III SAB/Wa 25/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Artur Kuś, asesor WSA Piotr Dębkowski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 marca 2018r. sprawy ze skargi A. M. K. na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. Delegatura UCS [...] w W. (dawniej Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W.) w przedmiocie wniosku o zwrot kwoty zabezpieczonej na poczet należności podatkowej wraz z oprocentowaniem 1. stwierdza, że Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. Delegatura UCS [...] w W. (dawniej Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W.) dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa w zakresie nieprzesłania Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w N. (dawniej Dyrektor Izby Celnej w K.) dyspozycji zwrotu sumy depozytowej stanowiącej własność A. M. K. w wysokości 8.850 (osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt) złotych wraz z oprocentowaniem za okres od dokonania jej wpłaty do dnia jej wypłaty; 2. zobowiązuje Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. Delegatura UCS [...] w W. do przesłania Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w N. dyspozycji zwrotu oprocentowania na rzecz A. M. K. od sumy depozytowej wymienionej w punkcie 1 wyroku; 3. wymierza Naczelnikowi [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. Delegatura UCS [...] w W. grzywnę w wysokości 1.000 (tysiąc) złotych; 4. zasądza od Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. Delegatura UCS [...] w W. na rzecz A. M. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. Agencja [...] Sp. z o.o. działająca z upoważnienia J.K. dokonała zgłoszenia celnego w imporcie monet srebrnych o wartości nominalnej 1,50 EURO Seria [...] w ilości [...] sztuk. W trakcie prowadzonej przez organ celny weryfikacji ww. zgłoszenia celnego stwierdzono zaniżanie zadeklarowanej wartości celnej, a w konsekwencji naliczenie należności celno-podatkowych w kwocie niższej niż należne (czynu określonego w art 56 § 1 i 2 ustawy z dnia 10 września 1999r. Kodeks karny skarbowy (Dz.U. z 2007r. Nr 111, poz. 765 ze zm., zwana dalej: "k.k.s."). Wobec tego sprawę przekazano do postępowania karno-skarbowego przeciwko agentowi celnemu, który dokonał ww. zgłoszenia. Sąd Rejonowy dla W. [...] czerwca 2015r. umorzył warunkowo sprawę na okres próbny - 1 rok, a dowody rzeczowe - [...] sztuk monet srebrnych nakazał zwrócić osobie uprawnionej - J.K., wobec którego [...] kwietnia 2013r. zapadł wyrok Sądu Rejonowego dla W. o udzielenie pozwolenia mu na dobrowolne poddanie się karze grzywny - 7.000 zł i koszty postępowania. Jednocześnie na zabezpieczenie należności podatkowych w podatku od towarów i usług (zwany dalej: "VAT") związanych z importem pobrano 14.151 zł, stosując stawkę podatkową 23%. J.K. wpłacił ww. kwotę przelewem na konto Izby Celnej w W. 13 lutego 2013r. 2. Naczelnik Urzędu Celnego [...] "[...] " w W. (zwany dalej: "NUC") decyzją z [...] stycznia 2016r. określił J.K. VAT - 5.301 zł, przy zastosowaniu 8% stawki VAT. NUC poinformował ponadto, że po uiszczeniu VAT wynikającej z ww. decyzji, zgodnie z orzeczeniem Sądu Rejonowego dla W., należy odebrać zatrzymany towar. 3. A.M - matka J. K. i jego spadkobierczyni (zwana dalej: "Skarżącą") pismem z 27 lutego 2016r. skierowanym do NUC wniosła o zwrot nadpłaconego VAT w wysokości 8.850 zł. 4. Skarżąca pismem z 23 lipca 2016r. zwróciła się do NUC o wydanie, zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego dla W. z [...] czerwca 2015r. sygn. akt [...] , dowodów rzeczowych - [...] sztuk ww. monet srebrnych. Wniosła też o zwrot 14.151 zł z odsetkami, jako VAT wpłaconej przelewem 13 lutego 2013r. przez jej nieżyjącego syna. Córka L.M., która zmarła [...] maja 2016r. poinformowała organ o śmierci syna Skarżącej pismem nadanym 7 grudnia 2015r. (wpłynęło 9 grudnia 2015r.), załączając akt zgonu. Skarżąca do pisma z 23 lipca 2016r. załączyła akt dziedziczenia po zmarłym [...] lipca 2015r. synu oraz pełnomocnictwo z [...] lutego 2016r. udzielone przez pozostałych spadkobierców syna Skarżącej. 