III SAB/Wa 27/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Dariusz Turek po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. M. na bezczynność w przedmiocie wydania decyzji przez Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie rozpatrzenia odwołania od decyzji postanawia: 1) umorzyć postępowanie, 2) zwrócić H. M. z urzędu uiszczony wpis w kwocie 100 ( sto ) złotych. Pismem z dnia 6 lipca 2006 r. H. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność w przedmiocie wydania decyzji przez Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie rozpatrzenia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2005 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o oddalenie skargi jednocześnie informując, iż decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpatrzeniu odwołania strony od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2005 r., sprostowaną decyzją z dnia [..] grudnia 2005 r. postanowił uchylić zaskarżoną decyzję i umorzyć postępowanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły prawa, i to przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r .uchylił w całości decyzję z dnia [...] grudnia 2005 r. Urzędu Skarbowego W. i umorzył postępowanie w sprawie. Oznacza to, że wydanie decyzji w dniu [...] sierpnia 2006 r. doprowadziło do realizacji celu, którego domagała się strona w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W tej sytuacji postępowanie sądowe należało umorzyć. Na podstawie art. 161 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli: 1) skarżący skutecznie cofnął skargę, 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Umorzenie postępowania polega na jego przerwaniu, uchyleniu wszystkich dokonanych w nim czynności oraz orzeczeniu o dalszym jego nieprowadzeniu – W. Chróścielewski, Glosa do wyr. NSA z 23.11.1995 r., SA/Kr 85/95, "Palestra" 1997, nr 3-4, s. 256. Treść § 1 powołanego przepisu wskazuje jednoznacznie, że przyczyną umorzenia postępowania jest jego bezprzedmiotowość. Dwa zdarzenia powodujące bezprzedmiotowość postępowania zostały wymienione expressis verbis (pkt 1 i 2). Z punktu 3 wynika natomiast, że bezprzedmiotowość postępowania może wynikać również z innych powodów (co ma miejsce w niniejszej sprawie). Istotne jest wszakże, że przyczyną umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego może być jedynie zdarzenie zaszłe w czasie tego postępowania, tzn. takie, które nie istniało przed jego wszczęciem, a wystąpiło dopiero w toku rozpoznawania skargi. W przepisie tym chodzi więc o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodujące niemożność dalszego toku postępowania. Natomiast wystąpienie zdarzenia przed wszczęciem postępowania, czyli pierwotny brak bezwzględnych przesłanek procesowych, stanowi przyczynę odrzucenia skargi. (por. J.P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2004 r., s. 235). W omawianej sprawie postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe na skutek wydania decyzji czego domagała się strona, co obliguje Sąd do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3. Na podstawie art. 225 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd zwraca uiszczony nienależnie wpis w kwocie 100 zł. Z powyższych względów, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.