III SAB/Wa 26/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: - odrzucić skargę - H. K. – Skarżąca w niniejszej sprawie złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w zakresie rozpatrzenia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga – jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu. Sąd zważył, iż zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.", warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia ww. ustawa rozumie sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie jednak z art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ww. ustawy można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi była bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako organu podatkowego wyższego stopnia, a zatem stronie nie przysługiwało prawo do wniesienia ponaglenia na podstawie art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.). w związku z art. 13 § 1 pkt 3 i § 3 ord. pod., nie przysługiwały także inne środki zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Z tego względu strona skarżąca - przed wniesieniem skargi do sądu - obowiązana była wezwać organ do usunięcia stanu niezgodnego z prawem (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy – ten warunek dopuszczalności skargi nie został w sprawie spełniony. Zważywszy powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.