, że opóźnienie w terminie załatwienia sprawy jest spowodowane koniecznością dokonania analizy dodatkowych materiałów dowodowych, które zostały przekazane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. Pismem z dnia 4 sierpnia 2016 r., Naczelnik US wezwał Stronę na podstawie art. 155 § 1 O.p. do przedłożenia pisemnych wyjaśnień w sprawie, a także dostarczenia dokumentacji w odniesieniu do A.D. oraz M.K. Naczelnik US po raz kolejny zawiadomił Skarżącą, że nie zostanie dotrzymany termin załatwienia sprawy oraz wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy tj. do dnia 11 września 2016 r. (postanowienie z dnia 9 sierpnia 2016 r.). Skarżąca pismem z dnia 22 lipca 2016 r. wniosła ponaglenie na niezałatwienie w terminie sprawy. Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem dnia [...] sierpnia 2016 r. uznał ww. ponaglenie za zasadne i zobowiązał Naczelnik US do zakończenia postępowania podatkowego w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące od maja 2012 r. do marca 2013 r. do dnia 11 września 2016 r. Pismem z dnia 12 sierpnia 2016 r. pełnomocnik Skarżącej, poinformował, że z powodu licznych urlopów osób wyłącznie odpowiedzialnych za prowadzenie przedmiotowego postępowania podatkowego w Spółce nie jest możliwe przedłożenie pisemnych wyjaśnień oraz dostarczenie żądanej dokumentacji w wyznaczonym w wezwaniu terminie i zwrócił się z prośbą o przedłużenie terminu przedstawienia wymaganych wyjaśnień oraz dokumentów do dnia 2 września 2016 r. Pismem z dnia 2 września 2016 r. pełnomocnik Strony złożył wyjaśnienia w sprawie wraz z załącznikami. Naczelnik US postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 11 października 2016 r., wskazując w uzasadnieniu postanowienia, że niedotrzymanie terminu jest spowodowane oczekiwaniem na materiał dowodowy, do którego okazania Spółka została zobowiązana wezwaniem z dnia 4 sierpnia 2016 r. celem zweryfikowania rzetelności przeprowadzonych transakcji. Postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. organ pierwszej instancji wyznaczył Skarżącej siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, z czego Skarżąca nie skorzystała. Postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. Organ podatkowy włączył do akt prowadzonego postępowania podatkowego i dopuścił jako dowód przesłane wyjaśnienia Skarżącej. Skarżąca pismem z dnia 28 września 2016 r., złożyła ponaglenie do Dyrektora Izby Skarbowej w W., na niezałatwienie przez Naczelnik US w terminie w przedmiocie podatku VAT za poszczególne miesiące od maja 2012 r. do marca 2013 r. Postanowieniem z dnia [...] października 2016 r. Organ podatkowy wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 14 listopada 2016 r. Skarżąca pismem z dnia 10 października 2016 r. wniosła skargę na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z dnia 22 marca 2017 r. w sprawie o sygn. akt III SAB/Wa 66/16 powyższą skargę oddalono. Postanowieniem z dnia [...] października 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowił uznać ww. ponaglenie za bezzasadne. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. Organ podatkowy wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy, tj. do dnia 14 grudnia 2016 r. Jako powód niedotrzymania terminu wskazano na konieczność analizy dostarczonego materiału dowodowego. Z kolei pismem z dnia 7 grudnia 2016 r. pełnomocnik Skarżącej, złożył kolejne ponaglenie do Dyrektora Izby Skarbowej w W. na niezałatwienie przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. w terminie w przedmiocie podatku VAT za poszczególne miesiące od maja 2012 r. do marca 2013 r. wszczętego przez lut. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. Organ podatkowy wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy, tj. do dnia 16 stycznia 2017 r., a w dniu 23 grudnia 2016 r. wyznaczył Stronie 7 dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Skarżąca pismem z dnia 7 grudnia 2016 r. złożyła skargę bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając naruszenie: - art. 139 § 1 w związku z art. 125 § O.p. przez dopuszczenie się przez organ bezczynności w postępowaniu podatkowym w przedmiocie prawidłowości rozliczenia podatku VAT za poszczególne miesiące od maja 2012 r. do marca 2013 r., wszczętym postanowieniem z 12 grudnia 2013 r., która to bezczynność rażąco naruszała prawo, - art. 139 § 1 w związku z art. 120. an. 127 i art, 141 § 2 O.p. przez lekceważenie przez Organ ustawowych terminów załatwienia sprawy oraz wytycznych organu nadrzędnego, tj. Dyrektora IS zawartych w postanowieniu z [...] sierpnia 2016 r., - art. 121 § 1 O.p. przez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych, czego przejawem jest ograniczenie aktywności Organu do incydentalnego podejmowania pojedynczych (słownie trzech) czynności w znacznych odstępach czasu (niejednokrotnie przy tym pozornych) oraz wydawania w okresach bezczynności przypadających między nimi postanowień o wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania, mających na celu przedłużenie czasu jego trwania, co zważywszy na jego przedmiot, tj. weryfikację rozliczeń Spółki w VAT za okresy, w których wykazała ona kwoty różnicy podatku do zwrotu na rachunek bankowy i które to zwroty do tej pory w większości nie zostały przez Organ wykonane, stanowi o szczególnej uciążliwości przedmiotowego postępowania dla Spółki, także z perspektywy jej interesów ekonomicznych. Ponadto zarzuciła, iż Organ ignoruje zalecenia organu wyższego stopnia wzywające go do przestrzegania przepisów postępowania dotyczących czasu trwania postępowania, co pozbawia Stronę pewności, że toczące się w sprawie postępowanie podatkowe zostanie zakończone w dającej się przewidzieć przyszłości. W uzasadnieniu skargi Skarżąca zarzuciła, iż całkowity czas rozpatrywania sprawy przekracza obecnie 1090 dni i brak jest wiarygodnej informacji w zakresie zakończenia postępowania ponieważ planowany termin jego zakończenia był przez Organ wielokrotnie przedłużany i nosi znamiona działań o charakterze pozaprawnym, dokonywanych z naruszeniem podległości instancyjnej Organu. Podkreśliła, że w jej ocenie sprawa nie jest szczególnie skomplikowana i organ wielokrotnie, nieracjonalnie przedłuża termin bez faktycznego podejmowania czynności mających na celu ustalenie stanu faktycznego. Zdaniem Skarżącej działanie organu wpływa na prowadzenie przez nią działalności gospodarczej i negatywnie wpływa na jej kondycję finansową. W odpowiedzi na skargę Naczelnik US wniósł o oddalenie skargi. W ocenie organu podatkowego podejmowane działania mają na celu ustalenie stanu faktycznego sprawy bez zbędnej zwłoki, jednakże w gromadzenie materiału niezbędnego do zakończenia przedmiotowej sprawy zaangażowana jest Skarżąca a informacje pozyskiwane od niej mają istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o kompleksowo zgromadzony materiał dowodowy, na podstawie którego zostaną zbadane wszelkie okoliczności faktyczne związane z prowadzoną sprawą. W ocenie organu na niemożliwość zakończenia sprawy w terminie do dnia 11 września 2016 r. określonym przez Dyrektora Izby Skarbowej, miały bezpośredni wpływ działania Skarżącej i jej pełnomocników. Analizy dostarczonych przez Skarżącą dokumentów w dniu 6 września 2016 r., skutkowała stwierdzeniem, że przedmiotowy materiał dowodowy został przygotowany przez Spółkę z pominięciem wyjaśnień i odpowiedzi na istotne dla sprawy zagadnienia, w szczególności nie przedstawiono szeregu dokumentów, o których przedłożenie Skarżąca była wzywana na podstawie