III SAB/Wa 17/06

III SAB/Wa 17/06 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Nasierowska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie bezczynności w wyjaśnieniu przyczyn oraz ustaleniu osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie postanawia odrzucić skargę Skarżąca M. G. wniosła do Sądu skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie niewykonania zarządzenia zawartego w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] września 2005 r. Nr [...], nakazującego wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych zaniedbań niezałatwienia sprawy w terminie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Zatem kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na : 1. decyzje administracyjne 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższego przepisu zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. W niniejszej sprawie wykonanie przedmiotowego zarządzenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. przez Prezydenta W. nie nastąpiłoby w formie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub czynności, które to rodziłyby uprawnienia lub obowiązki dla skarżącej w rozumieniu ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro zatem żadna z przesłanek wynikających z art. 3 § 2 pkt 1 -8 P.p.s.a. nie została spełniona – skargę w niniejszej sprawie należało uznać za niedopuszczalną. Z tych powodów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.