III SAB/Wa 24/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. z siedzibą w N. na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie niedokonania zwrotu kwoty różnicy podatku od towarów i usług za sierpień 2009 r. i styczeń 2010 r. postanawia: - odrzucić skargę - Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 czerwca 2010 r. pełnomocnik strony skarżącej – dor. pod. A. J., został wezwany pismem z 21 czerwca 2010 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. W wezwaniu pouczono, że nieuzupełnienie ww. braków w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Ww. wezwanie pełnomocnik strony Skarżącej otrzymał 23 czerwca 2010 r. (k. 20 akt sądowych), a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał 30 czerwca 2010 r. (środa). Pełnomocnik strony w wyznaczonym terminie, nadesłał odpis pełnomocnictwa z dnia 14 września 2005 r. upoważniający do reprezentowania strony skarżącej m.in. przed sądami administracyjnymi (k. 22 akt sądowych). Nie uzupełnił natomiast drugiego braku formalnego, o który był wzywany, tj. nie dostarczył dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Niewykazanie przy składaniu skargi umocowania osoby, która ją podpisała, do działania w imieniu strony skarżącej stanowi brak formalny skargi, który może być uzupełniony w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu. Zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, doradca podatkowy i rzecznik patentowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Sąd umożliwił uzupełnienie braków formalnych skargi, wskazując pełnomocnikowi właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin na uzupełnienie braku (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając go o rygorze niezastosowania się do wezwania, tj. odrzuceniu skargi. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 23 czerwca 2010 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych rozpoczął bieg 24 czerwca 2010 r. i upłynął 30 czerwca 2010 r. (środa), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Sąd stwierdza, że w aktach sądowych znajduje się odpis ww. pełnomocnictwa z dnia 14 września 2005 r., o załączenie, którego wzywano. Brak jest natomiast dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Nie uzupełniono zatem braku formalnego skargi. Skoro z akt sprawy w sposób niewątpliwy wynika, że pełnomocnik Skarżącej mimo wezwania nie uzupełnił braku formalnego skargi w terminie, Sąd był zobowiązany odrzucić skargę z mocy art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 P.p.s.a.