wezwania z dnia 4 sierpnia 2016 r. W ocenie prowadzącego ww. postępowanie Organu podatkowego, przedłożona obszerna dokumentacja została przygotowana w sposób nierzetelny, ponieważ, część materiału dowodowego nie pokrywa się z terminem, za jaki zostało wszczęte postępowanie podatkowe, zaś pozostałe materiały są niekompletne. Skarżąca nie dostarczyła w wyznaczonym 7- dniowym terminie wskazanych w ww. wezwaniu dokumentów, wnioskowała o przedłużenie czasu na skompletowanie dokumentacji i dostarczenie jej do dnia 2 września 2016 r. natomiast przekazana przez Skarżącą przy piśmie z dnia 2 września 2016 r. dokumentacja była niekompletna. Wskazane okoliczności miały bezpośredni wpływ na faktyczne wydłużenie czasu trwania przedmiotowego postępowania podatkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna Zasadniczy spór w sprawie sprowadza się do oceny, czy Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. pozostaje w bezczynności, w związku z niedokonaniem zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym za poszczególne okresy rozliczeniowe od maja 2012 r. do marca 2013 r. Skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania – określona w art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." ma na celu ochronę praw strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia lub załatwienia sprawy w innej formie. W wypadku uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 a) p.p.s.a., Sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu, nie można zgodzić się ze skarżącą Spółką, że organ I instancji, nie podejmuje czynności, mimo że nie istnieją żadne uzasadnione powody, które uniemożliwiałyby zakończenie przedmiotowej sprawy. Stan bezczynności Organu od przewlekłego prowadzenia postępowania przez Organ, różni się tym, że w przypadku przewlekłości Organ nie podejmuje skutecznych działań na podstawie przepisów postępowania, przez co nie dochodzi do wydania rozstrzygnięcia, w przypadku natomiast bezczynności dochodzi do przekroczenia terminu załatwienia sprawy, przez to, że organ, nie podejmuje żadnych czynności zmierzających do jej rozstrzygnięcia. Tego rodzaju sytuacja, nie ma miejsca w postępowaniu prowadzonym przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. Sąd nie stwierdził by organ dopuścił się bezczynności przy zwrocie nadwyżek podatku VAT. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r.o podatku od towarów i usług (Dz.U.z 2011r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm., dalej: u.p.t.u.") w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z kolei zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) u.p.t.u. kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Nie stanowią natomiast podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne, w przypadku gdy sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi wystawionymi przez podmiot nieistniejący (art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a u.p.t.u.). Jednocześnie na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) u.p.t.u., nie stanowią podstawy do obniżenia kwoty podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne, w przypadku gdy wystawione faktury, faktury korygujące oraz dokumenty celne stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności. Podkreślić również trzeba, że zgodnie z art. 125 § 1 O.p. organy podatkowe powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwiane niezwłocznie (art. 125 § 1 O.p.). Bez zbędnej zwłoki powinno również nastąpić załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania dowodowego, jednak nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej (art. 139 § 1. O.p.). Z art. 140 § 1 O.p. wynika natomiast, że o każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie organ podatkowy obowiązany jest zawiadomić stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie podatkowym również w przypadku, gdy niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu (art. 140 § 2 O.p.). Na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 O.p. stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia lub ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej (art. 141 § 1 O.p.) Dokonując kontroli legalności postępowania podatkowego w przedmiocie weryfikacji zwrotu podatku VAT w aspekcie bezczynności organu, podzielić należy pogląd NSA, że nadrzędnym celem postępowania w sprawie zwrotu podatku jest eliminacja wyłudzeń i ma ona prymat nad szybkim załatwieniem sprawy (wyrok z dnia 12 stycznia 2016 r. I FSK 899/15). W orzecznictwie TSUE podkreślono, że państwa członkowskie mają uzasadniony interes w podejmowaniu odpowiednich kroków w celu ochrony swych interesów finansowych, a zwalczanie oszustw, unikanie opodatkowania i ewentualnych nadużyć jest celem uznanym i wspieranym przez szóstą dyrektywę (wyrok w sprawie Molenheide i in., pkt 47; wyroki: z dnia 21 lutego 2006 r. w sprawie C‑255/02 Halifax pkt 71, oraz z dnia 6 lipca 2006 r. w sprawach połączonych C‑439/04 i C‑440/04 Kittel i Recolta Recycling, pkt 54). Przypomnieć również należy, że zwalczanie przestępczości podatkowej, uchylania się od opodatkowania oraz ewentualnych nadużyć jest celem uznanym i wspieranym przez dyrektywę 112 (wyroki: C-285/11 Bonik pkt 35, w sprawie Halifax i in., pkt 71; w sprawach połączonych Kittel i Recolta Recycling, pkt 54; z dnia 7 grudnia 2010 r. w sprawie C‑285/09 R., pkt 36; z dnia 27 października 2011 r. w sprawie C‑504/10 Tanoarch, pkt 50; wyrok w sprawach połączonych Mahagében i Dávid, pkt 41) oraz priorytetem Unii Europejskiej określonym w rozporządzeniu Rady (UE) Nr 904/2010 z dnia 7 października 2010 r. w sprawie współpracy administracyjnej oraz zwalczania oszustw w dziedzinie podatku od wartości dodanej. W konsekwencji postępowanie podatkowe mające na celu weryfikację zasadności zwrotu podatku VAT prowadzone nawet przez długi okres w sytuacji, gdy nie można zarzucić organowi prowadzącemu to postępowanie bezczynności, rozumianego jako nie podejmowanie żadnych czynności zmierzających do jej rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe organ dokonując weryfikacji wykazanego w deklaracji zwrotu podatku VAT za poszczególne miesiące od maja 2012 r. do marca 2013 r., nie naruszył art. 125 § 1 i 2 O.p., gdyż załatwienie sprawy wymagało przeprowadzenia wielu dowodów, w tym u innych podmiotów kontrahentów strony. W niniejszej sprawie, ewentualna bezczynność Naczelnika US dotyczyć miała braku zwrotu nadwyżek podatku naliczonego nad należnym związanego z zakwestionowaniem rozliczenia wykazanego w deklaracji VAT za poszczególne miesiące od maja 2012 r. do marca 2013 r. Z akt sprawy wynika, że w toku gromadzenia materiału dowodowego Naczelnik US podjął szereg czynności zmierzających do rzetelnej analizy zaistniałej sytuacji i m.in. wystąpił do innych organów podatkowych o udostępnienie dokumentacji mającej wpływ na rozstrzygnięcie prowadzonego postępowania podatkowego w tym: - pismem z 30 stycznia 2014 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. od którego informacja zwrotna wpłynęła 18 lutego 2014 r. oraz 14 marca 2014 r. w sprawie kontroli podatkowej względem kontrahenta Skarżącej tj. J.B. w celu ustalenia przebiegu dokonanych transakcji ze Skarżącą, - pismem z 31 stycznia 2014 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. od którego informacja zwrotna wpłynęła po 13 lutego 2014 r., w której wskazano, że brak jest kontaktu z kontrahentem Skarżącej tj. M.K. a także wykazano sprzedaż i podatek należny w deklaracjach VAT-7K za II, III, IV