5. NUC w odpowiedzi na pismo Skarżącej z 23 lipca 2016r., poinformował, że decyzje z [...] stycznia 2016r. zostaną wycofane z obiegu prawnego i wezwał Skarżącą do przesłania aktualnego aktu uprawniającego spadkobierców do dziedziczenia, w celu podjęcia działań prowadzących do uchylenia ww. decyzji NUC i wydania prawidłowych decyzji na spadkobierców. NUC wskazał, że monety zostaną wydane po opłaceniu należności wynikających z decyzji i okazaniu oryginału pokwitowania depozytowego. 6. Skarżąca pismem z 7 września 2016r. ponowiła wniosek o zwrot ww. [...] sztuk monet, stwierdzając, że 14.151 zł w pełni zabezpieczała zobowiązanie podatkowe w VAT, które zostanie określone spadkobiercom na 5.301 zł. 7. Skarżąca pismem z 24 października 2016r. złożyła ponaglenie do Izby Celnej w K. na bezczynność NUC, podnosząc, że organ nie podjął czynności, choć upłynęły terminy z art. 139 O.p., nie wydano decyzji, ani nie wydano monet. 8. NUC postanowieniami z [...] listopada 2016r. zmienił oznaczenie adresata zawarte w decyzjach z [...] stycznia 2016r., w uzasadnieniach wskazując, że sprostowana decyzja pozwala na pobranie z zabezpieczenia 5.301 zł, co stanowi zapłatę VAT, a tym samym daje podstawę do zwolnienia towaru i umożliwia jego odbiór. 9. Skarżąca pismem z 9 grudnia 2016r. wniosła o pomniejszenie 14.151 zł o należny VAT - 5.301 zł (wyliczony według stawki 8%) i zwrot różnicy - 8.850 zł wraz z należnymi odsetkami na dzień wypłaty. Ponadto poinformowała o odebraniu zdeponowanych monet - 7 grudnia 2016r. 10. Izba Celna w K. pismem z 14 grudnia 2016r. zwróciła się z prośbą do Izby Celnej w W. o jednoznaczną dyspozycję co do prawidłowego rozliczenia przechowywanej na rachunku sum depozytowych kwoty 14.151 zł, informując o wniosku Skarżącej z 9 grudnia 2016r. 11. Skarżąca pismem z [...] lutego 2017r. skierowała ponaglenie do Izby Celnej w W. na bezczynność organu z powodu braku zwrotu 8.850 zł z odsetkami. 12. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. Delegatura UCS [...] "[...] " w W. pismem z 11 kwietnia 2017r. poinformował Izbę Administracji Skarbowej w W. , że 8.850 zł, widniejąca w ewidencji sum depozytowych Izby Celnej w K. , która stanowi różnicę pomiędzy 14.151 zł, a 5.301 zł, podlega zwrotowi bez odsetek. 13. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z 31 marca 2017r. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. , który mimo upływu 27 marca 2017r. terminu do rozpatrzenia ww. ponaglenia z [...] lutego 2017r. na bezczynność NUC, któremu Izba Celna w K. , Wydział Rozliczeń Zabezpieczeń i Sum Depozytowych, przekazała pismem z 14 grudnia 2016r., sprawę do rozpatrzenia według właściwości. Skarżąca podniosła, iż do dnia złożenia skargi, nie otrzymała informacji dotyczącej sposobu załatwienia sprawy z wniosku z 23 lipca 2016r., w którym wystąpiła do NUC o zwrot 14.151 zł, zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego dla W. z [...] czerwca 2015r., sygn. akt [...] oraz prawomocnym postanowieniem Prokuratury Rejonowej W. po umorzeniu dochodzenia. Skarżąca zwróciła uwagę, że organ celny na etapie postępowania dochodzeniowego ustalił VAT według stawki 23%, zabezpieczając 14.151 zł, gdy po zakończeniu postępowania karno-skarbowego przeciwko Agentowi Celnemu W.S. , dokonującej zgłoszenia celnego (wyrok sygn. akt [...] Sądu Rejonowego dla W.z dnia [...] czerwca 2015r.) ww. decyzją NUC z [...] stycznia 2016r. synowi Skarżącej określono VAT według stawki 8%, - 5.301 zł. Skarżąca wskazała, że choć zwrócono jej 23 lipca 2016r. ww. monety, to mimo iż zastosowała się do polecenia telefonicznego pracownika Urzędu Celnego i 9 grudnia 2016r. skierowała wniosek do Izby Celnej w K. , Wydział Rozliczeń Zabezpieczeń i Sum Depozytowych o pomniejszenie kwoty zabezpieczonej (14.151 zł) z należnością wynikającą z decyzji (5.301 zł) nie otrzymała, poza pismem Izby Celnej w K. z 14 grudnia 2016r. żadnej informacji, ani nie podano jej przyczyny niezałatwienia sprawy ani w jakim terminie sprawa zostanie załatwiona. Skierowała w związku z tym ponaglenie z [...] lutego 2017r. oraz niniejszą skargę. 14. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (zwany dalej: "DIAS") w odpowiedzi na skargę z 28 kwietnia 2017r. wniósł o umorzenie postępowania, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."), wskazując, że Skarżącej 28 kwietnia 2017r. zwrócono kwotę objętą wnioskiem, a DIAS powziął czynności zmierzające do załatwienia sprawy i spowodowania wypłacenia Skarżącej należnej jej kwoty. DIAS pismem z 11 kwietnia 2017r. skierował do Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. (zwany dalej: "NUS") prośbę o załatwienie wniosku Skarżącej, wskazując jednocześnie podstawy prawne właściwości tego organu. Z odpowiedzi z 24 kwietnia 2017r. wynikało, że na ww. dzień nie wykonano wniosku DIAS i nie zwrócono 8.850 zł, więc DIAS ponownie pismem z 26 kwietnia 2017r. polecił zwrot ww. kwoty i 28 kwietnia 2017r. Skarżące przelano ww. kwotę na rachunek bankowy. 15. Skarżąca pismem z 2 czerwca 2017r. poinformowała, że organ uwzględnił jej skargę na bezczynność jedynie w części, bowiem zwrócono żądaną kwotę - 8.850 zł - bez należnych odsetek. Zdaniem Skarżącej to organ ponosi winę w nieprawidłowym określeniu VAT – z zastosowaniem 23% stawki VAT, a nie 8% stawki VAT, a ponadto, gdyby organ nie popełnił błędu, postępowanie karno-skarbowe zakończyłoby się na wymierzeniu synowi Skarżącej kary porządkowej i nie na "procesie przestępcy podatkowego". Według Skarżącej, wbrew stanowisku DIAS wyrażonemu w odpowiedzi na skargę, skarga na bezczynność nie stała się bezprzedmiotowa, bo wniosku Skarżącej nie uwzględniono w całości. Skarżąca nie otrzymała odsetek, a organ pierwszej i drugiej instancji prowadziły postępowanie z rażącym naruszeniem zasad wynikających z O.p. W ustawowym terminie nie wyznaczono terminu załatwienia sprawy, a także nie podano przyczyny jej niezałatwienia. DIAS nie podjął też żądnych czynności w celu wyjaśnienia wniosku w całości. 16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie zarządzenia z 19 grudnia 2017r. wezwał Skarżącą do wyjaśnienia bezczynności, którego organu dotyczy skarga. 17. Skarżąca w piśmie z 2 stycznia 2018r. wyjaśniła, że skarga dotyczy bezczynności NUC. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. skarga jest zasadna. 2. Zdaniem Sądu w świetle nadesłanych do Sądu akt administracyjnych oraz opisanego przez DIAS w odpowiedzi na skargę przebiegu postępowania, należało uznać, że Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. (dawniej NUC) dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa w związku z tym, że nie przesłał NUS (dawniej Dyrektor Izby Celnej w K. ) dyspozycji zwrotu sumy depozytowej, która stanowiła własność Skarżącej w wysokości 8.850 zł wraz z oprocentowanie za okres od dokonania jej wpłaty do dnia dokonania jej wypłaty, choć NUC w ostatecznej decyzji z [...] stycznia 2016r. określił synowi Skarżącej należność podatkową w VAT w wysokości 5.301 zł, przy zastosowaniu 8% stawki, zaś Skarżąca począwszy od 27 lutego 2016r. konsekwentnie żądała zwrotu nadpłaconego VAT w wysokości 8.850 zł wraz z odsetkami. Zdaniem Sądu skoro organ podatkowy miał wiedzę o śmierci syna Skarżącej od 9 grudnia 2015r. (wówczas otrzymał akt zgonu syna Skarżącej), jak również od [...] stycznia 2016r. – czyli od wydania decyzji przez NUC - znał kwotę VAT, która mogła być pobrana od syna Skarżącej przy imporcie towarów, a decyzja ta stała się ostateczna, należało uznać, że przetrzymywanie ww. kwoty przez organ od dnia następującego po dacie ostateczności ww. decyzji NUC było nieprawidłowe. Stwierdzić też należy, że brak reakcji NUC, który nie przekazał Dyrektorowi Izby Celnej w K. (obecnie NUS) dyspozycji zwrotu ww. kwoty - 8.850 zł stanowiło rażące naruszenie prawa – zasady szybkości postępowania (art. 125 w związku z art. 139 § 2 O.p.). Uzasadnione było więc wydanie przez Sąd orzeczenia z punktu pierwszego sentencji wyroku (art. 149 § 1 i 1a P.p.s.a.). Sąd stwierdza ponadto, że w świetle akt administracyjnych można w sposób pewny przyjąć jedynie datę, w której dokonano zwrotu Skarżącej 8.850 zł – 28 kwietnia 2017r. (k. 78 akt administracyjnych). Natomiast na podstawie akt sprawy nie sposób przyjąć w sposób jednoznaczny daty, od której organ podatkowy dysponował 14.151 zł. Wprawdzie Skarżąca wskazuje - załączając do pisma z 9 grudnia 2016r. przelew z 13 lutego 2013r., że wpłaty dokonano 13 lutego 2013r. (k. 55-57 akt administracyjnych), tym niemniej Izba Celna w K. w piśmie z 14 grudnia 2016r. wskazuje, że wpłaty dokonano 13 grudnia 2012r. i podaje, że wynika to z przelewu do sprawy [...] (k. 66v akt administracyjnych). Zdaniem Sądu ustalenie daty dysponowania przez organ podatkowy kwotą 14.151 zł jest istotne z punktu widzenia możliwości naliczania oprocentowania, gdyż Skarżąca konsekwentnie podnosi, że gdyby doszło do właściwego określenia stawki VAT przy imporcie, organ nie pobrałby wyższej kwoty należności, a syn Skarżącej nie byłby pociągnięty do odpowiedzialności karno-skarbowej, a jedynie do odpowiedzialności porządkowej. Skarżąca wskazuje też na opieszałość organu przy przekazywaniu kwoty stanowiącej różnicę między kwotą VAT, która była od początku należna – 5.301 zł i wynikała z prawidłowej – 8% stawki VAT, a kwotą która została pobrana - 14.151 zł, w związku z nieprawidłowym przyjęciem, że należny jest VAT w stawce 23%. Powinien to w sposób niewątpliwy ustalić organ, który dysponował ww. kwotą, tym bardziej, że Skarżąca wskazywała późniejszą datę wpłaty 14.151 zł - 13 lutego 2013r., zamiast wskazywanej przez organ - 13 grudnia 2012r. Sąd jednocześnie wskazuje, że z dotychczasowego orzecznictwa sądowego wynika, że jakkolwiek zwrot kwoty zabezpieczenia wykonania zobowiązania określonego w decyzji o zabezpieczeniu wraz z odsetkami za zwłokę, dokonanego w formie depozytu gotówkowego ponad kwotę zaliczoną na poczet zaległości podatkowych nie uzasadnia żądania odsetek, o których mowa w art. 56 § 1 O.p., tym niemniej depozyty w gotówce, podlegają oprocentowaniu w wysokości oprocentowania rachunku bankowego, na który została przekazana kwota depozytu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 października 2008r. sygn. akt II FSK 1845/07, dostępny na www.nsa.gov.pl). Sąd stwierdza, że z rozporządzenia Ministra Finansów z 7 grudnia 2010r. w sprawie sposobu prowadzenia gospodarki finansowej jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych (Dz. U. Nr 241, poz. 1616 ze zm.), które znowelizowano w 2015r. (Dz.U. z 2015r., poz. 1542) wynika w sposób jednoznaczny, że ustawodawca przewidział, że oprocentowanie sum depozytowych oraz sum na zlecenie, które stanowią własność osób fizycznych, prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, powiększa ich wartość, chyba, że odrębne przepisy stanowią inaczej (§ 21 ust. 1). Sąd stwierdza, że jakkolwiek, stosownie do § 22 ww. rozporządzenia oprocentowanie sum depozytowych oraz sum na zlecenie, złożonych przez państwowe jednostki budżetowe stanowi dochody budżetu państwa, tym niemniej nie w części, która była nienależna Skarbowi Państwa. Zdaniem Sądu Skarb Państwa mógł dysponować jedynie 5.301 zł, gdyż to była właściwa kwota VAT, liczona według 8% stawki VAT. Tym samym, wbrew stanowisku organów podatkowych należało zwrócić Skarżącej oprocentowanie od sumy depozytowej ponad 5.301 zł, które