III SAB/Wa 12/19

Dnia 5 kwietnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz A. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. A. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej zwany "Skarżący"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2011 r. Skarżący pismem z 28 marca 2019 r., złożył oświadczenie o cofnięciu skargi podnosząc, że po wniesieniu skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wydało w dniu [...] lutego 2019 roku decyzję orzekając o uchyleniu w całości zaskarżonej decyzji i umorzeniu postępowania w I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z ww. przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie Skarżący cofnął skargę na bezczynność organu z uwagi na dokonanie przez organ czynności jakiej się domagał. Zatem organ uwzględnił skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Sąd rozpoznając wniosek Skarżącego o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Skuteczne cofnięcie skargi obliguje Sąd do umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W przypadku cofnięcia skargi Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 w związku z art. 60 P.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.