kwartał 2012 r. a także za I kwartał 2013 r. Ponadto w odpowiedzi z dnia 22 lipca 2014 r. dotyczącym przeprowadzenia kontroli podatkowej u kontrahenta Skarżącej tj. M.K. - przekazano Organowi podatkowemu uwierzytelnioną kopię Protokołu kontroli podatkowej przeprowadzonej u M.K. w zakresie sprawdzenia prawidłowości i rzetelności wykazanych w deklaracji VAT 7K za IV kwartał 2012 r. , gdzie wykazano nieprawidłowości i nieuzasadnione obniżenie podatku należnego o podatek naliczony w kwocie 50.277 zł wykazany w deklaracji VAT-7K za IV kwartał 2012 r., - pracownik Działu Postępowań Podatkowych przeprowadził rozmowę telefoniczną w dniu 13 marca 2014 r. z kierownikiem Działu Kontroli Podatkowej Urzędu Skarbowego w P. (adnotacja służbowa) w sprawie wszczęcia kontroli podatkowej u kontrahenta Skarżącej tj., M.K. podczas, której uzyskano informację, że brak jest kontaktu z M.K. Ponadto ustalono, że skierowano wniosek do sądu o ukaranie podatnika za niedopełnienie obowiązku podania aktualnego adresu do korespondencji lub wyznaczenia pełnomocnika do przeprowadzenia kontroli podatkowej (adnotacja służbowa), - pracownik Działu Postępowań Podatkowych przeprowadził rozmowę telefoniczną w dniu 15 lipca 2014 r. ze starszym komisarzem skarbowym - pracownikiem Działu Kontroli Podatkowej Urzędu Skarbowego w P. (adnotacja służbowa), - pismem z 15 lipca 2014 r. do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. od którego informacja zwrotna wpłynęła 23 września 2014 r., poinformowano organ podatkowy, że z uwagi na brak kontaktu z kontrahentem Skarżącej tj. A.D. nie było możliwe przeprowadzenie czynności sprawdzających w zakresie prawidłowości transakcji zawartych ze Skarżącą. Jednocześnie uzyskano informację, że A.D. nie złożył deklaracji VAT-7 za rok 2012 oraz za styczeń 2013 r. - pismem z 21 października 2014 r. do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. od którego informacja zwrotna wpłynęła 28 listopada 2014 r. w zakresie kierowanych wezwań do kontrahenta Skarżącej tj., do A.D., na które się nie stawiał, - pismem z 3 czerwca 2016 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. od którego w dniu 21 czerwca 2016 r., organ podatkowy otrzymał Decyzję nr [...] określającą zobowiązanie z tyt. podatku VAT za IV kwartał 2012 r. w wysokości 49.741 zł wydaną M.K. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą A., będącym kontrahentem Skarżącej, Ponadto pismem z dnia 4 sierpnia 2016 r., Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. wezwał Skarżącą na podstawie art. 155 § 1 Ordynacji podatkowej do przedłożenia przez Skarżącą pisemnych wyjaśnień w sprawie, a także dostarczenia dokumentacji w odniesieniu do A.D. oraz M.K. Na niemożliwość zakończenia sprawy w terminie określonym przez Dyrektora Izby Skarbowej, tj. do dnia 11 września 2016 r. miały z kolei wpływ działania Skarżącej, która pismem z dnia 12 sierpnia 2016 r., w odpowiedzi na ww. wezwanie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 4 sierpnia 2016 r. zwróciła się z prośbą o przedłużenie terminu przedstawienia wymaganych wyjaśnień i dokumentów do dnia 2 września 2016 r. Z kolei w dniu 6 września 2016 r., do Naczelnika US wpłynęło pismo pełnomocnika Skarżącej z dnia 2 września 2016 r. jednak po dokonaniu analizy dostarczonych przez Skarżącą dokumentów, organ stwierdził, że przedmiotowy materiał dowodowy został przygotowany przez Spółkę z pominięciem wyjaśnień i odpowiedzi na istotne dla sprawy zagadnienia, w szczególności nie przedstawiono szeregu dokumentów, o których przedłożenie Skarżąca była wzywana na podstawie wezwania z dnia 4 sierpnia 2016 r. Należy mieć również na uwadze, że postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r., zostało wszczęte postępowanie podatkowe w sprawie