III SAB/Wa 13/05

WyrokWSA w Warszawie2006-01-24

Skład orzekający: Jakub Pinkowski, Dariusz Turek, Artur Kot

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent Miasta W. dopuścił się bezczynności w przedmiocie nierozpoznania dziesięciu wniosków skarżącego R. G. z marca i kwietnia 2004 roku dotyczących wydania zaświadczeń i odpisów dokumentów?
Ratio decidendi
Sąd uznał skargę na bezczynność za częściowo uzasadnioną. W odniesieniu do wniosków dotyczących wydania zaświadczeń, których treść organ uznał za niemożliwą do potwierdzenia, organ powinien był wydać postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia, a nie samo zaświadczenie o innej treści. W zakresie wniosków dotyczących W. W., skargę oddalono z uwagi na brak zdolności procesowej skarżącego do reprezentowania tej osoby. W pozostałych sprawach, dotyczących wniosków o wydanie odpisów ugód, organ poinformował o braku dokumentów w aktach, co należy uznać za załatwienie sprawy, choć z opóźnieniem.
Stan faktyczny
Skarżący R. G. złożył do Prezydenta Miasta W. dziesięć wniosków o wydanie zaświadczeń i odpisów dokumentów. Po bezskutecznym upływie terminu na ich rozpatrzenie, skarżący złożył skargę na bezczynność organu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które zobowiązało Prezydenta do załatwienia spraw. Następnie skarżący złożył skargę na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Organ administracji argumentował, że niektóre wnioski nie mogły zostać spełnione z uwagi na brak możliwości potwierdzenia żądanej treści, a inne dokumenty nie znajdowały się w aktach.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta Miasta W. do załatwienia wniosków skarżącego z dnia [...] marca 2004r., [...] kwietnia 2004r., [...] kwietnia 2004r., [...] kwietnia 2004r., [...] kwietnia 2004r., [...] kwietnia 2004r. w sposób przewidziany prawem; w zakresie dotyczącym wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2004r. oraz [...] kwietnia 2004r. dotyczącym skarżącego skargę oddalił; w pozostałym zakresie, tj. wniosku z dnia [...] kwietnia 2004r. oraz wniosku z dnia [...] kwietnia 2004r. dotyczącym W. W. skargę odrzucił.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Pinkowski (spr.), Sędziowie Asesor WSA Dariusz Turek, Asesor WSA Artur Kot, Protokolant Barbara Czyżewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi R. G. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie nierozpoznania dziesięciu wniosków skarżącego datowanych na dzień [...] marca 2004r. – [...] kwietnia 2004r. 1) zobowiązuje Prezydenta Miasta W. do załatwienia wniosków skarżącego z dnia [...] marca 2004r., [...] kwietnia 2004r., [...] kwietnia 2004r., [...] kwietnia 2004r., [...] kwietnia 2004r., [...] kwietnia 2004r. w sposób przewidziany prawem, 2) w zakresie dotyczącym wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2004r. oraz [...] kwietnia 2004r. dotyczącym skarżącego skargę oddala, 3) w pozostałym zakresie, tj. wniosku z dnia [...] kwietnia 2004r. oraz wniosku z dnia [...] kwietnia 2004r. dotyczącym W. W. skargę odrzuca. Pismami datowanymi na dzień [...] marca oraz [...],[...] , [...], [...],[...],[...],[...] oraz [...] kwietnia 2004 roku, wniesionymi w dniu [...] kwietnia 2004 roku R. G., zwany dalej Skarżącym, działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik W. W., wniósł do Prezydenta W. żądanie o wydanie szeregu zaświadczeń oraz wydania z akt znajdujących się w dyspozycji organu odpisów kilku dokumentów. I tak: 1) pismem z dnia [...] marca 2004 roku, działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik