III SAB/Wa 18/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Pinkowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Tarno, Asesor WSA Alojzy Skrodzki,, Protokolant Urszula Hoduń, po rozpoznaniu w dniu 20 września 2006 r. na rozprawie spraw ze skarg Z. O. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w przedmiocie : postępowania podatkowego dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. i 2004 r. p o s t a n a w i a: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. na rzecz skarżącej kwotę 440 zł (słownie: czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dwoma pismami z dnia 6 kwietnia 2006 r. pełnomocnik Z. O. (zwanej dalej "Skarżącą") złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P., która wyrażała się przewlekłością postępowań podatkowych dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 i 2004 r. W odpowiedziach na skargi Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. wniósł o uwzględnienie skarg i określenie terminu do wydania decyzji podatkowych do dnia 31 lipca 2006 r. Odpowiednio w dniach 30 maja i 1 czerwca 2006 r. Skarżąca uiściła wpisy sądowe w wysokości 100 zł od każdej z wniesionych skarg. Następnie pismami z dnia 4 września 2006 r. organ podatkowy wniósł o umorzenie postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego, wskutek uwzględnienia w całości skarg i wydania decyzji kończących postępowanie podatkowe, na potwierdzenie czego dołączył dwie decyzje wydane w sprawie Skarżącej odpowiednio opatrzone datami 31 lipca i 28 sierpnia 2006 r. W pismach z dni 5 września 2006 r. pełnomocnik Skarżącej złożyła oświadczenia o cofnięciu skarg, wnosząc jednocześnie o zwrot wpisów sądowych na wskazany rachunek bakowy. Rozpoznając sprawy na rozprawie w dniu 20 września 2006 r. Sąd, na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", zarządził połączenie dwóch spraw zainicjowanych skargami Skarżącej w celu łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Jedną z okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania sądowego na podstawie powołanego przepisu jest uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Decyzja wydana w tzw. trybie autokontroli stanowi o usunięciu przedmiotu sporu między stronami postępowania. W rozpoznawanej sprawie organ podatkowy uwzględnił w całości skargi i w trybie autokontroli wydał stosowne decyzje, kończąc tym samym postępowania podatkowe. Tym samym należało uznać, że prowadzenie postępowania przed tutejszym Sądem w sprawie bezczynności organu podatkowego, stało się bezprzedmiotowe. W tych warunkach, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika Skarżącego o zwrot wpisu sądowego na wskazany rachunek bankowy, w związku z brakiem konieczności rozpoznawania sprawy przez tutejszy Sąd, należy stwierdzić, że Sąd nie mógł go uwzględnić. Zgodnie bowiem z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Powyższy przepis w sposób wyraźny określa zatem, w jakiej sytuacji Sąd rozstrzyga o zwrocie kosztów. Na mocy art. 209 p.p.s.a. Sąd ma obowiązek rozstrzygnąć o zwrocie kosztów m.in. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., tj. umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania sądowego wskutek uwzględnienia przez organ skargi w całości, w trybie autokontroli. Jednakże w przypadku uwzględnienia w całości skargi i wydania przez organ decyzji w trybie autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., zwrot kosztów (w tym kosztów zastępstwa procesowego) przysługuje od organu, o czym stanowi wprost art. 201 § 1 p.p.s.a. Cofnięcie skargi wskutek wydania takiej decyzji jest bezprzedmiotowe, a zatem niedopuszczalne jest rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów, poprzez zwrot z kasy Sądu kwoty uiszczonego i należnego w sprawie wpisu, na podstawie art. 225 czy art. 232 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd o pozostałych kosztach postępowania sądowego orzekł na podstawie art. 209, art. 201 § 1, art. 205 § 2 i § 4 w zw. z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075).