III SAB/Wa 23/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w przedmiocie bezczynności organu w zakresie rozpoznania odwołania postanawia: odrzucić skargę W. P. – Skarżący w niniejszej sprawie złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w rozpatrzeniu odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] maja 2010r. Z pisma SKO z 23 maja 2014r. wynika, że Skarżący przed złożeniem skargi do Sądu nie wnosił do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) - zwana dalej "P.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 4P.p.s.a.). Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego - w niniejszej sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący złożył odwołanie od decyzji Prezydenta W. do SKO w W., a następnie skargę do Sądu na bezczynność SKO w rozpatrzeniu tego dowołania. W ocenie Sądu, Skarżący uznając, że SKO pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu odwołania, przed złożeniem skargi do Sądu winien był wezwać SKO do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 52 § 4 P.p.s.a. Z pisma SKO z 23 maja 2014r. wynika, że Skarżący nie składał wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wobec powyższego uznać należy, że Skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał trybu określonego w art. 52§4P.p.s.a. Tym samym skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.