W. W., wniósł o wydanie zaświadczenia, że Pani E. W. – Dyrektor Zarządu Terenów Publicznych W. [...], była - na podstawie pełnomocnictwa Prezydenta W., wydanego zarządzeniem nr [...] z dnia [...] maja 1999 roku, zarejestrowanego pod numerem [...] – upoważniona w dniu [...] września 2000 roku do rozwiązania w imieniu Gminy W. [...] nienazwanej umowy o nr [...]; 2) pismem z dnia [...] kwietnia 2004 roku, działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik W. W., wniósł o wydanie zaświadczenia, że Pani E. W. – Dyrektor Zarządu Terenów Publicznych W. [...], była - na podstawie pełnomocnictwa Prezydenta W., wydanego zarządzeniem nr [...] z dnia [...] maja 1999 roku, zarejestrowanego pod numerem [...] – upoważniona w dniu [...] listopada 2000 roku do podpisania w imieniu Gminy W. [...] nienazwanej umowy o nr [...]; 3) pismem z dnia [...] kwietnia 2004 roku, działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik W. W., wniósł o wydanie zaświadczenia, że Pani E. W. – Dyrektor Zarządu Terenów Publicznych W. [...], była - na podstawie pełnomocnictwa Prezydenta W., wydanego zarządzeniem nr [...] z dnia [...] maja 1999 roku, zarejestrowanego pod numerem [...] – upoważniona w dniu [...] czerwca 2001 roku do rozwiązania w imieniu Gminy W. [...] nienazwanej umowy o nr [...]; 4) pismem z dnia [...] kwietnia 2004 roku, działając w imieniu własnym, wniósł o wydanie zaświadczenia, że Pani E. W. – Dyrektor Zarządu Terenów Publicznych W. [...] , była - na podstawie pełnomocnictwa Prezydenta W., wydanego zarządzeniem nr [...] z dnia [...] maja 1999 roku, zarejestrowanego pod numerem [...] – upoważniona w dniu [...] września 2000 roku do rozwiązania w imieniu Gminy W. [...] nienazwanej umowy o nr [...]; 5) pismem z dnia [...] kwietnia 2004 roku, działając w imieniu własnym, wniósł o wydanie zaświadczenie, że Pani E. W. – Dyrektor Zarządu Terenów Publicznych W. [...], była - na podstawie pełnomocnictwa Prezydenta W., wydanego zarządzeniem nr [...] z dnia [...] maja 1999 roku, zarejestrowanego pod numerem [...] – upoważniona w dniu [...] listopada 2000 roku do podpisania w imieniu Gminy W. [...] nienazwanej umowy o nr [...]; 6) pismem z dnia [...] kwietnia 2004 roku, działając w imieniu własnym, wniósł o wydanie zaświadczenia, że Pani E. W. – Dyrektor Zarządu Terenów Publicznych W. [...], była - na podstawie pełnomocnictwa Prezydenta W., wydanego zarządzeniem nr [...] z dnia [...] maja 1999 roku, zarejestrowanego pod numerem [...] – upoważniona w 1999 roku do negocjowania i zawierania umów określających zasady, na jakich kupiec może prowadzić działalność gospodarczą na terenie targowiska tymczasowego, zlokalizowanego wzdłuż Al. J. w W.; 7) pismem z dnia [...] kwietnia 2004 roku, działając jako pełnomocnik W. W., wniósł o wydanie zaświadczenia, że w dniu [...] grudnia 1999 roku Zarząd Dzielnicy Śródmieście zawarł w imieniu Gminy W. [...] z W. W. ugodę w sprawie kompensaty wzajemnych roszczeń, tj. nadpłaty w opłacie targowej, stwierdzonej decyzją Burmistrza Gminy W. [...] z wynagrodzeniem za bezumowne korzystanie z terenu targowiska "Plac D." w W., która to ugoda określała roszczenia obu stron i ustalała zasady ich spłaty; 8) pismem z dnia [...] kwietnia 2004 roku, działając w imieniu własnym, wniósł o wydanie zaświadczenia, że w dniu [...] grudnia 1999 roku Zarząd Dzielnicy Ś. zawarł w imieniu Gminy W. [...] z R. G. ugodę w sprawie kompensaty wzajemnych roszczeń, tj. nadpłaty w opłacie targowej, stwierdzonej decyzją Burmistrza Gminy W. [...] z wynagrodzeniem za bezumowne korzystanie z terenu targowiska "Plac D." w W., która to ugoda określała roszczenia obu stron i ustalała zasady ich spłaty; 9) pismem z dnia [...] kwietnia 2004 roku, działając jako pełnomocnik W. W., wniósł o wydanie odpisu ugody zawartej w dniu [...] grudnia 1999 roku pomiędzy Gminą W. [...], reprezentowaną przez Zarząd Dzielnicy Ś., a W. W., która to ugoda określała roszczenia obu stron i ustalała zasady ich spłaty oraz 10) pismem z dnia [...] kwietnia 2004 roku, działając w imieniu własnym, wniósł o wydanie odpisu ugody zawartej w dniu [...] grudnia 1999 roku pomiędzy Gminą W. [...] , reprezentowaną przez Zarząd Dzielnicy Ś., a R. G., która to ugoda określała roszczenia obu stron i ustalała zasady ich spłaty. W dniu [...] sierpnia 2004 roku Skarżący skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w W. skargę na niezałatwienie wyżej wymienionych spraw w terminie, wnosząc o zobowiązanie Prezydenta W. do niezwłocznego załatwienia tych spraw, wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie oraz podjęcia działań takich działań, które zapobiegłyby w przyszłości naruszeniu prawa przez organ podatkowy pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 roku SKO w W. uznało skargę za zasadną i zobowiązało Prezydenta W. do rozpoznania wniosków Skarżącego w terminie do [...] grudnia 2004 roku oraz do wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie. W skardze na bezczynność Prezydenta W. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. G. podniósł, że do dnia złożenia skargi organ ten nie rozpatrzył żadnej z jego spraw i wniósł o zobowiązanie go do niezwłocznego ich rozpatrzenia, zarządzenia wyjaśnienia przyczyn opóźnienia, ustalenia osób winnych tych opóźnień oraz podjęcia działań takich działań, które zapobiegłyby w przyszłości naruszeniu prawa. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie, wskazując, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w dniu [...] maja 2004 roku wydane zostało na rzecz Skarżącego zaświadczenie, że Pani E. W. – Dyrektor Zarządu Terenów Publicznych W. [...], była upoważniona do podejmowania czynności cywilnoprawnych z zakresu rozporządzenia mieniem komunalnym. Jak podniósł organ, wydanie innego zaświadczenia było niemożliwe, a zwłaszcza nie można było wydać zaświadczeń o treści wskazanej we wnioskach, gdyż na podstawie posiadanych dokumentów organ nie mógł potwierdzić, że Pani E. W. była upoważniona do zawierania lub rozwiązywania konkretnych umów. W szczególności nie można było tego uczynić w przypadku umów wskazanych przez Skarżącego, gdyż prawidłowość umocowania Pani W. jest przedmiotem wyjaśnień w postępowaniu sądowym. Jednocześnie Prezydent W. wyjaśnił, że dwa wnioski Skarżącego zostały załatwione w dniu [...] listopada 2004 roku przez wydanie odpowiednich postanowień o odmowie wydania zaświadczenia, natomiast w sprawie wniosków o wydanie odpisów ugody skierowano do Skarżącego stosowne wyjaśnienie, że w aktach organu brak jest takich dokumentów. W piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2006 roku Skarżący wskazał, że przytoczone w odpowiedzi na skargę zaświadczenie z dnia [...] maja 2004 roku dotyczyło zupełnie innych spraw, prowadzonych przez SKO w W. pod numerami [...] oraz [...], a tym samym nie odnosiło się do jego wniosków z dnia [...] marca oraz [...] - [...] kwietnia 2004 roku. Tak samo zdaniem Skarżącego wspomniane wyjaśnienia i postanowienia nie pozostawały w związku z tymi sprawami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona, aczkolwiek nie wszystkie podniesione w skardze zarzuty zasługują zdaniem Sądu na uznanie. Przede wszystkim