III SAB/Wa 26/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas, , po rozpoznaniu w dniu 29 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie zawieszenia z urzędu wznowionego postępowania w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości postanawia - odrzucić skargę - Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż postanowieniem z 5 czerwca 2008 r. Wójt Gminy L. zawiesił z urzędu wznowione uprzednio postępowanie w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2008 r. do czasu prawomocnego orzeczenia przez Sąd Okręgowy w W. w przedmiocie postanowienia o ustanowieniu zarządcy nie wydzielonej części nieruchomości czy też o przesądzeniu własności nieruchomości. Pismem z 17 czerwca 2008 r., skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., M.G. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Następnie pismem z 19 sierpnia 2008 r. M. G. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w sprawie [...] polegającą na naruszeniu art. 35 i art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę SKO w W. wniosło o jej oddalenie. Ponadto organ II instancji wskazał, iż M. G. w piśmie z 25 sierpnia 2008 r. złożył wnioski dowodowe oraz zażądał przeprowadzenia jawnej rozprawy, zgodnie z przepisem art. 200a §1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Zawiadomieniem z 11 września 2008 r. M. G. został zawiadomiony o terminie rozprawy (30 października 2008 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu. Sąd zważył, iż zgodnie z art. 52 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a)., warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia ww. ustawa rozumie sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie jednak z art. 52 §3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 §2 pkt 4 i 4a można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Z tego względu skarżący - przed wniesieniem skargi do sądu - obowiązany był wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 52 §3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 27 września 2005 r. sygn. akt FSK 2142/04). Jak wynika z akt sprawy - ten warunek dopuszczalności skargi nie został w sprawie spełniony. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 6 oraz art. 58 §3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.