III SAB/Wa 19/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędzia WSA Alojzy Skrodzki (sprawozdawca), Protokolant Urszula Nowak, po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. D. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie : podatku od nieruchomości umarza postępowanie sądowe Pismem z dnia [...] czerwca 2008 r. E. D. (dalej "skarżący") wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Prezydenta W. w sprawie postępowania podatkowego wszczętego postanowieniem z [...] lutego 2008 r. o nr [...] dotyczącego wydania decyzji ustalającej wysokość podatku od nieruchomości znajdującej się w W. przy ulicy [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż do dnia złożenia skargi nie zostało przeprowadzone postępowanie zainicjowane w/w postanowieniem. W jego ocenie takie postępowanie organu narusza art. 125, art. 139 i art. 140 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), powoływanej w dalszej części jako "O.p." poprzez rażące naruszenie terminów oraz procedury postępowania. Ponadto skarżący wskazał na okoliczności dotyczące dopuszczenia R. G. do udziału w postępowaniu podatkowym, którego dotyczy niniejsza skarga na bezczynność. Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o zobowiązanie organu do merytorycznego zakończenia sprawy oraz ukarania dyscyplinarnego pracowników winnych nie załatwienia sprawy oraz naruszenia zasad ogólnych postępowania podatkowego, w szczególności art. 120 O.p. Z materiałów przedmiotowej sprawy wynika, iż pismem z dnia [...] maja 2008 r. skarżący zwrócił się do organu z "wnioskiem o dotrzymanie terminów na podstawie wytycznych Ordynacji podatkowej". W piśmie tym skarżący przywołał brzmienie art. 139 § 1 i art. 140 § 1 i 2 O.p. Kolejno decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. Prezydent W. umorzył postępowanie wszczęte wobec skarżącego w/w postanowieniem z [...] lutego 2008 r. W motywach uzasadnienia organ wskazał, iż skarżący nie wykazał się przymiotami strony. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi wskazując, iż zarzuty podnoszone przez skarżącego nie są zasadne i nie znajdują potwierdzenia w dokumentacji podatkowej. Następnie, w odpowiedzi na wezwanie Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w piśmie z [...] października 2008 r. poinformowało, iż nie otrzymało w/w pisma skarżącego z dnia [...] maja 2008 r. Ponadto ostanowieniem z [...] października 2008 r. SKO w W. przekazało pismo skarżącego z dnia [...] maja 2008 r. do załatwienia Burmistrzowi [...], jako organowi właściwemu. W kolejnym piśmie z dnia [...] listopada 2008 r. Prezydent W., wnosi o odrzucenie skargi ze względu na nie wyczerpanie środków zaskarżenia a mianowicie brak wniesienia przez skarżącego ponaglenia w trybie art. 141 O.p. Organ wyjaśnił ponadto, że sprawa została załatwiona decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r., od której wniesiono odwołanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Z akt sprawy w sposób niewątpliwy wynika, że w związku z otrzymaniem skargi na bezczynność, Prezydent W. wydał w sprawie decyzję z dnia [...] sierpnia 2008 r., którą umorzył postępowanie w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości znajdującej się przy ulicy [...] w W., ze względu na brak legitymacji do bycia stroną przez Skarżącego. W podstawie prawnej wyżej wymienionej decyzji z [...] czerwca 2008r. nie wskazano wprawdzie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej powoływana jako "P.p.s.a."), niemniej jednak stwierdzić należy, że żądanie strony zawarte w skardze na bezczynność zostało w pełni uwzględnione. Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Skoro w rozpoznawanej sprawie miało to miejsce, dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego stało się bezprzedmiotowe. Zasadne było więc wydanie orzeczenia zawartego w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a. Ustosunkowując się do pozostałych zarzutów podnoszonych przez skarżącego, należy wyjaśnić, iż w postępowaniu dotyczącym bezczynności organu, Sąd będąc związany granicami tego postępowania nie może merytorycznie oceniać zasadności decyzji wydanych w postępowaniu podatkowym. Sąd oceniając stan sprawy ustala czy organ pozostawał w bezczynności czy też nie. W przypadku stwierdzenia, że wystąpiła bezczynność, to w takiej sytuacji nakazuje organowi w wyroku dokonanie w określonym czasie danej czynności, której domagał się skarżący. Niemniej jednak w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność, organ dokona tej czynności Sąd zobowiązany jest umorzyć postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe, bowiem nie może nakazać organowi ponownego wydania decyzji, którą już raz wydał. Odnośnie wniosku organu o odrzucenie skargi, Sąd stwierdza, że wniosek ten jest bezzasadny. Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego należy wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Sytuacja taka ma miejsce w razie niewyczerpania przez stronę skarżącą trybu zaskarżenia przewidzianego ustawą w postępowaniu administracyjnym. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że Skarżący przed wniesieniem skargi pismem z dnia [...] maja 2008 r. złożył ponaglenie w trybie art. 141 O.p. Z pisma tego ewidentnie wynika zarzut, że organ naruszył terminy wynikające z O.p do załatwienia jego sprawy. Skoro tak, to niezrozumiałe jest dla Sądu twierdzenie, że nie było ponaglenia. To, że organ nie przekazał pisma tego organowi wyższej instancji nie ma wpływu na wyczerpanie środków zaskarżenia. Zresztą organ odwoławczy, otrzymując ponaglenie z [...] maja 2008 r. od Sądu, również nie uznał się właściwy do jego załatwienia, wbrew oczywistemu brzmieniu art. 141 O.p W takiej sytuacji nieuzasadnione jest twierdzenie organu, że nie zostało złożone ponaglenie, co czyni skargę przedwczesną, a tym samym niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 cyt. ustawy orzekł jak w sentencji.