III SAB/Wa 17/12

Wojewódzki Sądu Administracyjnego w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 13 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi S. K. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. w przedmiocie aktualizacji tytułu wykonawczego p o s t a n a w i a 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić S. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Wnioskiem z 5 stycznia 2012 r. S. K. (Skarżący) zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. o umorzenie postępowania egzekucyjnego w zakresie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. określonego w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] lipca 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. w dniu [...] stycznia 2012 r. dokonał aktualizacji tytułu wykonawczego poprzez ustalenie przerwy w naliczaniu odsetek od zaległości podatkowej od 5 kwietnia 2011 r. do 20 czerwca 2011 r. w związku z przekroczeniem terminu załatwienia sprawy przez organ odwoławczy. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego oraz odmówił uchylenia dokonanej czynności egzekucyjnej. Pismem z 14 lutego 2012 r. Skarżący wezwał Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. do usunięcia naruszenia prawa poprzez zaktualizowanie tytułu wykonawczego i uwzględnienie przerwy od 7 grudnia 2010 r. do 18 sierpnia 2011 r. w naliczaniu odsetek za zwłokę. W odpowiedzi na ww. pismo Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. pismem z [...] lutego 2012 r. poinformował, że nie może uwzględnić żądania Skarżącego. Pismem z dnia 22 marca 2012 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. w zakresie zaktualizowania tytułu wykonawczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: "P.p.s.a."), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98 poz. 1071 z późn. zm., dalej" K.p.a."). Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W niniejszej sprawie organem administracji publicznej wyższego stopnia nad Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w M. jest Dyrektor Izby Skarbowej w W. i to do niego należało wnieść zażalenie na bezczynność organu I instancji. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w M., Skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a., gdyż nie wniósł stosownego zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w W. Za wypełnienie obowiązku wynikającego z art. 37 § 1 K.p.a. nie może być bowiem uznane, złożone pismem z dnia 14 lutego 2012 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w M., wezwanie do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 52 § 4 P.p.s.a, Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.