III SAB/Wa 20/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hieronim Sęk, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (sprawozdawca), Protokolant Ewa Rutkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2008 r. sprawy ze skargi M.K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w sprawie wydania decyzji w przedmiocie nadpłaty w opłacie skarbowej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe Prezydent W. decyzją z [...] czerwca 2007r. umorzył jako bezprzedmiotowe postępowania podatkowe wszczęte na wniosek M.K. (radcy prawnego) o zwrot opłaty skarbowej w wysokości 17 zł za wydanie zaświadczenia oraz o stwierdzenie nadpłaty opłaty skarbowej w łącznej wysokości 51 zł za pełnomocnictwo. W uzasadnieniu stwierdził brak podstaw do zwrotu opłaty skarbowej w wysokości 17 zł, gdyż zaświadczenie wydano 8 lutego 2007r. zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1lit. b ustawy z 16 listopada 2006r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2006r. Nr 225, poz. 1635 , dalej jako "u.p.s."). Odnośnie stwierdzenia nadpłaty opłaty skarbowej za pełnomocnictwo załączone do wniosków o wydanie wypisu z rejestru gruntów oraz wniosku o wydanie wypisu wraz z wyrysem z mapy ewidencyjnej organ wyjaśnił, że wnioski te rozpatrzono, a żądane przez stronę dokumenty wydano. W odwołaniu z 10 lipca 2007r. strona wniosła o uchylenie ww. decyzji i orzeczenie o zwrocie opłaty skarbowej w wysokości 17 zł i stwierdzenie nadpłaty w opłacie skargowej w łącznej wysokości 51 zł. W uzasadnieniu w sposób zasadniczy powtórzyła argumenty prezentowane we wniosku, wskazując że w postępowaniu nie chodzi o wydanie jakiegokolwiek zaświadczenia, ale zaświadczenia zgodnego z żądaniem wnioskodawcy. Organ jest związany żądaniem strony, w przeciwnym razie powinien wydać postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia i zwrócić opłatę skarbową. Wydanie zaświadczenia niezgodnego z żądaniem wnioskodawcy, od którego pobrano opłatę skarbową, było rażącym błędem i przejawem niekompetencji urzędniczej. Strona podniosła też, że ww. decyzji nie odniesiono się do argumentów uzasadniających wniosek i błędnie odczytano zakres żądania strony, wskazując przy tym, że zaświadczenie wydano. Zdaniem strony bezpodstawne było uznanie, że postępowanie jest bezprzedmiotowe. Podstawą zwrotu opłaty skarbowej stanowił art. 9 ust. 1 pkt 2 u.p.s. Nie rozpoznano sprawy również z uwzględnieniem art. 19 u.p.s., który nakazywał nie pobierać odrębnych opłat skarbowych od "opłaconego" pełnomocnictwa sporządzonego przed wejściem w życie ustawy z 16 listopada 2006r. o opłacie skarbowej. Udzielone stronie pełnomocnictwo sporządzono 6 listopada 2006r. Tym samym opłatę skarbową w wysokości 51 zł pobrano nienależnie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej SKO) 22 stycznia 2008r. wyznaczyło stronie, na mocy art. 200 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, dalej zwana "O.p.") siedmiodniowy termin do zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy. W piśmie tym poinformowano również stronę, że z powodu nadmiernego wpływu spraw, termin rozpoznania sprawy ulega przedłużeniu do 30 kwietnia 2008r., a SKO dołoży starać w celu wcześniejszego rozpoznania sprawy. Pismo doręczono stronie 29 stycznia 2008r. W skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność z [...] maja 2008r. strona wniosła o zobowiązanie SKO do rozstrzygnięcia ww. odwołania i wydanie decyzji w terminie 7 dni od dnia wydania wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazała, że do dnia wydania skargi, ani nie rozpoznano odwołania, ani nie wydano decyzji w sprawie, ani nie podjął żadnej innej czynności. Rażąco przekroczono też wszelkie terminy przewidziane w k.p.a, a także termin wyznaczony przez organ w piśmie z 22 stycznia 2008r., naruszając prawa i zasady szybkości postępowania administracyjnego. SKO decyzją z [...] czerwca 2008r. na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 O.p. uchyliło ww. decyzję Prezydenta W. i orzekło o stwierdzeniu nadpłaty w opłacie skarbowej w wysokości 17 zł za wydanie zaświadczenia, stwierdziło nadpłatę w opłacie skarbowej w wysokości 6 zł od trzech odpisów pełnomocnictw oraz odmówiło stwierdzenia nadpłaty w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu stwierdziło, że zasadny był wniosek strony o zwrot nadpłaty 17 zł od zaświadczenia. Zgodnie bowiem z art. 306a § 4 O.p. zaświadczenie wydaje się w granicach objętych wnioskiem. Za wydanie zaświadczenia o innej treści, bądź przy odmowie wydania zaświadczenia o treści żądanej opłata skarbowa nie jest pobierana. W odniesieniu natomiast do opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, organ odwoławczy uznał za trafny zarzut niezastosowania art. 19 u.p.s. i stwierdził, że na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów (art. 1 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy z 9 września 2000r. o opłacie skarbowej) opłacie tej podlegał nie tyko dokument stwierdzający ustanowienie pełnomocnictwa, ale także każdy jego odpis czy wypis. Skarżąca złożyła trzy odpisy (fotokopie) pełnomocnictwa, z których każdy nie posiadał umieszczonych na nim uprzednio znaków opłaty skarbowej. Zasadne było więc pobranie opłaty skarbowej od każdego z pełnomocnictw, jednak nieprawidłowa była ich wysokość - 17 zł zamiast 15 zł. Nadpłata w opłacie skarbowej wyniosła więc 6 zł (po zsumowaniu 2 zł od każdego z odpisów pełnomocnictw). Zasadna była odmowa stwierdzenia nadpłaty w pozostałym zakresie (45zł). W odpowiedzi na skargę SKO, w związku z wydaniem ww. decyzji z [...] czerwca 2008r., wniosło o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. Wyjaśniono, że opóźnienie w rozpoznaniu odwołania było spowodowane koniecznością wykorzystania przez sprawozdawcę zaległego urlopu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z akt sprawy w sposób niewątpliwy wynika, że w związku z otrzymaniem skargi na bezczynność, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wydało w sprawie decyzję, w której stwierdziło nadpłatę w opłacie skarbowej za wydanie zaświadczenia w wysokości 17 zł oraz stwierdziło opłatę skarbową od trzech odpisów pełnomocnictw w wysokości 6 zł i odmówiło stwierdzenia nadpłaty w pozostałym zakresie. W podstawie prawnej wyżej wymienionej decyzji z [...] czerwca 2008r. nie wskazano wprawdzie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływana jako "P.p.s.a."), niemniej jednak stwierdzić należy, że żądanie strony zawarte w skardze na bezczynność zostało w pełni uwzględnione. Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Skoro w rozpoznawanej sprawie miało to miejsce, dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego stało się bezprzedmiotowe. Zasadne było więc wydanie orzeczenia zawartego w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a.