III SAB/Wa 25/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.K. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W. w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji ustalającej wysokość karty podatkowej na 2011 r. postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych Skarżący M.K. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na fakt zajęcia w postępowaniu egzekucyjnym ½ wynagrodzenia za pracę, które aktualnie wynosi 2.458 zł. Podał, iż prowadzi gospodarstwo domowe z niepracującą żoną i [...] córkami. Do majątku zaliczył obciążone hipoteką mieszkanie (współwłasność). Skarżący przedstawił zestawienie wydatków, wśród których wymienił kredyt i pożyczkę (999,71 zł), opłaty za: mieszkanie (713,60 zł), media (150 zł), przedszkole (1.350 zł). W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący wniósł o uwzględnienie w niniejszej sprawie informacji złożonych do sprawy III SA/Wa 1492/16. W sprawie tej przesłał mianowicie zeznanie podatkowe, zaświadczenie o wynagrodzeniu, dokumenty obrazujące wydatki, wyciągi bankowe, zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia za pracę. Podkreślił także, że ani on, ani jego żona nie posiadają innych - poza wskazanym - źródeł dochodu. Wpłaty gotówkowe na konto pochodziły z wynagrodzenia za pracę. Były to środki wcześniej z niego wypłacone celem nieprzetrzymywania wszystkich środków na rachunku bankowym. Na koniec Skarżący wyjaśnił, że w sprawach III SA/Wa 162 i 2189/14 wynagrodzenie doradcy podatkowego zostało zminimalizowane tylko do sporządzenia skargi kasacyjnej. Wynagrodzenie to sfinansował ojciec w ramach pomocy rodzinnej. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: W niniejszej sprawie Skarżący ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej jako: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jedynym kosztem sądowym, do zapłaty którego Skarżący jest zobowiązany na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi w kwocie 100 zł. Dodatkowo spoczywa na nim obowiązek uiszczenia opłat sądowych w innych zawisłych przed tutejszym Sądem sprawach. I tak zobowiązany jest on do opłacenia skargi w sprawie III SA/Wa 1492/16 (1.500 zł) oraz wniosków o sporządzenie uzasadnienia wyroków w sprawach III SA/Wa 2110/15 i III SA/Wa 3563/15 (łącznie 200 zł). Nadto w ostatnio wymienionych sprawach może pojawić się konieczność zapłaty wpisów od skarg kasacyjnych, które – na co wskazuje treść wniosku – Skarżący zamierza wnieść (łącznie 200 zł). Biorąc pod uwagę wskazane wyżej kwoty oraz zestawiając je z wysokością uzyskiwanego przez Skarżącego dochodu uznać należało, że ich zapłata przekracza jego możliwości finansowe. Z nadesłanych materiałów wynika bowiem, że począwszy od 1 kwietnia 2016 r. wynagrodzenie Skarżącego – wskutek zajęcia egzekucyjnego – uległo zmniejszeniu o połowę. W rezultacie aktualnie otrzymuje on nieco ponad 2.458 zł i jak oświadczył jest to jedyne źródło dochodu czteroosobowej rodziny ("żona nie pracuje, nie otrzymuje poborów, majątku nie posiada"). Tymczasem same tylko raty kredytu i pożyczki wynoszą ponad 1.000 zł miesięcznie. Do tego dochodzi jeszcze czynsz za mieszkanie 713,60 zł, opłata za przedszkole 1.350 zł, opłata za media 150 zł. Z powyższego wynika zatem, że aktualna kwota dochodu nie pokrywa wszystkich bieżących wydatków, co prawdopodobnym czyni twierdzenie Skarżącego o dramatycznym położeniu finansowym jego rodziny. W efekcie uznać należało, iż wykazał on, że nie ma dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie go od kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.