III SAB/Wa 15/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Katarzyna Owsiak po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w przedmiocie rozpoznania wezwania złożonego w toku postępowania postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 13 sierpnia 2025 r. A. S. ("Skarżąca", "Strona"), reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłość działań Szefa Krajowej Administracji Skarbowej ("Szef KAS") w związku z brakiem realizacji wniosku z dnia 3 czerwca 2025 r. oraz wniosku z dnia 27 czerwca 2025 r., dotyczących postanowienia Szefa KAS z dnia [...] czerwca 2025 r., nr [...], uznającego za bezprzedmiotowe ponaglenie Skarżącej na niezałatwienie w terminie przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej tego organu z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] Pismem z dnia 8 września 2025 r., nr [...], Szef KAS udzielił odpowiedzi na skargę oraz przekazał ją wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, gdzie sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wa 42/25. Następnie pełnomocnik Skarżącej, pismem z dnia 6 października 2025 r., zatytułowanym "Wezwanie", wniesionym w związku z odpowiedzią na skargę z dnia 8 września 2025 r., zażądał: potwierdzenia przez osobę podpisującą odpowiedź na skargę, że zapoznała się z jej treścią i ją zaakceptowała, sprostowania treści odpowiedzi na skargę, wskazania czego dotyczył wniosek z dnia 3 czerwca 2025 r., a także wyjaśnienia zasad kwalifikowania treści pism przez pracowników organu. Powyższe pismo zostało przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przy piśmie Szefa KAS z dnia 13 października 2025 r., nr [...] wraz z informacją o podtrzymaniu stanowiska zawartego w odpowiedzi z dnia 8 września 2025 r. na skargę. W dniu 21 października 2025 r. do organu wpłynęło pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2025 r., sygn. akt III SAB/Wa 42/25, przy którym przekazano pismo Skarżącej z dnia 9 października 2025 r. wraz z załączonym do niego pismem z dnia 6 października 2025 r. W odpowiedzi na powyższe Szef KAS, pismem z dnia 23 października 2025 r., nr [...], poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że pismo Strony z dnia 6 października 2025 r. zostało już wcześniej przekazane Sądowi przy piśmie z dnia 13 października 2025 r. wraz z informacją o podtrzymaniu stanowiska zawartego w odpowiedzi na skargę. Kolejno pełnomocnik Skarżącej, pismem z dnia 14 grudnia 2025 r., zatytułowanym "Ponaglenie", wniósł do organu o realizację wezwania z dnia 6 października 2025 r. Pismo to zostało przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przy piśmie Szefa KAS z dnia 22 grudnia 2025 r., nr [...] wraz z ponowną informacją o podtrzymaniu stanowiska zawartego w odpowiedzi z dnia 8 września 2025 r na skargę. Jednocześnie odpis tego pisma został przesłany Skarżącej do wiadomości. Pismem z dnia 11 stycznia 2026 r. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłość działań Szefa KAS, wskazując na brak realizacji wezwania z dnia 6 października 2025 r., odnoszącego się do odpowiedzi organu z dnia 8 września 2025 r. na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzucono organowi bezczynność i przewlekłość działania oraz podniesiono, że wezwanie z dnia 6 października 2025 r. "obnaża oszustwa organu". Skarżąca wniosła o stwierdzenie rażącego naruszenia prawa i Konstytucji RP, ukaranie osób odpowiedzialnych za bezczynność, wymierzenie organowi grzywny oraz przyznanie na rzecz Skarżącej sumy pieniężnej w maksymalnej wysokości przewidzianej w art. 154 § 6 P.p.s.a., a także o nakazanie organowi realizacji obowiązków. W toku postępowania, w dniu 12 stycznia 2026 r., do Szefa KAS wpłynęło kolejne pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2026 r., sygn. akt III SAB/Wa 42/25, przy którym przekazano pismo Strony z dnia 10 stycznia 2026 r., dotyczące pisma Szefa KAS z dnia 22 grudnia 2025 r., nr [...]. W odpowiedzi z dnia 19 stycznia 2026 r. Szef KAS wskazał, że przekazał do Sądu pismo Strony z dnia 14 grudnia 2025 r., ponieważ dotyczyło ono pisma z dnia 6 października 2025 r. odnoszącego się do odpowiedzi na skargę udzielonej w toku postępowania sądowoadministracyjnego, zaś organ – wobec zawisłości sprawy przed Sądem – nie może prowadzić odrębnej korespondencji ze Stroną. Ponadto w dniu 22 stycznia 2026 r. do Szefa KAS wpłynęło nieprawomocne postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2026 r., sygn. akt III SAB/Wa 42/25, którym odrzucono skargę wniesioną przez Skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Przedmiotem wniesionej skargi jest zarzut bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania przez Szefa KAS w związku z pismem Skarżącej z dnia 6 października 2025 r., odnoszącym się do odpowiedzi organu na skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, udzielonej pismem z dnia 8 września 2025 r., nr [...] (III SAB/Wa 42/25). W pierwszej kolejności wskazać należy, że zakres właściwości sądów administracyjnych został określony w art. 3 P.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej obejmuje enumeratywnie wskazane akty, czynności oraz przypadki bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Oznacza to, że przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej mogą być wyłącznie działania organów administracji mieszczące się w ustawowo określonym katalogu. W realiach niniejszej sprawy przedmiot skargi nie mieści się jednak w zakresie spraw podlegających kontroli sądu administracyjnego. Odpowiedź organu na skargę, o której mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., stanowi czynność procesową podejmowaną w toku postępowania sądowoadministracyjnego i służy realizacji obowiązku przekazania sądowi stanowiska organu wraz z aktami sprawy. Czynność ta nie ma charakteru aktu ani czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków strony wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., ani nie stanowi postępowania administracyjnego podlegającego kontroli sądu w trybie skargi na bezczynność lub przewlekłość. Skoro zatem sama odpowiedź na skargę nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, to również niedopuszczalne jest wniesienie skargi na bezczynność lub przewlekłość organu w zakresie sporządzenia czy rozpoznania pisma odnoszącego się do tej odpowiedzi. Przepisy art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a. odnoszą się bowiem wyłącznie do takich przypadków bezczynności lub przewlekłości, które pozostają funkcjonalnie związane ze sprawami podlegającymi kognicji sądu administracyjnego. Dodatkowo zauważyć należy, że postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte skargą, do której odnosiła się odpowiedź Szefa KAS z dnia 8 września 2025 r., zostało zakończone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2026 r., sygn. akt III SAB/Wa 42/25, którym skarga została odrzucona. Okoliczność ta dodatkowo potwierdza procesowy charakter czynności podejmowanych przez organ w związku z przekazaniem odpowiedzi na skargę. Niezależnie od powyższego Sąd zauważa, że z akt sprawy wynika, iż organ udzielił odpowiedzi zarówno na skargę z dnia 13 sierpnia 2025 r. – pismem z dnia 8 września 2025 r., nr [...] – jak również na pismo Skarżącej z dnia 6 października 2025 r., zatytułowane "Wezwanie", pismami z dnia 13 października 2025 r. oraz z dnia 23 października 2025 r. Tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, że organ pozostawał w bezczynności lub prowadził sprawę przewlekle. Z akt sprawy wynika ponadto, że organ dochował obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a., przekazując skargę wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w ustawowym terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi. Sąd nie podziela zarzutów Skarżącej, że w sprawie doszło do rażącego naruszenia prawa, w tym naruszenia Konstytucji RP. Zdaniem Sądu, nie ma też podstaw do wymierzenia grzywny na podstawie art. 154 § 6 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.