należy podnieść, że zgodnie z art. 306 c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (t.j. z 2005r. Nr 8, poz. 60, dalej Op), który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2003 roku, odmowa wydania zaświadczenia luba wydania zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Oznacza to, że w sytuacji kiedy Skarżący w swoich wnioskach sformułował treść żądanego zaświadczenia organ nie miał w świetle przepisu art. 306c Op innej możliwości niż albo wydać zaświadczenie o żądanej treści, albo też odmówić w drodze postanowienia wydania takiego zaświadczenia. Bez wątpienia zaświadczenie wydane w dniu [...] maja 2004 roku miało treść inną niż wynikało to z żądania Skarżącego zawartego w pismach z dnia [...] marca oraz [...] - [...] kwietnia 2004 roku, organ zatem nie mógł uznać, że załatwił sprawy z tych pism wynikające, bowiem w świetle obowiązującego prawa był zobligowany do wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści. Wydanie takiego dokumentu pozwoliłoby Skarżącemu na dochodzenie własnych w praw w drodze zażalenia. Pomijając w tym miejscu wątpliwości podniesione w piśmie procesowym Skarżącego z dnia [...] stycznia 2006 roku, z których by wynikało, iż zaświadczenie to odnosiło się do zupełnie innych spraw, należy uznać, że w tych sprawach skarga na bezczynność Prezydenta W. była uzasadniona, albowiem pisma Skarżącego nie zostały rozpatrzone w sposób przewidziany prawem. Odnośnie spraw wynikających z pism Skarżącego z dnia [...] i [...] kwietnia 2004 roku, w których Skarżący działał na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Pana W. W., należy zauważyć, że nieco odmiennie zasady reprezentacji formułują właściwe przepisy Op, a nieco inaczej przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej ppsa). O ile bowiem zgodnie z art. 137 § 1 Op pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych, a zatem Skarżący mógł reprezentować Pana W. w postępowaniu przed organem I instancji oraz przed SKO w W., o tyle zgodnie z art. 35 ppsa pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia. Ponieważ Pan W. nie występował w sprawie jako skarżący, Sąd był zobowiązany skargę Pana G. w części, w której odnosiła się ona do pism z dnia [...] i [...] kwietnia 2004 roku i dotyczyła spraw Pana W., odrzucić z uwagi na brak zdolności procesowej Skarżącego. W pozostałych sprawach, tj. wynikających z pism złożonych przez Skarżącego we własnym imieniu a datowanych na dzień [...] i [...] kwietnia 2004 roku, Sąd musiał uznać, że Prezydent W., wydając postanowienie z dnia [...] listopada 2004 roku o nr [...] i odmawiając wydania zaświadczenia żądanej treści rozpatrzył sprawę Skarżącego ze znacznym (półrocznym) opóźnieniem, lecz w terminie zakreślonym w postanowieniu SKO w W., tj. do dnia 1 grudnia 2004 roku. Co prawda rację ma Skarżący, że w postanowieniu tym mylnie wskazano jako datę jego wniosku dzień [...] kwietnia 2004 roku (w rzeczywistości pismo było datowane na dzień [...] kwietnia 2004 roku), to jednak uznać to należy za błąd pisarski. W każdym razie twierdzenie Skarżącego, iż jego wniosek pozostał nierozpatrzony jest niezasadne. Podobnie rzecz ma się z wnioskiem Skarżącego z dnia [...] kwietnia 2004 roku. Organ pismem z dnia [...] listopada 2004 roku, a zatem w terminie zakreślonym przez SKO w W. poinformował go, że akta będące w dyspozycji organu nie zawierają dokumentu ugody, wydanie zatem jej odpisu było niemożliwe. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 5, art. 149, art. 151 oraz art. 200 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło