III SAB/Wa 25/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Tarno, , po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego postanawia -umorzyć postępowanie- Pismem z dnia 26 września 2006 r. K.C. wystąpił z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. [...] kwietnia 2007 r. K. C. zaskarżył powyższe postanowienie, a następnie pismem z dnia 10 września 2007 r. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W. w zakresie rozpatrzenia tego zażalenia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na zakończenie postępowania zażaleniowego wydaniem decyzji z dnia [...] października 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowanie jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że z chwilą doręczenia skarżącemu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. dnia [...] października 2007r. – co zgodnie ze zwrotnym potwierdzenie odbioru nastąpiło w dniu 16 października 2007 r. – przestał istnieć przedmiot skargi, jakim była bezczynność organu w postępowaniu zażaleniowym. Pogląd taki prezentowany jest również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przyjmuje się w nim bowiem, że gdy decyzja została wydana po wniesieniu skargi na bezczynność, ale przed jej rozpoznaniem przez sąd administracyjny, postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (por. postanowienia NSA z dnia 14 stycznia 1987 r., sygn. akt IV SAB 14/86, ONSA 1987/1 poz. 7; z dnia 9 grudnia 2003 r., sygn. akt II SAB/Po 78/03, nie publ.). W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 161 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.