III SAB/Wa 13/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz, , po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. S. na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania w zakresie rozpoznania odwołania od decyzji ustalającej podatek od nieruchomości za 2011r. postanawia odrzucić skargę Skarżąca – I. S. , pismem z dnia 28 lutego 2013r. złożyła - na podstawie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej "k.p.a." - skargę na przewlekłe załatwienie sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. i wniosła o nakazanie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu niezwłoczne wydanie decyzji w sprawie. W uzasadnieniu Skarżąca wyjaśniła, że w dniu 8 grudnia 2011r. złożyła odwołanie od decyzji Prezydenta W. , którego organ do dnia złożenia przedmiotowej skargi nie rozpatrzył. Według Skarżącej przewlekłość działania organu jest nieuzasadniona, bowiem charakter sprawy nie pozwala na zakwalifikowanie jej jako szczególnie skomplikowanej. Skarżąca zarzuciła ponadto, że organ rozpatrując sprawę nie podjął żadnych czynności wyjaśniających, które uzasadniałyby uchybienie terminu do rozpatrzenia odwołania. W ocenie Skarżącej, zwłoka w postępowaniu organu stanowi złamanie zasady praworządności, zasady informowania stron oraz zasady przekonania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.) - dalej "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Pojęcie "wyczerpania środków zaskarżenia" definiuje § 2 cytowanego artykułu, stanowiąc, że należy przez to rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie natomiast z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. bądź bezczynność organu w tych sprawach (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Nadto, zgodnie z art. 52 § 4 cytowanej ustawy, w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. Biorąc powyższe rozważania pod uwagę należy przyjąć, że uchybienie terminu w załatwieniu sprawy (rozpatrzenia odwołania) przez organ, jakim jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze, jest podstawą do wystąpienia do sądu administracyjnego ze skargą na bezczynność (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). Nie przysługuje w takim przypadku środek prawny w postaci ponaglenia (który składany jest do organu wyższego stopnia) - art. 141 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze. zm. dalej jako O.p.), gdyż samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia w rozumieniu art. 13 § 3 Ordynacji podatkowej. Warunkiem jednak wniesienia skargi na bezczynność samorządowego kolegium odwoławczego jest poprzedzenie jej wezwaniem, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 27 września 2005 r., sygn. akt FSK 2142/04, postanowienie NSA z dnia 17 czerwca 2010 r. sygn. akt II FSK 934/10) Jak wynika z akt sprawy złożenie przez Skarżącą skargi nie było poprzedzone wezwaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa. Brak możliwości ponaglenia, w trybie opisanym w art. 141 O.p. nie uchyla obowiązku, o którym mowa w art. 52 § 3 i § 4 p.p.s.a. W konsekwencji, wobec niewyczerpania środków zaskarżenia, nie została spełniona przesłanka dopuszczalności skargi. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji