III SAB/Wa 11/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w zakresie zwrotu kwot na poczet egzekwowanej należności postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 stycznia 2011 r. B. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "Spółka") wniosła do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w zakresie zwrotu kwot na poczet egzekwowanej należności. Odpowiadając na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one Skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis ten wyraża generalną zasadę subsydiarności skargi sądowej. Jej wniesienie do sądu administracyjnego wymaga bowiem uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji, a w razie ich braku - skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a.). W orzecznictwie oraz w doktrynie nie budzi wątpliwości pogląd, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy również rozumieć wyczerpanie trybu przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 Nr 98, poz. 1071 ze zm. zwanej dalej K.p.a.). Przepis ten stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 K.p.a. jest zatem warunkiem formalnym wniesienia przez osobę zainteresowaną skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż wniesienie przez Spółkę skargi nie zostało poprzedzone zażaleniem złożonym w trybie art. 37 § 1 K.p.a. W konsekwencji, wobec niewyczerpania środków zaskarżenia, nie została spełniona przesłanka dopuszczalności skargi. Tym samym przedwczesna skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł, jak w sentencji.