rozliczenia podatku VAT za miesiące od maja 2012 r. do marca 2013 r. co było efektem ustaleń przeprowadzonej wobec Skarżącej kontroli podatkowej w zakresie sprawdzenia zasadności dokonania zwrotu różnicy podatku od towarów i usług wykazanego w deklaracji VAT-7 za marzec 2013 r., w części dotyczącej także nieprawidłowości rozliczenia podatku naliczonego z poprzednich okresów rozliczeniowych od maja 2012 r. do lutego 2013 r. Następnie decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. Naczelnik US określił zobowiązanie Skarżącej za miesiące od maja 2012 do października 2012 r. oraz za styczeń 2013 r. a także umorzył postępowanie podatkowe za miesiące listopad i grudzień 2012 r. a także za luty i marzec 2013 r. Jednak organ odwoławczy decyzją z dnia 25 lutego 2016 r. uchylił ww. decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, uznając, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części oraz wskazując okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, wobec czego w dalszym ciągu nierozstrzygnięta pozostaje kwestia określenia kwot zwrotu podatku VAT za poszczególne miesiące od maja do października 2012 r. oraz marzec 2013 r. W konsekwencji przyjąć należy, że przedłużanie terminu prowadzenia postępowania podatkowego w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług spowodowane było koniecznością uzyskania informacji na temat kontroli podatkowej u kontrahentów skarżącej: A.D. oraz M.K. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd uznał, że Naczelnik US nie był bezczynny. Dopuszczone prawem przedłużenie terminu zwrotu podatku i następnie prowadzenie postępowania w kierunku weryfikacji rozliczenia podatnika w toku kontroli podatkowej nie może być kwalifikowane jako bezczynność organu. Mając na uwadze powyższe rozważania, w ocenie Sądu, Strona nie wykazała naruszenia przez organ art. 121 O.p. Postępowanie kontrolne było prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. organ przedłużył termin zwrotu podatku VAT za ww. okres, do czasu zakończenia weryfikacji tego rozliczenia dokonywanego w ramach prowadzonej kontroli podatkowej u kontrahenta Skarżącej ("J.B.") oraz uzyskania informacji, co do podatnika M.K. Kolejne przedłużanie terminu zakończenia postępowania podatkowego odbywało się zawsze ze wskazaniem przesłanek przedłużenia, zgodnie z art. 139 O.p. i art. 140 O.p. i miało miejsce d w dniach 14 marca 2014 r., 15 kwietnia 2014 r., 15 maja 2014 r., 16 czerwca 2014 r., 16 lipca 2014 r., 18 sierpnia 2014 r., 19 września 2014 r., 22 października 21014 r., 24 listopada 2014 r., 22 grudnia 2014 r., 16 kwietnia 2015 r., 19 maja 2015 r., 11 kwietnia 2016 r., 16 maja 2016 r., 11 lipca 2016 r., 9 sierpnia 2016 r., 8 września 2016 r. oraz 9 listopada i 13 grudnia 2016 r. W zawiadomieniach powiadamiano Skarżącą, że termin zakończenia postępowania podatkowego zostanie przesunięty, wskazując stosowne okoliczności na skutek których organ nie mógł zakończyć prowadzonego postępowania. Jednocześnie wskazać należy, że organ informował Skarżącą w toku postępowania o włączanym do sprawie materiale dowodowym uzyskiwanym sukcesywnie od innych krajowych organów podatkowych. W konsekwencji Strona była informowana o wszelkich podejmowanych przez organ czynnościach procesowych, działania organu były podejmowane. Podejmowane przez NUS czynności miały bowiem na celu weryfikację zasadności zwrotu VAT w okolicznościach podejrzenia uczestniczenia strony w nierzetelnych transakcjach, co implikowało konieczność zbadania szeregu okoliczności faktycznych u podmiotów, które były kontrahentami Skarżącej. Reasumując w ocenie Sądu nie doszło do naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania art. 121 § 1 O.p. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.