naliczono do 28 kwietnia 2017r. od dnia wpłaty 14.151 zł. Zasadne było więc wydanie przez Sąd orzeczenia z punktu drugiego sentencji wyroku (art. 149 § 1b w związku z art. 149 § 1 i 1a P.p.s.a.). Zdaniem Sądu z uwagi na rażące naruszenie przez NUC (obecnie Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. Delegatura UCS [...] [...] w W. ) prawa w zakresie nieprzesłania Dyrektorowi Izby Celnej w K. (obecnie NUS) dyspozycji zwrotu sumy depozytowej przez ponad rok od uprawomocnienia się decyzji NUC, uzasadniało wymierzenie grzywny, o której mowa w punkcie trzecim sentencji. Sąd wskazuje, że stosownie do art. 149 § 2 P.p.s.a. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Sąd zdecydował się na wymierzenie grzywny organowi, biorąc pod uwagę treść art. 154 § 6 P.p.s.a., z którego wynika, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Podstawowym kryterium wymierzenia grzywny, jak wynika z art. 154 § 1 P.p.s.a., jest wezwanie organu do załatwienia sprawy – co w sprawie miało miejsce, gdyż Skarżąca wielokrotnie zwracała się do organu z wnioskiem o zwrot nienależnie przetrzymywanej kwoty (pisma z: 27 lutego 2016r., 23 lipca 2016r. 7 września 2016r., 24 października 2016r., 9 grudnia 2016r., [...] lutego 2017r.), jak również wypełniła drugi z warunków przewidzianych w ww. przepisie - wniosła 31 marca 2017r. skargę na bezczynność organu w tym zakresie. Sąd odnosząc się do wysokości grzywny stwierdza, że z obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 16 lutego 2017r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2016r. i w drugim półroczu 2016r. (M.P. z 20 lutego 2017 r., poz. 208) wynika, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, w 2016r. wyniosło 3536,87 zł, a w drugim półroczu 2016r. wyniosło 3622,05 zł. Z Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 9 lutego 2017r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2016r. wynika, że na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016r. poz. 887, 1948, 2036 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 2 i 38, zwany dalej: "Komunikatem Prezesa GUS"), że wynagrodzenie to w 2016r. wyniosło 4047,21 zł. Jego dziesięciokrotność zatem, a więc również granica grzywny możliwej do wymierzenia przez Sąd to 40.470,21 zł. Sąd uznał jednak, że grzywna w maksymalnej wysokości byłaby zbyt dolegliwa, także z uwagi na to, że Sąd zobowiązał Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. Delegatura UCS [...] "[...] " w W. do przesłania NUS dyspozycji zwrotu oprocentowania na rzecz Skarżącej od sumy depozytowej wymienionej w punkcie pierwszym wyroku. Za adekwatne do stopnia stwierdzonego naruszenia prawa przez Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. Delegatura UCS [...] "[...] " w W. (dawniej NUC) i jednocześnie za wystarczająco dolegliwe, a przy tym nie nadmierne, Sąd uznał wymierzenie grzywny w wysokości 1.000 zł. Sąd wymierzając ww. grzywnę miał przede wszystkim na względzie to, że NUC wiedział, że decyzja, w której określono prawidłową kwotę VAT stała się ostateczna, gdyż nie była kwestionowana przez stronę, a Skarżącą mimo, że ponawiała swoje żądania począwszy od 27 lutego 2016r. zwrot żądanej kwoty otrzymała dopiero 28 kwietnia 2017r., a więc po ponad roku od pierwszego żądania i to bez oprocentowania, które jak wskazano w ww. orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego powinno być jej przyznane, choć nie w wysokości odsetek, o których mowa w art. 56 O.p. 3. Sąd, mając powyższe na względzie, na mocy art. 149 § 1, 1a, 1b, § 2 oraz art. 154 § 1 i 6 P.p.s.a. w związku z ww. Komunikatem Prezesa GUS uznał za zasadne uwzględnienie skargi (punkt pierwszy, drugi i trzeci sentencji). Sąd o kosztach postępowania sądowego (punkt czwarty sentencji) orzekł na mocy art. 200 i art. 209 P.p.s.a., gdyż Skarżąca działała samodzielnie, a wpis był stały i wynosił 100 zł.