III SAB/Wa 12/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Pinkowski, , po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w rozpoznaniu skargi na bezczynność Prezydenta Miasta Stołecznego W. w sprawie wydania zaświadczeń postanawia umorzyć postępowanie sądowe W skardze, która wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 7 stycznia 2005 r. Skarżący zarzucił bezczynność Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W.. Podniósł, że organ ten "pozostaje w zwłoce" w załatwieniu jego skargi na bezczynność Prezydenta W. w sprawie, którą Skarżący skierował do organu I instancji w dniu 22 czerwca 2004 r. Skarżący wniósł o zobowiązanie Prezydenta W. do niezwłocznego załatwienia sprawy, o zarządzenie wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w "maksymalnym terminie" oraz o podjęcie niezbędnych środków, które zapobiegną na przyszłość naruszaniu przez organ podatkowy I instancji maksymalnych terminów przy załatwianiu spraw podatkowych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o umorzenie postępowania sądowego. Wyjaśniło, że postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] uznało skargę za zasadną i zobowiązało Prezydenta W. do rozpoznania wniosków Skarżącego, o których mowa w jego piśmie z dnia 22 czerwca 2004 r. w terminie do dnia 31 marca 2005 r. Ponadto zarządziło wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych nie rozpoznania tychże wniosków w terminie. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej: u.p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z chwilą wydania postanowienia z dnia [...] lutego 2005 r. przestał więc istnieć przedmiot skargi, jakim była bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w rozpoznaniu skargi na bezczynność Prezydenta W. w sprawie wydania zaświadczeń. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 u.p.p.s.a., postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe należało umorzyć.